Αγγαρεύουν τότε έναν περαστικό που ερχόταν από το χωράφι, τον Σίμωνα τον Κυρηναίο, τον πατέρα του Αλέξανδρου και του Pούφου, για να κουβαλήσει το σταυρό του Ιησού.
Αποκάλυψη Ιωάννου 2:3 - Νεοελληνική Μετάφραση Λόγου Έχεις και υπομονή και υπέφερες για χάρη του ονόματός μου, και δεν έχεις αποκάμει. Περισσότερες εκδόσειςH Αγία Γραφή στη Δημοτική (Filos Pergamos) Kαι υπέφερες, και έχεις υπομονή, και για το όνομά μου κοπίασες, και δεν απέκαμες. Η Καινή Διαθήκη του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού κατά νεοελληνικήν απόδοσιν Καὶ ἔχεις ὑπομονὴν καὶ ὑπέφερες διὰ τὸ ὄνομά μου, χωρὶς νὰ ἀποκάμῃς. Η Αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) Έχεις υπομονή· για χάρη μου υπέμεινες δεινά και δεν απόκαμες. Η Αγία Γραφή με τα Δευτεροκανονικά (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) Έχεις υπομονή· για χάρη μου υπέμεινες δεινά και δεν απόκαμες. Textus Receptus (Scrivener 1894) και εβαστασας και υπομονην εχεις και δια το ονομα μου κεκοπιακας και ου κεκμηκας Textus Receptus (Elzevir 1624) και εβαστασας και υπομονην εχεις και δια το ονομα μου κεκοπιακας και ου κεκμηκας |
Αγγαρεύουν τότε έναν περαστικό που ερχόταν από το χωράφι, τον Σίμωνα τον Κυρηναίο, τον πατέρα του Αλέξανδρου και του Pούφου, για να κουβαλήσει το σταυρό του Ιησού.
Kι όποιος δε με ακολουθεί σηκώνοντας το σταυρό του, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου.
Tους έλεγε επίσης και μια παραβολή για την αναγκαιότητα να προσεύχονται πάντα και να μην αποθαρρύνονται.
Aποκρίθηκε τότε ο Σίμωνας και του είπε: «Δάσκαλε, παρόλο που κοπιάσαμε όλη τη νύχτα χωρίς να πιάσουμε τίποτε, όμως επειδή εσύ το λες, θα ρίξω το δίχτυ μου».
Kαι οι σπόροι που έπεσαν στο γόνιμο έδαφος είναι εκείνοι που, επειδή με καλή και αγαθή καρδιά άκουσαν το λόγο, τον κρατούν και καρποφορούν υπομονετικά».
Αλλά όλ’ αυτά θα σας τα κάνουν επειδή τιμάτε το όνομά μου, γιατί δεν ξέρουν εκείνον που με απέστειλε.
Nα χαίρεστε για την ελπίδα που έχετε. Μέσα στη θλίψη να δείχνετε υπομονή. Να επιδίδεστε στην προσευχή με επιμονή.
Δώστε τους χαιρετισμούς μου στην Τρύφαινα και στην Τρυφώσα, που κοπιάζουν για τον Κύριο. Δώστε τους χαιρετισμούς μου στην αγαπητή μου Περσίδα, που κοπίασε τόσο πολύ για τον Κύριο.
Έτσι, σ’ αυτούς που επιδιώκουν δόξα και τιμή και αφθαρσία, παραμένοντας σταθερά στην πραγματοποίηση καλού έργου, θα δώσει ζωή αιώνια,
Eπομένως, αφού ελπίζουμε ν’ αποκτήσουμε εκείνο που δε βλέπουμε, το προσδοκούμε καρτερικά.
Γι’ αυτό κι εσείς να πειθαρχείτε στους ανθρώπους αυτούς και σε κάθε άλλον που συνεργάζεται και κοπιάζει μαζί τους.
Δεν καυχιόμαστε, επομένως, για ξένους κόπους βγαίνοντας έξω από τα όριά μας, και παράλληλα έχουμε την ελπίδα, όσο αυξάνεται η πίστη σας, να μεγαλώνει κι ο δικός μας τομέας ολοένα και περισσότερο,
Είναι υπηρέτες του Χριστού; ― σαν παράφρονας μιλώ ― εγώ είμαι καλύτερος, με περισσότερους κόπους στο ενεργητικό μου, με ασύγκριτους βασανισμούς, με υπερβολικά χτυπήματα, με περισσότερες φυλακίσεις, με κίνδυνο πολλές φορές να θανατωθώ.
Γι’ αυτό, επειδή έχουμε να επιτελέσουμε την αποστολή αυτή, σύμφωνα με το έλεος που δεχτήκαμε, δεν αποθαρρυνόμαστε.
Γι’ αυτό δεν αποθαρρυνόμαστε. Άλλωστε, αν και η εξωτερική μας ύπαρξη φθείρεται, όμως η πνευματική μας ύπαρξη ανανεώνεται μέρα με τη μέρα.
Γι’ αυτό και φιλοτιμούμαστε, είτε παραμένουμε είτε αναχωρούμε, να είμαστε ευάρεστοι σ’ αυτόν.
σε τραυματισμούς, σε φυλακίσεις, σε αναστατώσεις, σε κόπους, σε αγρυπνίες, σε ελλείψεις φαγητού.
Nα σηκώνετε ο ένας τα βάρη του άλλου, κι έτσι να ολοκληρώσετε την τήρηση του νόμου του Χριστού.
