ADNODDAU DYNOL

Mae gair Duw yn bwerus ac yn ein trawsnewid ni. Mae 'na gymaint o adnodau rydyn ni'n eu clywed dro ar ôl tro, ac mae ganddyn nhw'r pŵer i newid ein bywydau, ein meddyliau, a'n ffordd o fyw. Adnodau rydyn ni'n eu dysgu er mwyn eu rhoi ar waith bob dydd.

“Gallaf bob dim trwy Grist sy’n rhoi nerth i mi.” (Philipiaid 4:13) Dyma un rydyn ni'n ei ddysgu'n gynnar, ac yn troi ato fe pan rydyn ni'n teimlo'n wan.

“Canys felly y carodd Duw'r byd fel y rhoddodd efe ei unig-anedig Fab, fel na choller pwy bynnag a gredo ynddo ef, ond caffael bywyd tragwyddol.” (Ioan 3:16) Mae hwn yn un o'r rhai pwysicaf, ac yn aml un o'r cyntaf i gael ei rannu wrth i ni ddysgu am Iesu Grist ein Harglwydd.

Mae 'na lawer mwy o adnodau pwerus, ac mi gei di gyfle i'w darllen nhw yma.

Ofn yr ARGLWYDD yw dechrau gwybodaeth, ond y mae ffyliaid yn diystyru doethineb a disgyblaeth.

Ymddiried yn llwyr yn yr ARGLWYDD, a phaid â dibynnu ar dy ddeall dy hun.Cydnabydda ef yn dy holl ffyrdd, bydd ef yn sicr o gadw dy lwybrau'n union.

Doethineb yw'r pennaf peth; cais ddoethineb; â'r cyfan sydd gennyt, cais ddeall.

Ofn yr ARGLWYDD yw dechrau doethineb, ac adnabod y Sanctaidd yw deall.

Ac os oes un ohonoch yn ddiffygiol mewn doethineb, gofynned gan Dduw, ac fe'i rhoddir iddo, oherwydd y mae Duw yn rhoi i bawb yn hael a heb ddannod.

Oherwydd yr ARGLWYDD sy'n rhoi doethineb, ac o'i enau ef y daw gwybodaeth a deall.

Yn dilyn balchder fe ddaw amarch, ond gyda'r rhai gwylaidd y mae doethineb.

Gwell nag aur yw ennill doethineb, a gwell dewis deall nag arian.

Gwrando ar gyngor, a derbyn ddisgyblaeth, er mwyn iti fod yn ddoeth yn y diwedd.

Y mae ffordd y ffôl yn iawn yn ei olwg, ond gwrendy'r doeth ar gyngor.

Y mae ofn yr ARGLWYDD yn ddisgyblaeth mewn doethineb, a gostyngeiddrwydd yn arwain i anrhydedd.

Y mae'r disynnwyr yn codi cynnen trwy ymffrostio, ond y mae doethineb gan y rhai sy'n derbyn cyngor.

Y mae digon o ddeall gan yr amyneddgar, ond dyrchafu ffolineb a wna'r byr ei dymer.

Y mae'r synhwyrol yn caru ei fywyd, a'r un sy'n diogelu gwybodaeth yn cael daioni.

Y mae ateb llednais yn dofi dig, ond gair garw yn cynnau llid.

Pan amlheir geiriau nid oes ball ar dramgwyddo, ond y mae'r deallus yn atal ei eiriau.

Y mae'r prin ei eiriau yn meddu gwybodaeth, a thawel ei ysbryd yw'r deallus.

Y mae'r ffŵl yn arllwys ei holl ddig, ond y mae'r doeth yn ei gadw dan reolaeth.

Y mae'r craff yn gweld perygl ac yn ei osgoi, ond y gwirion yn mynd rhagddo ac yn talu am hynny.

Gwyn ei fyd y sawl a gafodd ddoethineb, a'r un sy'n berchen deall.Y mae mwy o elw ynddi nag mewn arian, a'i chynnyrch yn well nag aur.

Yn wir, y mae doethineb yn well na gemau, ac ni all yr holl bethau dymunol gystadlu â hi.

Drysir cynlluniau pan nad oes ymgynghori, ond daw llwyddiant pan geir llawer o gynghorwyr.

Y mae'r sawl sy'n caru disgyblaeth yn caru gwybodaeth, ond hurtyn sy'n casáu cerydd.

