Categori
Adnoddau iachol
Weithiau, mae bywyd yn anodd, a gallaf ddeall fod pethau fel salwch yn gallu bod yn boenus ac yn ddigalon. Ond cofia, mae Duw gyda ti. Mae ganddo’r pŵer i’th iachau, felly gofynna iddo am iechyd. Addola ef o waelod dy galon.
Yn ystod cyfnodau anodd a salwch, galw ar Dduw. Mae e’n gwrando ac yn barod i weithredu. Daw iechyd, boed yn uniongyrchol oddi wrth Dduw neu drwy air iachâd gan frawd neu chwaer.
Dioddefodd Iesu Grist ein holl afiechydon a’n poenau ar y groes. O’i herwydd, mae gennym heddwch gyda Duw, hyd yn oed yng nghanol yr anawsterau. Rhowch dy ffydd a’th ymddiriedaeth ynddo ef. Drwy ei glwyfau, cawn iachâd ysbrydol, a bywyd tragwyddol – rhodd fwyaf Crist ar y groes.
Mae’r Arglwydd eisiau rhoi iechyd corfforol ac emosiynol i ti, ond ef sy’n penderfynu sut a phryd. Fel gyda Bartimeus dall, mae Duw eisiau i ni ddweud yn union beth rydyn ni eisiau iddo ei wneud. Rhoddodd Iesu iechyd i Bartimeus, gan ddweud, “Dy ffydd di sydd wedi dy iachau.” Ac yn y fan a’r lle, gallai weld.
Mae Duw’n aros am arwydd o ffydd gennym ni i gyflawni’r wyrth y mae eisoes wedi’i bwriadu. Felly, cynydda dy ffydd yn Nuw, a daliwch ati i gredu y bydd dy iechyd yn dod yn fuan. Gofynna iddo ef. (Eseia 53:5) “Ond efe a glwyfwyd oherwydd ein camweddau ni; efe a faluriwyd oherwydd ein hanwireddau ni: cosb ein heddwch ni oedd arno ef; a thrwy ei friwiau ef y’n hiachawyd ni.” Mae ‘na lawer o adnodau sy’n dangos gwyrthiau Duw, a fydd yn cryfhau dy ffydd.
Rhof i ti offrwm diolch, a galw ar enw'r ARGLWYDD.
Talaf fy addunedau i'r ARGLWYDD ym mhresenoldeb ei holl bobl,
yng nghynteddau tŷ'r ARGLWYDD yn dy ganol di, O Jerwsalem. Molwch yr ARGLWYDD.
Moliannaf enw Duw ar gân, mawrygaf ef â diolchgarwch.
Bydd hyn yn well gan yr ARGLWYDD nag ych, neu fustach ifanc â chyrn a charnau.
Bendithiaf yr ARGLWYDD bob amser; bydd ei foliant yn wastad yn fy ngenau.
Yn yr ARGLWYDD yr ymhyfrydaf; bydded i'r gostyngedig glywed a llawenychu.
Mawrygwch yr ARGLWYDD gyda mi, a dyrchafwn ei enw gyda'n gilydd.
Y mae'r nefoedd yn adrodd gogoniant Duw, a'r ffurfafen yn mynegi gwaith ei ddwylo.
Y mae dydd yn llefaru wrth ddydd, a nos yn cyhoeddi gwybodaeth wrth nos.
Nid oes iaith na geiriau ganddynt, ni chlywir eu llais;
eto fe â eu sain allan drwy'r holl ddaear a'u lleferydd hyd eithafoedd byd. Ynddynt gosododd babell i'r haul,
Bloeddiwch mewn gorfoledd i'r ARGLWYDD, yr holl ddaear, canwch mewn llawenydd a rhowch fawl.
Canwch fawl i'r ARGLWYDD â'r delyn, â'r delyn ac â sain cân.
 thrwmpedau ac â sain utgorn bloeddiwch o flaen y Brenin, yr ARGLWYDD.
Diolchwch i'r ARGLWYDD am mai da yw, oherwydd mae ei gariad hyd byth.
Diolchwch i Dduw y duwiau, oherwydd mae ei gariad hyd byth.
Diolchwch i Arglwydd yr arglwyddi, oherwydd mae ei gariad hyd byth.
Curwch ddwylo, yr holl bobloedd; rhowch wrogaeth i Dduw â chaneuon gorfoledd.
Oherwydd y mae'r ARGLWYDD, y Goruchaf, yn ofnadwy, yn frenin mawr dros yr holl ddaear.