Kαι ας μη χάνουμε το ηθικό μας καθώς κάνουμε το καλό, γιατί, αν δεν αποθαρρυνθούμε ως το τέλος, θα θερίσουμε τον καρπό στον κατάλληλο καιρό.
γιατί κατέχετε το Λόγο της Ζωής. Αυτό θα αποτελεί και το δικό μου καμάρι την ημέρα της λογοδοσίας μας στον Χριστό, αφού θα δείξει πως δεν αγωνίστηκα άσκοπα ούτε άσκοπα κοπίασα.
Ιδιαίτερα παρακαλώ κι εσένα, αληθινέ σύντροφε, να τις συμπαραστέκεσαι αυτές που αγωνίστηκαν μαζί μου στο έργο του Ευαγγελίου, μαζί και με τον Kλήμη και τους υπόλοιπους συνεργάτες μου, που τα ονόματά τους είναι γραμμένα στο βιβλίο της Ζωής.
αντλώντας όλη τη δύναμη που χρειάζεστε σύμφωνα με την ένδοξη κυριαρχία του, για να ασκείτε υπομονή και μακροθυμία σε κάθε περίπτωση,
καθώς θυμόμαστε συνεχώς μπροστά στον Θεό και Πατέρα μας το έργο που πραγματοποιείτε χάρη στην πίστη σας και τον κόπο στον οποίο υποβάλλεστε κινούμενοι από την αγάπη σας, και την υπομονή που ασκείτε έχοντας στηρίξει την ελπίδα σας στον Κύριό μας Ιησού Χριστό.
Θα θυμάστε εξάλλου, αδελφοί, τον κόπο και τον μόχθο μας, αφού για να μην επιβαρύνουμε κανέναν από σας, σας κηρύξαμε το Ευαγγέλιο του Θεού εργαζόμενοι νύχτα και μέρα.
Σας παρακαλούμε ακόμα, αδελφοί, να παραστέκεστε με σεβασμό εκείνους από ανάμεσά σας που κοπιάζουν και είναι προϊστάμενοί σας στο έργο του Κυρίου και σας νουθετούν.
Kι ευχόμαστε ο Κύριος να κατευθύνει τις καρδιές σας στην αγάπη του Θεού και στην καρτερική προσμονή του Χριστού.
ούτε φάγαμε δωρεάν ψωμί από κανέναν, αλλά εργαζόμασταν νύχτα και μέρα με κόπο και μόχθο για να μην επιβαρύνουμε κανέναν από σας.
Γι’ αυτό, άλλωστε, και κοπιάζουμε, και ονειδισμούς δεχόμαστε, γιατί την ελπίδα μας την έχουμε στηρίξει σ’ έναν Θεό Ζωντανό, που είναι σωτήρας όλων των ανθρώπων, και συγκεκριμένα των πιστών.
Στους πρεσβυτέρους που προΐστανται καλά να αποδίδεται διπλή τιμή, εννοώ βέβαια εκείνους που κοπιάζουν κηρύττοντας και διδάσκοντας.
Άλλωστε, έχετε ανάγκη από υπομονή, ώστε, αφού εκτελέσετε το θέλημα του Θεού, να απολαύσετε την εκπλήρωση της υπόσχεσης.
Έτσι λοιπόν κι εμείς, καθώς έχουμε ένα τόσο μεγάλο πλήθος μαρτύρων που μας περιστοιχίζει, ας απορρίψουμε κάθε βάρος και την αμαρτία που τόσο εύκολα μας περικυκλώνει σε κάθε ευκαιρία, κι ας τρέχουμε με υπομονή να κερδίσουμε τον αγώνα που προβάλλει μπροστά μας,
Συνεπώς, ας κατευθυνόμαστε προς αυτόν έξω από το στρατόπεδο, κουβαλώντας κι εμείς πάνω μας τον εξευτελισμό που έχει υποστεί εκείνος.
Γιατί ο Θεός δεν είναι άδικος, ώστε να ξεχάσει το έργο σας και τον κόπο στον οποίο υποβληθήκατε κινούμενοι από την αγάπη την οποία δείξατε στ’ όνομά του, έχοντας υπηρετήσει και συνεχίζοντας να υπηρετείτε τους χριστιανούς αδελφούς.
ώστε να μην ατονήσετε αλλά να γίνετε μιμητές εκείνων που με πίστη και μακροθυμία κληρονομούν όλα όσα υποσχέθηκε ο Θεός.
και στη γνώση την εγκράτεια, και στην εγκράτεια την υπομονή, και στην υπομονή την ευσέβεια,
Εγώ ο Ιωάννης, ο αδελφός σας και συμμέτοχος μαζί σας στη θλίψη και στη βασιλεία και στην άσκηση της υπομονής με τη χάρη του Ιησού Χριστού, εξορίστηκα στο νησί που ονομάζεται Πάτμος, επειδή κήρυττα τον Λόγο του Θεού κι έδινα τη μαρτυρία μου για τον Ιησού Χριστό.
Επειδή φύλαξες τον λόγο μου, πράγμα που απαιτούσε υπομονή, γι’ αυτό κι εγώ θα σε διαφυλάξω από την ώρα της δοκιμασίας που πρόκειται να έρθει πάνω σε ολόκληρη την οικουμένη, για να περάσουν από δοκιμασία οι κάτοικοι της γης.