ADNODDAU AM WEDDI

Dych chi byth wedi meddwl tybed pam fod angen gofyn i Dduw am bethau? Fel Tad da, mae'n gwybod beth sydd ei angen ar ei blant. Ond mae gweddi, a gofyn yn benodol, yn cydnabod ein bod ni'n ddibynnol arno fe. Beth bynnag yw'ch sefyllfa chi – angen am ddarpariaeth, amddiffyniad, iechyd, neu arweiniad – cofiwch gyflwyno'ch angen i'r Arglwydd. Mae Salm 139:4 yn dweud, "O ARGLWYDD, yr wyt ti'n gwybod popeth amdanaf; yr wyt ti'n deall fy meddyliau cyn i mi siarad."

Mae gweddi fel allwedd i drysorau'r Nefoedd, allwedd mae'r Creawdwr wedi'i rhoi yn ein dwylo ni. Mae'n hawdd iddo fe roi'r hyn sydd ei angen arnom ni; mae popeth yn eiddo iddo fe, ac mae'r bydysawd o dan ei reolaeth. Gallai roi popeth i ni heb i ni ofyn, ond nid dyna'r ffordd mae o wedi'i drefnu. Mae Duw yn ein caru ni, ac mae eisiau perthynas agos gyda ni. Gweddi yw'r sianel y mae ei ddarpariaeth yn llifo drwyddi atom ni.

Arnat ti y gweddïaf, ARGLWYDD; yn y bore fe glywi fy llais. Yn y bore paratoaf ar dy gyfer, ac fe ddisgwyliaf.

Codaf cyn y wawr a gofyn am gymorth, a gobeithiaf yn dy eiriau.

O Dduw, ti yw fy Nuw, fe'th geisiaf di; y mae fy enaid yn sychedu amdanat, a'm cnawd yn dihoeni o'th eisiau, fel tir sych a diffaith heb ddŵr.

Ond yr wyf fi yn llefain arnat ti am gymorth, O ARGLWYDD, ac yn y bore daw fy ngweddi atat.

y mae fy enaid yn disgwyl wrth yr Arglwydd yn fwy nag y mae'r gwylwyr am y bore, yn fwy nag y mae'r gwylwyr am y bore.

Yr wyf yn cofio dy enw yn y nos, O ARGLWYDD, ac fe gadwaf dy gyfraith.

Deisyfaf di â'm holl galon drwy'r nos, a cheisiaf di'n daer gyda'r wawr; oherwydd pan fydd dy farnedigaethau yn y wlad, bydd trigolion byd yn dysgu cyfiawnder.

Yr wyf yn estyn fy nwylo atat ti, ac yn sychedu amdanat fel tir sych. Sela

Hwyr a bore a chanol dydd fe gwynaf a griddfan, a chlyw ef fy llais.

Ateb fi pan alwaf, O Dduw fy nghyfiawnder! Pan oeddwn mewn cyfyngder, gwaredaist fi; bydd drugarog wrthyf, a gwrando fy ngweddi.

Digona ni yn y bore â'th gariad, inni gael gorfoleddu a llawenhau ein holl ddyddiau.

Codaf ganol nos i'th foliannu di am dy farnau cyfiawn.

Ond pan fyddi di'n gweddïo, dos i mewn i'th ystafell, ac wedi cau dy ddrws gweddïa ar dy Dad sydd yn y dirgel, a bydd dy Dad sydd yn gweld yn y dirgel yn dy wobrwyo.

Fel y dyhea ewig am ddyfroedd rhedegog, felly y dyhea fy enaid amdanat ti, O Dduw.Y mae fy enaid yn sychedu am Dduw, am y Duw byw; pa bryd y dof ac ymddangos ger ei fron?

Fe'th geisiais di â'm holl galon; paid â gadael imi wyro oddi wrth dy orchmynion.