Fe adeiledir tŷ trwy ddoethineb, a'i sicrhau trwy wybodaeth.Trwy ddeall y llenwir ystafelloedd â phob eiddo gwerthfawr a dymunol.

Y mae doethineb yn gystal amddiffyn ag arian; mantais deall yw bod doethineb yn rhoi bywyd i'w pherchennog.

Gwneud anlladrwydd sy'n ddifyrrwch i'r ffôl, ond doethineb yw hyfrydwch y deallus.

Y mae meddwl deallus yn ennill gwybodaeth, a chlust y doeth yn chwilio am ddeall.

Y mae deall yn gwneud rhywun yn amyneddgar, a'i anrhydedd yw maddau tramgwydd.

Yn fwy na dim, edrych ar ôl dy feddwl, oherwydd oddi yno y tardd bywyd.

Y mae'r doeth yn derbyn gorchymyn, ond y ffôl ei siarad yn cael ei ddifetha.

Y mae'r doeth yn ofalus ac yn cilio oddi wrth ddrwg, ond y mae'r ffôl yn ddiofal a gorhyderus.

Oddi wrth rieni yr etifeddir tŷ a chyfoeth, ond gan yr ARGLWYDD y ceir gwraig ddeallus.

Y mae digonedd o aur ac o emau, ond geiriau deallus yw'r trysor gwerthfawrocaf.

Y mae cynlluniau'r diwyd yn sicr o arwain i ddigonedd, ond daw angen ar bob un sydd mewn brys.

Nid yw doethineb na deall na chyngor yn ddim o flaen yr ARGLWYDD.

Rho sylw, a gwrando ar eiriau'r doethion, a gosod dy feddwl ar fy neall;

Y mae'r doeth yn fwy grymus na'r cryf, a'r un deallus na'r un nerthol;

Paid â bod yn ddoeth yn dy olwg dy hun; ofna'r ARGLWYDD, a chilia oddi wrth ddrwg.

Fy mab, paid ag anghofio fy nghyfarwyddyd; cadw fy ngorchmynion yn dy gof.Oherwydd ychwanegant at nifer dy ddyddiau a rhoi blynyddoedd o fywyd a llwyddiant.

Rho gyngor i'r doeth, ac fe â'n ddoethach; dysga'r cyfiawn, ac fe gynydda mewn dysg.

Dyma ddiarhebion Solomon: Y mae mab doeth yn gwneud ei dad yn llawen, ond mab ffôl yn dwyn gofid i'w fam.

Ffrwyth cyfiawnder yw pren y bywyd, ond y mae trais yn difa bywydau.

Trwy rodio gyda'r doeth ceir doethineb, ond daw niwed o aros yng nghwmni ffyliaid.

Y mae gwraig ddoeth yn adeiladu ei thŷ, ond y ffôl yn ei dynnu i lawr â'i dwylo'i hun.

Y mae doethineb y call yn peri iddo ddeall ei ffordd, ond ffolineb y ffyliaid yn camarwain.

Y mae ffordd sy'n ymddangos yn union, ond sy'n arwain i farwolaeth yn ei diwedd.

Y mae calon ddeallus yn ceisio gwybodaeth, ond y mae genau'r ffyliaid yn ymborthi ar ffolineb.

Y mae'r glust sy'n gwrando ar wersi bywyd yn aros yng nghwmni'r doeth.

Y mae'r medrus yn ei fater yn llwyddo, a'r un sy'n ymddiried yn yr ARGLWYDD yn ddedwydd.

Ceidw'r deallus ei olwg ar ddoethineb, ond ar gyrrau'r ddaear y mae llygaid ynfytyn.

Y mae geiriau yn ddyfroedd dyfnion, yn ffrwd yn byrlymu, yn ffynnon doethineb.

Y mae genau'r ynfyd yn arwain at gynnen, a'i eiriau yn gofyn am gurfa.Genau'r ynfyd yw ei ddinistr, ac y mae ei eiriau yn fagl iddo'i hun.

Nid oes gwerth mewn brwdfrydedd heb ddeall; y mae'r chwim ei droed yn colli'r ffordd.

Gwatwarwr yw gwin, a therfysgwr yw diod gadarn; nid doeth mo'r sawl sydd dan eu dylanwad.

Mwy dymunol yw enw da na chyfoeth lawer, a gwell yw parch nag arian ac aur.