Canwch i'r ARGLWYDD, yr holl ddaear, cyhoeddwch o ddydd i ddydd ei iachawdwriaeth.
Dywedwch am ei ogoniant ymysg y bobloedd, ac am ei ryfeddodau ymysg yr holl genhedloedd.
Oherwydd mawr yw'r ARGLWYDD, a theilwng iawn o fawl; y mae i'w ofni'n fwy na'r holl dduwiau.
Bydd fy ngwefusau'n gweiddi'n llawen— oherwydd canaf i ti— a hefyd yr enaid a waredaist.
Dewch, canwn yn llawen i'r ARGLWYDD, rhown floedd o orfoledd i graig ein hiachawdwriaeth.
Down i'w bresenoldeb â diolch, gorfoleddwn ynddo â chaneuon mawl.
Oherwydd Duw mawr yw'r ARGLWYDD, a brenin mawr goruwch yr holl dduwiau.
Canwch i'r ARGLWYDD gân newydd, canwch i'r ARGLWYDD yr holl ddaear.
Canwch i'r ARGLWYDD, bendithiwch ei enw, cyhoeddwch ei iachawdwriaeth o ddydd i ddydd.
Dywedwch am ei ogoniant ymysg y bobloedd, ac am ei ryfeddodau ymysg yr holl genhedloedd.
Oherwydd mawr yw'r ARGLWYDD, a theilwng iawn o fawl; y mae i'w ofni'n fwy na'r holl dduwiau.
Bloeddiwch mewn gorfoledd i'r ARGLWYDD, yr holl ddaear.
Addolwch yr ARGLWYDD mewn llawenydd, dewch o'i flaen â chân.
Gwybyddwch mai'r ARGLWYDD sydd Dduw; ef a'n gwnaeth, a'i eiddo ef ydym, ei bobl a defaid ei borfa.
Dewch i mewn i'w byrth â diolch, ac i'w gynteddau â mawl. Diolchwch iddo, bendithiwch ei enw.
Oherwydd da yw'r ARGLWYDD; y mae ei gariad hyd byth, a'i ffyddlondeb hyd genhedlaeth a chenhedlaeth.
O ARGLWYDD, ein Iôr, mor ardderchog yw dy enw ar yr holl ddaear! Gosodaist dy ogoniant uwch y nefoedd,
codaist amddiffyn rhag dy elynion o enau babanod a phlant sugno, a thawelu'r gelyn a'r dialydd.
Canys ni fydd y bedd yn diolch i ti, nac angau yn dy glodfori; ni all y rhai sydd wedi disgyn i'r pwll obeithio am dy ffyddlondeb.
Yr ARGLWYDD yw fy mugail, ni bydd eisiau arnaf.
Gwna imi orwedd mewn porfeydd breision, a thywys fi gerllaw dyfroedd tawel,
ac y mae ef yn fy adfywio. Fe'm harwain ar hyd llwybrau cyfiawnder er mwyn ei enw.
Yr ARGLWYDD yw fy ngoleuni a'm gwaredigaeth, rhag pwy yr ofnaf? Yr ARGLWYDD yw cadernid fy mywyd, rhag pwy y dychrynaf?
Rhowch i'r ARGLWYDD, fodau nefol, rhowch i'r ARGLWYDD ogoniant a nerth.
Rhowch i'r ARGLWYDD ogoniant ei enw; ymgrymwch i'r ARGLWYDD yn ysblander ei sancteiddrwydd.
Llawenhewch yn yr ARGLWYDD, chwi rai cyfiawn; i'r rhai uniawn gweddus yw moliant.
Molwch yr ARGLWYDD â'r delyn, canwch salmau iddo â'r offeryn dectant;
canwch iddo gân newydd, tynnwch y tannau'n dda, rhowch floedd.
Fel y dyhea ewig am ddyfroedd rhedegog, felly y dyhea fy enaid amdanat ti, O Dduw.
Y mae fy enaid yn sychedu am Dduw, am y Duw byw; pa bryd y dof ac ymddangos ger ei fron?
Ymlonyddwch, a deallwch mai myfi sydd Dduw, yn ddyrchafedig ymysg y cenhedloedd, yn ddyrchafedig ar y ddaear.
O Dduw, ti yw fy Nuw, fe'th geisiaf di; y mae fy enaid yn sychedu amdanat, a'm cnawd yn dihoeni o'th eisiau, fel tir sych a diffaith heb ddŵr.
Fel hyn y syllais arnat yn y cysegr, a gweld dy rym a'th ogoniant.
Y mae dy ffyddlondeb yn well na bywyd; am hynny bydd fy ngwefusau'n dy foliannu.