Nid oes terfyn ar gariad yr ARGLWYDD, ac yn sicr ni phalla ei dosturiaethau.Y maent yn newydd bob bore, a mawr yw dy ffyddlondeb.

Felly, gadewch inni nesáu mewn hyder at orsedd gras, er mwyn derbyn trugaredd a chael gras yn gymorth yn ei bryd.

Arwain fi yn dy wirionedd a dysg fi, oherwydd ti yw Duw fy iachawdwriaeth; wrthyt ti y bûm yn disgwyl trwy'r dydd.

Yr wyf yn caru pob un sy'n fy ngharu i, ac y mae'r rhai sy'n fy ngheisio'n ddyfal yn fy nghael.

Gwaeddaf â'm holl galon; ateb fi, ARGLWYDD, ac fe fyddaf ufudd i'th ddeddfau.Gwaeddaf arnat ti; gwareda fi, ac fe gadwaf dy farnedigaethau.

Yn sothach yr ystyri holl rai drygionus y ddaear; am hynny yr wyf yn caru dy farnedigaethau.

Peidiwch â phryderu am ddim, ond ym mhob peth gwneler eich deisyfiadau yn hysbys i Dduw trwy weddi ac ymbil, ynghyd â diolchgarwch.A bydd tangnefedd Duw, sydd goruwch pob deall, yn gwarchod dros eich calonnau a'ch meddyliau yng Nghrist Iesu.

Pan fydd yn galw arnaf, fe'i hatebaf; byddaf fi gydag ef mewn cyfyngder, gwaredaf ef a'i anrhydeddu.

Disgwyl yn dawel am yr ARGLWYDD, aros yn amyneddgar amdano; paid â bod yn ddig wrth yr un sy'n llwyddo, y gŵr sy'n gwneud cynllwynion.

Caf fy nigoni, fel pe ar fêr a braster, a moliannaf di â gwefusau llawen.Pan gofiaf di ar fy ngwely, a myfyrio amdanat yng ngwyliadwriaethau'r nos—

Rhoes yr ARGLWYDD Dduw i mi dafod un yn dysgu, i wybod sut i gynnal y diffygiol â gair; bob bore y mae'n agor fy nghlust i wrando fel un yn dysgu.

Yn awr gorweddaf mewn heddwch a chysgu, oherwydd ti yn unig, ARGLWYDD, sy'n peri imi fyw'n ddiogel.

O'r dyfnderau y gwaeddais arnat, O ARGLWYDD.

Peidiwn â blino ar wneud daioni, oherwydd cawn fedi'r cynhaeaf yn ei amser, dim ond inni beidio â llaesu dwylo.

Yr wyf yn erfyn arnat â'm holl galon, bydd drugarog wrthyf yn ôl dy addewid.

Molwch yr ARGLWYDD. Gwyn ei fyd y sawl sy'n ofni'r ARGLWYDD, ac yn ymhyfrydu'n llwyr yn ei orchmynion.

Yna troir fy ngelynion yn eu hôl yn y dydd y galwaf arnat. Hyn a wn: fod Duw o'm tu.

Sut y ceidw'r ifanc ei lwybr yn lân? Trwy gadw dy air di.

Er bod pryderon fy nghalon yn niferus, y mae dy gysuron di'n fy llawenhau.

Ymestyn dy gariad, ARGLWYDD, hyd y nefoedd, a'th ffyddlondeb hyd y cymylau;

Yr wyt ti, Arglwydd, yn dda a maddeugar, ac yn llawn trugaredd i bawb sy'n galw arnat.

Ond yr wyf yn ymddiried ynot ti, ARGLWYDD, ac yn dweud, “Ti yw fy Nuw.”Y mae fy amserau yn dy law di; gwared fi rhag fy ngelynion a'm herlidwyr.

Pan elwi, bydd yr ARGLWYDD yn ateb, a phan waeddi, fe ddywed, ‘Dyma fi.’ “Os symudi'r gorthrwm ymaith, os peidi â chodi bys i gyhuddo ar gam,

Bydded fy nghalon bob amser yn dy ddeddfau, rhag imi gael fy nghywilyddio.