Pryn wirionedd, a phaid â'i werthu; pryn ddoethineb, cyfarwyddyd a deall.

oherwydd gelli drefnu dy frwydr â medrusrwydd, a chael buddugoliaeth â llawer o gynghorwyr.

Fel modrwy aur neu addurn o aur gwerthfawr, felly y mae cerydd y doeth i glust sy'n gwrando.

Fe welaist un sy'n ddoeth yn ei olwg ei hun; y mae mwy o obaith i ffŵl nag iddo ef.

Y mae'r un sy'n ymddiried ynddo'i hun yn ynfyd, ond fe waredir y sawl sy'n dilyn doethineb.

Anrhydedda'r ARGLWYDD â'th gyfoeth, ac â blaenffrwyth dy holl gynnyrch.Yna bydd dy ysguboriau'n orlawn, a'th gafnau'n gorlifo gan win.

Gwell ychydig gydag ofn yr ARGLWYDD na chyfoeth mawr a thrallod gydag ef.

Paid ag anghofio na chilio oddi wrth fy ngeiriau. Cais ddoethineb, cais ddeall;paid â'i gadael, a bydd hithau'n dy gadw; câr hi, a bydd yn d'amddiffyn.

Fy mab, dal d'afael ar graffter a phwyll; paid â'u gollwng o'th olwg;byddant yn iechyd i'th enaid, ac yn addurn am dy wddf.

Cyflwyna dy weithredoedd i'r ARGLWYDD, a chyflawnir dy gynlluniau.

Heb ei chyfarwyddo, methu a wna cenedl, ond y mae diogelwch mewn llawer o gynghorwyr.

Y mae cerydd yn peri mwy o loes i'r deallus na chan cernod i ynfytyn.

Gwell bod yn amyneddgar nag yn rhyfelwr, a rheoli tymer na chipio dinas.

Y mae'r drygionus yn ffoi heb i neb ei erlid, ond fe saif y cyfiawn yn gadarn fel llew.

Sicrheir cynlluniau trwy gyngor; rhaid trefnu'n ofalus ar gyfer rhyfel.

Os torri dy galon yn nydd cyfyngder, yna y mae dy nerth yn wan.

Y mae gwraig fedrus yn goron i'w gŵr, ond un ddigywilydd fel pydredd yn ei esgyrn.

Y mae'r gobaith a oedir yn clafychu'r galon, ond y dymuniad a gyflawnir yn bren bywiol.

Y mae'r un sy'n cuddio tramgwydd yn ceisio cyfeillgarwch, ond y mae'r sawl sy'n ailadrodd stori yn gwahanu cyfeillion.

Nid yw'r ynfyd yn ymhyfrydu mewn deall, dim ond mewn mynegi ei feddwl ei hun.

Y mae'r tafod yn gallu rhoi marwolaeth neu fywyd, ac y mae'r rhai sy'n ei hoffi yn bwyta'i ffrwyth.

Y mae llawer un yn honni bod yn deyrngar, ond pwy a all gael dyn ffyddlon?

Fel dinas wedi ei bylchu a heb fur, felly y mae'r sawl sy'n methu rheoli ei dymer.

Heb goed fe ddiffydd tân, a heb y straegar fe dderfydd am gynnen.

Fe welaist un sy'n eiddgar i siarad; y mae mwy o obaith i'r ffŵl nag iddo ef.

Yn wir, y mae Duw yn rhoi doethineb, deall a llawenydd i'r sawl sy'n dda yn ei olwg, ond i'r un sy'n pechu fe roddir y dasg o gasglu a chronni ar gyfer yr un sy'n dda yng ngolwg Duw. Y mae hyn hefyd yn wagedd ac yn ymlid gwynt.

Y mae'n well gwrando ar gerydd y doeth na gwrando ar gân ffyliaid.

Y mae meddwl rhywun yn cynllunio'i ffordd, ond yr ARGLWYDD sy'n trefnu ei gamre.

Glŷn wrth addysg, a hynny'n ddiollwng; dal d'afael ynddi, oherwydd hi yw dy fywyd.

Paid ag ymffrostio ynglŷn ag yfory, oherwydd ni wyddost beth a ddigwydd mewn diwrnod.

Buan y dengys y ffôl ei fod wedi ei gythruddo, ond y mae'r call yn anwybyddu sarhad.