Fel hyn y byddaf yn dy fendithio trwy fy oes, ac yn codi fy nwylo mewn gweddi yn dy enw.
Mor brydferth yw dy breswylfod, O ARGLWYDD y Lluoedd.
Yr wyf yn hiraethu, yn dyheu hyd at lewyg am gynteddau'r ARGLWYDD; y mae'r cyfan ohonof yn gweiddi'n llawen ar y Duw byw.
Arglwydd, buost yn amddiffynfa i ni ymhob cenhedlaeth.
Cyn geni'r mynyddoedd, a chyn esgor ar y ddaear a'r byd, o dragwyddoldeb hyd dragwyddoldeb, ti sydd Dduw.
Fy enaid, bendithia'r ARGLWYDD, a'r cyfan sydd ynof ei enw sanctaidd.
Fy enaid, bendithia'r ARGLWYDD, a phaid ag anghofio'i holl ddoniau:
ef sy'n maddau fy holl gamweddau, yn iacháu fy holl afiechyd;
ef sy'n gwaredu fy mywyd o'r pwll, ac yn fy nghoroni â chariad a thrugaredd;
ef sy'n fy nigoni â daioni dros fy holl ddyddiau i adnewyddu fy ieuenctid fel eryr.
Fy enaid, bendithia'r ARGLWYDD. O ARGLWYDD fy Nuw, mawr iawn wyt ti; yr wyt wedi dy wisgo ag ysblander ac anrhydedd,
a'th orchuddio â goleuni fel mantell. Yr wyt yn taenu'r nefoedd fel pabell,
Diolchwch i'r ARGLWYDD. Galwch ar ei enw, gwnewch yn hysbys ei weithredoedd ymysg y bobloedd.
Canwch iddo, moliannwch ef, dywedwch am ei holl ryfeddodau.
Gorfoleddwch yn ei enw sanctaidd; llawenhaed calon y rhai sy'n ceisio'r ARGLWYDD.
Ceisiwch yr ARGLWYDD a'i nerth, ceisiwch ei wyneb bob amser.
Molwch yr ARGLWYDD. Molwch, chwi weision yr ARGLWYDD, molwch enw'r ARGLWYDD.
Bendigedig fyddo enw'r ARGLWYDD o hyn allan a hyd byth.
O godiad haul hyd ei fachlud bydded enw'r ARGLWYDD yn foliannus.
Uchel yw'r ARGLWYDD goruwch yr holl genhedloedd, a'i ogoniant goruwch y nefoedd.
Molwch yr ARGLWYDD, yr holl genhedloedd; clodforwch ef, yr holl bobloedd.
Oherwydd mae ei gariad yn gryf tuag atom, ac y mae ffyddlondeb yr ARGLWYDD dros byth. Molwch yr ARGLWYDD.
ARGLWYDD, yr wyt wedi fy chwilio a'm hadnabod.
Gwyddost ti pa bryd y byddaf yn eistedd ac yn codi; yr wyt wedi deall fy meddwl o bell;
yr wyt wedi mesur fy ngherdded a'm gorffwys, ac yr wyt yn gyfarwydd â'm holl ffyrdd.
Oherwydd nid oes air ar fy nhafod heb i ti, ARGLWYDD, ei wybod i gyd.
Ti a greodd fy ymysgaroedd, a'm llunio yng nghroth fy mam.
Clodforaf di, oherwydd yr wyt yn ofnadwy a rhyfeddol, ac y mae dy weithredoedd yn rhyfeddol. Yr wyt yn fy adnabod mor dda;
Dyrchafaf di, fy Nuw, O Frenin, a bendithiaf dy enw byth bythoedd.
Bob dydd bendithiaf di, a moliannu dy enw byth bythoedd.
Mawr yw'r ARGLWYDD, a theilwng iawn o fawl, ac y mae ei fawredd yn anchwiliadwy.
Molwch yr ARGLWYDD. Fy enaid, mola'r ARGLWYDD.
Molaf yr ARGLWYDD tra byddaf byw, canaf fawl i'm Duw tra byddaf.
Molwch yr ARGLWYDD. Molwch yr ARGLWYDD o'r nefoedd, molwch ef yn yr uchelderau.
Molwch ef, ei holl angylion; molwch ef, ei holl luoedd.
Molwch ef, haul a lleuad; molwch ef, yr holl sêr disglair.
Molwch ef, nef y nefoedd, a'r dyfroedd sydd uwch y nefoedd.