“Gofynnwch, ac fe roddir i chwi; ceisiwch, ac fe gewch; curwch, ac fe agorir i chwi.

Ond amdanat ti, O ARGLWYDD, y disgwyliais; ti sydd i ateb, O Arglwydd, fy Nuw.

Daeth cyfyngder a gofid ar fy ngwarthaf, ond yr wyf yn ymhyfrydu yn dy orchmynion.

Ffiaidd gan yr ARGLWYDD yw aberth y drygionus, ond y mae gweddi'r uniawn wrth ei fodd.

Llawenhewch mewn gobaith. Safwch yn gadarn dan orthrymder. Daliwch ati i weddïo.

Y mae'r ARGLWYDD yn agos at bawb sy'n galw arno, at bawb sy'n galw arno mewn gwirionedd.

Dyma'r dydd y gweithredodd yr ARGLWYDD; gorfoleddwn a llawenhawn ynddo.

y mae fy llygaid yn pylu wrth ddisgwyl am dy addewid; dywedaf, “Pa bryd y byddi'n fy nghysuro?”

Ond da i mi yw bod yn agos at Dduw; yr wyf wedi gwneud yr Arglwydd DDUW yn gysgod i mi, er mwyn imi fynegi dy ryfeddodau.

Paid ag ofni, yr wyf fi gyda thi; paid â dychryn, myfi yw dy Dduw. Cryfhaf di a'th nerthu, cynhaliaf di â llaw dde orchfygol.

Dywedodd fy nghalon amdanat, “Ceisia ei wyneb”; am hynny ceisiaf dy wyneb, O ARGLWYDD.

Y mae dy farnedigaethau yn etifeddiaeth imi am byth, oherwydd y maent yn llonder i'm calon.

Bendithiaf yr ARGLWYDD bob amser; bydd ei foliant yn wastad yn fy ngenau.

Bwriwch eich holl bryder arno ef, oherwydd y mae gofal ganddo amdanoch.

fel y bydd i'r rhai sy'n cydnabod dy enw ymddiried ynot; oherwydd ni adewaist, ARGLWYDD, y rhai sy'n dy geisio.

Pâr i'th drugaredd ddod ataf, fel y byddaf fyw, oherwydd y mae dy gyfraith yn hyfrydwch i mi.

Gosod ffordd twyll ymhell oddi wrthyf, a rho imi ras dy gyfraith.

ARGLWYDD, yr wyt wedi fy chwilio a'm hadnabod.Gwyddost ti pa bryd y byddaf yn eistedd ac yn codi; yr wyt wedi deall fy meddwl o bell;

Bellach, gyfeillion, beth bynnag sydd yn wir, beth bynnag sydd yn anrhydeddus, beth bynnag sydd yn gyfiawn a phur, beth bynnag sydd yn hawddgar a chanmoladwy, pob rhinwedd a phopeth yn haeddu clod, myfyriwch ar y pethau hyn.

Yr wyt wedi cau amdanaf yn ôl ac ymlaen, ac wedi gosod dy law drosof.

Disgwyliaf wrth yr ARGLWYDD; y mae fy enaid yn disgwyl, a gobeithiaf yn ei air;y mae fy enaid yn disgwyl wrth yr Arglwydd yn fwy nag y mae'r gwylwyr am y bore, yn fwy nag y mae'r gwylwyr am y bore.

Cod fi i fyny yn nydd fy ofn; yr wyf yn ymddiried ynot ti.Yn Nuw, yr un y molaf ei air, yn Nuw yr wyf yn ymddiried heb ofni; beth a all pobl ei wneud imi?

Doed fy llef atat, O ARGLWYDD; rho imi ddeall yn ôl dy air.

Dysg imi ddirnadaeth a gwybodaeth, oherwydd yr wyf yn ymddiried yn dy orchmynion.