Y mae pryder meddwl yn llethu rhywun, ond llawenheir ef gan air caredig.

Y mae tafod tyner yn bren bywiol, ond tafod garw yn dryllio'r ysbryd.

Y mae cyfaill yn gyfaill bob amser; ar gyfer adfyd y genir brawd.

Hyffordda blentyn ar ddechrau ei daith, ac ni thry oddi wrthi pan heneiddia.

Y mae casineb yn achosi cynnen, ond y mae cariad yn cuddio pob trosedd.

Y mae'r straegar yn bradychu cyfrinach, ond y mae'r teyrngar yn ei chadw.

Dichell sydd ym meddwl y rhai sy'n cynllwynio drwg, ond daw llawenydd i'r rhai sy'n cynllunio heddwch.

Y mae'r un a ddirmyga'i gymydog yn pechu, ond dedwydd yw'r un sy'n garedig wrth yr anghenus.

Y mae geiriau teg fel diliau mêl, yn felys i'r blas ac yn iechyd i'r corff.

Honni eu bod yn gyfeillion a wna rhai; ond ceir hefyd gyfaill sy'n glynu'n well na brawd.

Paid â chyfeillachu â neb a chanddo dymer ddrwg, nac aros yng nghwmni'r dicllon,rhag iti ddysgu ei ffordd, a'th gael dy hun mewn magl.

Fy mab, os bydd dy galon yn ddoeth, bydd fy nghalon innau yn llawen.Byddaf yn llawenhau drwof i gyd pan fydd dy enau yn llefaru'n uniawn.

Fel afalau aur ar addurniadau o arian, felly y mae gair a leferir yn ei bryd.

Y mae'r un sy'n cloddio pwll yn syrthio iddo, a daw carreg yn ôl ar yr un sy'n ei threiglo.

Y mae haearn yn hogi haearn, ac y mae pob un yn hogi meddwl ei gyfaill.

Os yw bwyell yn ddi-fin, a heb ei hogi, yna rhaid defnyddio mwy o nerth; ond y mae medr yn dod â llwyddiant.

Ni lwydda'r un sy'n cuddio'i droseddau, ond y mae'r un sy'n eu cyffesu ac yn cefnu arnynt yn cael trugaredd.

Y mae ofn yr ARGLWYDD yn arwain i fywyd, a'r sawl a'i medd yn gorffwyso heb berygl niwed.

Y mae derbyn disgyblaeth yn arwain i fywyd, ond gwrthod cerydd yn arwain ar ddisberod.

Y mae ffordd sy'n ymddangos yn union, ond sy'n arwain i farwolaeth.

Y sawl sy'n gwylio ei enau a'i dafod, fe'i ceidw ei hun rhag gofidiau.

Y mae'r craff yn gweld perygl ac yn ei osgoi, ond y mae'r gwirion yn mynd rhagddo ac yn talu am hynny.

Y mae calon lawen yn sirioli'r wyneb, ond dryllir yr ysbryd gan boen meddwl.

Etifedda'r doeth anrhydedd, ond y ffyliaid bentwr o warth.

Y mae cloriannau twyllodrus yn ffiaidd gan yr ARGLWYDD, ond pwysau cywir wrth ei fodd.

Chwe pheth sy'n gas gan yr ARGLWYDD, saith peth sy'n ffiaidd ganddo:llygaid balch, tafod ffals, dwylo'n tywallt gwaed dieuog,calon yn cynllunio oferedd, traed yn prysuro i wneud drwg,gau dyst yn dweud celwydd, ac un sy'n codi cynnen rhwng perthnasau.

Llewyrcha'r ARGLWYDD ar ysbryd pobl, i chwilio i ddyfnderau eu bod.

Magl yw ofni pobl, ond diogel yw'r un sy'n ymddiried yn yr ARGLWYDD.

Y mae'r un sy'n gwylio'i eiriau yn diogelu ei fywyd, ond ei ddinistrio'i hun y mae'r un sy'n siarad gormod.

Casáu ei fab a wna'r un sy'n arbed y wialen, ond ei garu y mae'r sawl a rydd gerydd cyson.

Gosod dy feddwl ar gyfarwyddyd, a'th glust ar eiriau deall.

Ym mhob llafur y mae elw, ond y mae gwag-siarad yn arwain i angen.

Daw balchder o flaen dinistr, ac ymffrost o flaen cwymp.