Bydded iddynt foli enw'r ARGLWYDD, oherwydd ef a orchmynnodd, a chrewyd hwy;
Molwch yr ARGLWYDD. Molwch Dduw yn ei gysegr, molwch ef yn ei ffurfafen gadarn.
Molwch ef am ei weithredoedd nerthol, molwch ef am ei holl fawredd.
Molwch ef â sain utgorn, molwch ef â nabl a thelyn.
Molwch ef â thympan a dawns, molwch ef â llinynnau a phibau.
Molwch ef â sŵn symbalau, molwch ef â symbalau uchel.
Bydded i bopeth byw foliannu'r ARGLWYDD. Molwch yr ARGLWYDD.
Yna canodd Moses a'r Israeliaid y gân hon i'r ARGLWYDD: “Canaf i'r ARGLWYDD am iddo weithredu'n fuddugoliaethus; bwriodd y ceffyl a'i farchog i'r môr.
Yr ARGLWYDD yw fy nerth a'm cân, ac ef yw'r un a'm hachubodd; ef yw fy Nuw, ac fe'i gogoneddaf, Duw fy nhad, ac fe'i dyrchafaf.
Gweddïodd Hanna a dweud: “Gorfoleddodd fy nghalon yn yr ARGLWYDD, dyrchafwyd fy mhen yn yr ARGLWYDD. Codaf fy llais yn erbyn fy ngelynion, oherwydd rwy'n llawenhau yn dy iachawdwriaeth.
Nid oes sanct fel yr ARGLWYDD, yn wir nid oes neb heblaw tydi, ac nid oes craig fel ein Duw ni.
“Ond yn awr gofyn i'r anifeiliaid dy ddysgu, ac i adar y nefoedd fynegi i ti,
neu i blanhigion y tir dy hyfforddi, ac i bysgod y môr dy gyfarwyddo.
Pwy na ddealla oddi wrth hyn i gyd mai llaw'r ARGLWYDD a'u gwnaeth?
Yn ei law ef y mae einioes pob peth byw, ac anadl pob un meidrol.
Taena'r gogledd ar y gwagle, a gesyd y ddaear ar ddim.
Rhwyma'r dyfroedd yn ei gymylau, ac ni rwygir y cwmwl odanynt.
Taena orchudd dros wyneb y lloer, a thyn ei gwmwl drosto.
Gesyd gylch ar wyneb y dyfroedd, yn derfyn rhwng goleuni a thywyllwch.
Sigla colofnau'r nefoedd, a dychrynant pan gerydda.
Tawelodd y môr â'i nerth, a thrawodd Rahab trwy ei ddoethineb.
Cliriodd y nefoedd â'i wynt; trywanodd ei law y sarff wibiog.
Eto nid yw hyn ond ymylon ei ffyrdd; prin sibrwd a glywsom am yr hyn a wnaeth. Ond pwy a ddirnad drawiad ei nerth?”
Ymddiried yn llwyr yn yr ARGLWYDD, a phaid â dibynnu ar dy ddeall dy hun.
Cydnabydda ef yn dy holl ffyrdd, bydd ef yn sicr o gadw dy lwybrau'n union.
Yr oedd y naill yn datgan wrth y llall, “Sanct, Sanct, Sanct yw ARGLWYDD y Lluoedd; y mae'r holl ddaear yn llawn o'i ogoniant.”
Wele, Duw yw fy iachawdwriaeth; rwy'n hyderus, ac nid ofnaf; canys yr ARGLWYDD Dduw yw fy nerth a'm cân, ac ef yw fy iachawdwr.”
Mewn llawenydd fe dynnwch ddŵr o ffynhonnau iachawdwriaeth.
Yn y dydd hwnnw fe ddywedi, “Diolchwch i'r ARGLWYDD, galwch ar ei enw; hysbyswch ei weithredoedd ymhlith y cenhedloedd, cyhoeddwch fod ei enw'n oruchaf.
Canwch salmau i'r ARGLWYDD, canys enillodd fuddugoliaeth; hysbyser hyn yn yr holl dir.
O ARGLWYDD, fy Nuw ydwyt ti; mawrygaf di a chlodforaf dy enw am iti gyflawni bwriad rhyfeddol, sy'n sicr a chadarn ers oesoedd.
Oni wyddost, oni chlywaist? Duw tragwyddol yw'r ARGLWYDD a greodd gyrrau'r ddaear; ni ddiffygia ac ni flina, ac y mae ei ddeall yn anchwiliadwy.
Y mae'n rhoi nerth i'r diffygiol, ac yn ychwanegu cryfder i'r di-rym.