Y mae dy addewid wedi ei phrofi'n llwyr, ac y mae dy was yn ei charu.

Dechrau doethineb yw ofn yr ARGLWYDD; y mae deall da gan bawb sy'n ufudd. Y mae ei foliant yn para byth.

Yr wyt yn cadw mewn heddwch perffaith y sawl sydd â'i feddylfryd arnat, am ei fod yn ymddiried ynot.Ymddiriedwch yn yr ARGLWYDD o hyd, canys craig dragwyddol yw'r ARGLWYDD Dduw.

Pan gofiaf di ar fy ngwely, a myfyrio amdanat yng ngwyliadwriaethau'r nos—fel y buost yn gymorth imi, ac fel yr arhosais yng nghysgod dy adenydd—

Oherwydd yr wyt ti, ARGLWYDD, yn bendithio'r cyfiawn, ac y mae dy ffafr yn ei amddiffyn fel tarian.

O Dduw, gwrando fy ngweddi, rho glust i eiriau fy ngenau.

Yn nydd fy nghyfyngder galwaf arnat, oherwydd yr wyt ti yn fy ateb.

Liw dydd y mae'r ARGLWYDD yn gorchymyn ei ffyddlondeb, a liw nos y mae ei gân gyda mi, gweddi ar Dduw fy mywyd.

Yr wyf yn hiraethu, yn dyheu hyd at lewyg am gynteddau'r ARGLWYDD; y mae'r cyfan ohonof yn gweiddi'n llawen ar y Duw byw.

Yr wyf yn casáu rhai anwadal, ond yn caru dy gyfraith.

Rho dy ffyrdd i'r ARGLWYDD; ymddiried ynddo, ac fe weithreda.

Gwyn eu byd y rhai sy'n newynu a sychedu am gyfiawnder, oherwydd cânt hwy eu digon.

clyw fy nghri am gymorth, fy Mrenin a'm Duw.

Y mae cyfraith dy enau yn well i mi na miloedd o aur ac arian.

Tro ymaith y gwaradwydd yr wyf yn ei ofni, oherwydd y mae dy farnau'n dda.

ond y mae'r rhai sy'n disgwyl wrth yr ARGLWYDD yn adennill eu nerth; y maent yn magu adenydd fel eryr, yn rhedeg heb flino, ac yn rhodio heb ddiffygio.

Graslon a thrugarog yw'r ARGLWYDD, araf i ddigio, a llawn ffyddlondeb.

Disgwyliaf wrth yr ARGLWYDD; y mae fy enaid yn disgwyl, a gobeithiaf yn ei air;

Chwilia fi, O Dduw, iti adnabod fy nghalon; profa fi, iti ddeall fy meddyliau.Edrych a wyf ar ffordd a fydd yn loes i mi, ac arwain fi yn y ffordd dragwyddol.

Bûm yn disgwyl a disgwyl wrth yr ARGLWYDD, ac yna plygodd ataf a gwrando fy nghri.

Yn yr un modd, y mae'r Ysbryd yn ein cynorthwyo yn ein gwendid. Oherwydd ni wyddom ni sut y dylem weddïo, ond y mae'r Ysbryd ei hun yn ymbil trosom ag ocheneidiau y tu hwnt i eiriau,

yno hefyd fe fydd dy law yn fy arwain, a'th ddeheulaw yn fy nghynnal.

Gwrando ar fy ngeiriau, ARGLWYDD, ystyria fy nghwynfan;clyw fy nghri am gymorth, fy Mrenin a'm Duw.

Gwyn eu byd y rhai sy'n cadw ei farnedigaethau, ac yn ei geisio ef â'u holl galon,

Doed fy neisyfiad atat; gwared fi yn ôl dy addewid.

Pell yw'r ARGLWYDD oddi wrth y drygionus, ond gwrendy ar weddi'r cyfiawn.