Y mae'r cyfoethog yn rheoli'r tlawd, ac y mae'r benthyciwr yn was i'r echwynnwr.

Y mae enw'r ARGLWYDD yn dŵr cadarn; rhed y cyfiawn ato ac y mae'n ddiogel.

Caiff y ffyddlon lawer o fendithion, ond ni fydd yr un sydd ar frys i ymgyfoethogi heb ei gosb.

Gwobr gostyngeiddrwydd ac ofn yr ARGLWYDD yw cyfoeth, anrhydedd a bywyd.

Y mae'r un sy'n trin ei dir yn cael digon o fwyd, ond y mae'r sawl sy'n dilyn oferedd yn ddisynnwyr.

Y mae'r diogyn yn awchu, ac eto heb gael dim, ond y mae'r diwyd yn ffynnu.

Y mae'r gwirion yn credu pob gair, ond y mae'r call yn ystyried pob cam.

Gwelaist un medrus yn ei waith; bydd yn gwasanaethu brenhinoedd, ond ni fydd yn gwasanaethu pobl ddibwys.

Y mae ffyrdd pob un i gyd yn uniawn yn ei olwg ei hun, ond y mae'r ARGLWYDD yn cloriannu'r galon.

Yr un sy'n gofalu am ffigysbren sy'n bwyta'i ffrwyth, a'r sawl sy'n gwylio tros ei feistr sy'n cael anrhydedd.

Llwydda'r un a wasgar fendithion, a diwellir yr un a ddiwalla eraill.

Y mae'r un sy'n trugarhau wrth y tlawd yn rhoi benthyg i'r ARGLWYDD, ac fe dâl ef yn ôl iddo am ei weithred.

Nid yw pobl ddrwg yn deall beth yw cyfiawnder, ond y mae'r rhai sy'n ceisio'r ARGLWYDD yn deall y cyfan.

Bendith yr ARGLWYDD sy'n rhoi cyfoeth, ac nid yw'n ychwanegu gofid gyda hi.

Os bydd rhywun yn fyddar i gri'r tlawd, ni chaiff ei ateb pan fydd yntau'n galw.

Y mae ofn yr ARGLWYDD yn ffynnon fywiol i arbed rhag maglau marwolaeth.

Bendithir yr un hael am ei fod yn rhannu ei fara i'r tlawd.

Paid â gwrthod cymwynas i'r sawl sy'n ei haeddu, os yw yn dy allu i'w gwneud.Paid â dweud wrth dy gymydog, “Tyrd yn d'ôl eto, ac fe'i rhoddaf iti yfory”, er ei fod gennyt yn awr.

Pell yw'r ARGLWYDD oddi wrth y drygionus, ond gwrendy ar weddi'r cyfiawn.

Y mae llwybr y cyfiawn fel golau'r wawr, sy'n cynyddu yn ei lewyrch hyd ganol dydd.Ond y mae ffordd y drygionus fel tywyllwch dudew; ni wyddant beth sy'n eu baglu.

Y mae llygaid yr ARGLWYDD ym mhob man, yn gwylio'r drwg a'r da.

Mewn angen y bydd y sawl sy'n caru pleser, ac ni ddaw'r sawl sy'n hoffi gwin ac olew yn gyfoethog.

Paid â chenfigennu wrth bechaduriaid, ond wrth y rhai sy'n ofni'r ARGLWYDD bob amser;os felly, bydd dyfodol iti, ac ni thorrir ymaith dy obaith.

Gofala'n gyson am dy braidd, a rho sylw manwl i'r ddiadell;

Mater i'r ARGLWYDD yw mantol a chloriannau cyfiawn; a'i waith ef yw'r holl bwysau yn y god.

Trwy ddoethineb y sylfaenodd yr ARGLWYDD y ddaear, ac â deall y sicrhaodd y nefoedd;trwy ei ddeall y ffrydiodd y dyfnderau, ac y defnynna'r cymylau wlith.

Ni chaiff tyst celwyddog osgoi cosb, ac ni ddianc yr un sy'n dweud celwydd.

Paid â gollwng gafael ar deyrngarwch a ffyddlondeb; rhwym hwy am dy wddf, ysgrifenna hwy ar lech dy galon;a byddi'n ennill ffafr ac enw da yng ngolwg Duw a dynion.

Gweddi i Dduw