Y mae'r ifainc yn diffygio ac yn blino, a'r cryfion yn syrthio'n llipa;
ond y mae'r rhai sy'n disgwyl wrth yr ARGLWYDD yn adennill eu nerth; y maent yn magu adenydd fel eryr, yn rhedeg heb flino, ac yn rhodio heb ddiffygio.
Canwch i'r ARGLWYDD gân newydd, canwch ei glod o eithaf y ddaear; bydded i'r môr a'i gyflawnder ei ganmol, yr ynysoedd a'r rhai sy'n trigo ynddynt.
Bydded i'r diffeithwch a'i ddinasoedd godi llef, y pentrefi lle mae Cedar yn trigo; bydded i drigolion Sela ganu a bloeddio o ben y mynyddoedd.
Bydded iddynt roi clod i'r ARGLWYDD, a mynegi ei fawl yn yr ynysoedd.
Yn awr, dyma'r hyn a ddywed yr ARGLWYDD a'th greodd, Jacob, ac a'th luniodd, Israel: “Paid ag ofni, oherwydd gwaredaf di; galwaf ar dy enw; eiddof fi ydwyt.
Pan fyddi'n mynd trwy'r dyfroedd, byddaf gyda thi; a thrwy'r afonydd, ni ruthrant drosot. Pan fyddi'n rhodio trwy'r tân, ni'th ddeifir, a thrwy'r fflamau, ni losgant di.
“Mewn llawenydd yr ewch allan, ac mewn heddwch y'ch arweinir; bydd y mynyddoedd a'r bryniau'n bloeddio canu o'ch blaen, a holl goed y maes yn curo dwylo.
Er nad yw'r ffigysbren yn blodeuo, ac er nad yw'r gwinwydd yn dwyn ffrwyth; er i'r cynhaeaf olew ballu, ac er nad yw'r meysydd yn rhoi bwyd; er i'r praidd ddarfod o'r gorlan, ac er nad oes gwartheg yn y beudai;
eto llawenychaf yn yr ARGLWYDD, a llawenhaf yn Nuw fy iachawdwriaeth.
Yr ARGLWYDD Dduw yw fy nerth; gwna fy nhraed yn ysgafn fel ewig, a phâr imi rodio uchelfannau. I'r Cyfarwyddwr: gydag offerynnau llinynnol.
Nid oes terfyn ar gariad yr ARGLWYDD, ac yn sicr ni phalla ei dosturiaethau.
Y maent yn newydd bob bore, a mawr yw dy ffyddlondeb.
Diolchwch i'r ARGLWYDD! Galwch ar ei enw, gwnewch yn hysbys ei weithredoedd ymysg y bobloedd.
Canwch iddo, moliannwch ef, dywedwch am ei holl ryfeddodau.
Gorfoleddwch yn ei enw sanctaidd, llawenhaed calon y rhai sy'n ceisio'r ARGLWYDD.
Ceisiwch yr ARGLWYDD a'i nerth, ceisiwch ei wyneb bob amser.
Yr oedd y Brenin Dafydd hefyd yn llawen iawn. Bendithiodd yr ARGLWYDD o flaen yr holl gynulleidfa a dweud, “Bendigedig wyt ti, ARGLWYDD Dduw Israel ein tad, o dragwyddoldeb hyd dragwyddoldeb.
I ti, ARGLWYDD, y perthyn mawredd, gallu, gogoniant, ysblander a mawrhydi; oherwydd y mae popeth yn y nefoedd ac ar y ddaear yn eiddo i ti; ti, ARGLWYDD, biau'r deyrnas, ac fe'th ddyrchafwyd yn ben ar y cwbl.
Oddi wrthyt ti y daw cyfoeth ac anrhydedd, a thi sy'n arglwyddiaethu ar bopeth; yn dy law di y mae nerth a chadernid, a thi sy'n rhoi cynnydd a chryfder i bob dim.
Yn awr, ein Duw, moliannwn di a chlodforwn dy enw gogoneddus.
Pwy ymhlith y duwiau sy'n debyg i ti, O ARGLWYDD? Pwy sydd fel tydi, yn ogoneddus ei sancteiddrwydd, yn teilyngu parch a mawl, ac yn gwneud rhyfeddodau?
Pan gyhoeddaf enw yr ARGLWYDD, cyffeswch fawredd ein Duw.
Ef yw'r Graig; perffaith yw ei waith, a chyfiawn yw ei ffyrdd bob un. Duw ffyddlon heb dwyll yw; un cyfiawn ac uniawn yw ef.