Pâr imi glywed yn y bore am dy gariad, oherwydd yr wyf wedi ymddiried ynot ti; gwna imi wybod pa ffordd i'w cherdded, oherwydd yr wyf wedi dyrchafu fy enaid atat ti.

Er i chwi gynddeiriogi, peidiwch â phechu; er i chwi ymson ar eich gwely, byddwch ddistaw. Sela

Eto, yr wyt ti, y Sanctaidd, wedi dy orseddu yn foliant i Israel.

Gwaeddaf â'm holl galon; ateb fi, ARGLWYDD, ac fe fyddaf ufudd i'th ddeddfau.

Er i'r mynyddoedd symud, ac i'r bryniau siglo, ni symuda fy ffyddlondeb oddi wrthyt, a bydd fy nghyfamod heddwch yn ddi-sigl,” medd yr ARGLWYDD, sy'n tosturio wrthyt.

Y mae dy gyfiawnder di yn gyfiawnder tragwyddol, ac y mae dy gyfraith yn wirionedd.

O'm cyfyngder gwaeddais ar yr ARGLWYDD; atebodd yntau fi a'm rhyddhau.

Byddaf yn diolch i'm Duw bob tro y byddaf yn cofio amdanoch,

Bendigedig wyt ti, O ARGLWYDD; dysg i mi dy ddeddfau.

Dewch ataf fi, bawb sy'n flinedig ac yn llwythog, ac fe roddaf fi orffwystra i chwi.Cymerwch fy iau arnoch a dysgwch gennyf, oherwydd addfwyn ydwyf a gostyngedig o galon, ac fe gewch orffwystra i'ch eneidiau.Y mae fy iau i yn hawdd ei dwyn, a'm baich i yn ysgafn.”

Mor werthfawr yw dy gariad, O Dduw! Llochesa pobl dan gysgod dy adenydd.Fe'u digonir â llawnder dy dŷ, a diodi hwy o afon dy gysuron;oherwydd gyda thi y mae ffynnon bywyd, ac yn d'oleuni di y gwelwn oleuni.

Y mae'r sawl sy'n byw yn lloches y Goruchaf, ac yn aros yng nghysgod yr Hollalluog,

Yr ARGLWYDD yw fy mugail, ni bydd eisiau arnaf.

Am ennyd y mae ei ddig, ond ei ffafr am oes; os erys dagrau gyda'r hwyr, daw llawenydd yn y bore.

Wele, Duw yw fy iachawdwriaeth; rwy'n hyderus, ac nid ofnaf; canys yr ARGLWYDD Dduw yw fy nerth a'm cân, ac ef yw fy iachawdwr.”

Cydnabydda ef yn dy holl ffyrdd, bydd ef yn sicr o gadw dy lwybrau'n union.

Gad imi fyw i'th foliannu di, a bydded i'th farnau fy nghynorthwyo.

Bendigedig fyddo Duw am na throdd fy ngweddi oddi wrtho, na'i ffyddlondeb oddi wrthyf.

Yr wyf yn ufudd i'th ofynion a'th farnedigaethau, oherwydd y mae fy holl ffyrdd o'th flaen.

Er hynny, y mae'r ARGLWYDD yn disgwyl i gael trugarhau wrthych, ac yn barod i ddangos tosturi. Canys Duw cyfiawnder yw'r ARGLWYDD; gwyn ei fyd pob un sy'n disgwyl wrtho.

Disgwyl wrth yr ARGLWYDD, bydd gryf a gwrol dy galon a disgwyl wrth yr ARGLWYDD.

Ond ti, ARGLWYDD, paid â sefyll draw; O fy nerth, brysia i'm cynorthwyo.

Bendigedig yw'r Arglwydd, sy'n ein cario ddydd ar ôl dydd; Duw yw ein hiachawdwriaeth. Sela

Gwyn ei fyd y sawl y mae Duw Jacob yn ei gynorthwyo, ac y mae ei obaith yn yr ARGLWYDD ei Dduw,

Y mae ef yn codi'r gwan o'r llwch ac yn dyrchafu'r anghenus o'r domen,

Paid â chymryd gair y gwirionedd o'm genau, oherwydd fe obeithiais yn dy farnau.

Felly, gyfeillion, gan fod gennym hyder i fynd i mewn i'r cysegr drwy waed Iesu,ar hyd ffordd newydd a byw y mae ef wedi ei hagor inni drwy'r llen, hynny yw, trwy ei gnawd ef;a chan fod gennym offeiriad mawr ar dŷ Dduw,gadewch inni nesáu â chalon gywir, mewn llawn hyder ffydd, a'n calonnau wedi eu taenellu'n lân oddi wrth gydwybod ddrwg, a'n cyrff wedi eu golchi â dŵr glân.

Diolchwch i'r ARGLWYDD am mai da yw, oherwydd mae ei gariad hyd byth.

Codaf fy llygaid tua'r mynyddoedd; o ble y daw cymorth i mi?Daw fy nghymorth oddi wrth yr ARGLWYDD, creawdwr nefoedd a daear.

edrychwn ninnau atat ti, O ARGLWYDD, am lwybr dy farnedigaethau; d'enw di a'th goffa di yw ein dyhead dwfn.

Y mae'r anffyddwyr yn dioddef angen ac yn newynu, ond nid yw'r rhai sy'n ceisio'r ARGLWYDD yn brin o ddim da.

Chwi yw goleuni'r byd. Ni ellir cuddio dinas a osodir ar fryn.

“Am iddo lynu wrthyf, fe'i gwaredaf; fe'i diogelaf am ei fod yn adnabod fy enw.

O ystyried hyn oll, beth a ddywedwn? Os yw Duw trosom, pwy sydd yn ein herbyn?

Y mae fy enaid yn sychedu am Dduw, am y Duw byw; pa bryd y dof ac ymddangos ger ei fron?

Bydded geiriau fy ngenau'n dderbyniol gennyt, a myfyrdod fy nghalon yn gymeradwy i ti, O ARGLWYDD, fy nghraig a'm prynwr.

Ond daw fy ngweddi i atat, O ARGLWYDD. Ar yr amser priodol, O Dduw, ateb fi yn dy gariad mawr gyda'th waredigaeth sicr.

Gwaeddais yn uchel ar Dduw, yn uchel ar Dduw, a chlywodd fi.Yn nydd fy nghyfyngder ceisiais yr Arglwydd, ac yn y nos estyn fy nwylo'n ddiflino; nid oedd cysuro ar fy enaid.

Ymestyn dy gariad, ARGLWYDD, hyd y nefoedd, a'th ffyddlondeb hyd y cymylau;y mae dy gyfiawnder fel y mynyddoedd uchel a'th farnau fel y dyfnder mawr; cedwi ddyn ac anifail, O ARGLWYDD.

A bydd fy Nuw i yn cyflawni eich holl angen chwi yn ôl cyfoeth ei ogoniant yng Nghrist Iesu.

Cyflwyna dy weithredoedd i'r ARGLWYDD, a chyflawnir dy gynlluniau.

Diolchwch i Dduw y duwiau, oherwydd mae ei gariad hyd byth.

Nid oes dim gwahaniaeth rhwng Iddewon a Groegiaid. Yr un Arglwydd sydd i bawb, sy'n rhoi o'i gyfoeth i bawb sy'n galw arno.

Byddaf yn eu hateb cyn iddynt alw, ac yn eu gwrando wrth iddynt lefaru.

Y mae pryder meddwl yn llethu rhywun, ond llawenheir ef gan air caredig.

Ond bydded i bawb sy'n llochesu ynot ti lawenhau, a chanu mewn llawenydd yn wastad; bydd yn amddiffyn dros y rhai sy'n caru dy enw, fel y bydd iddynt orfoleddu ynot ti.

Gweddi i Dduw