Categori
ADNAU O GRYM
Mae'n gymaint o gysur gwybod, er gwaetha'r ergydion mae bywyd yn eu taflu atom, fod nerth Duw yn ein bywydau ni. Fel plant Duw, dydyn ni byth ar ein pennau ein hunain, waeth beth fo'r amgylchiadau. Mae Duw yno bob amser, yn mynd o'n blaenau ni, yn ymladd ein brwydrau ni, ac yn ein llenwi â'i nerth i ni oresgyn yr hyn rydyn ni'n ei wynebu.
Yn 2 Corinthiaid 12:9-10, mae Duw yn dweud bod ei ras yn ddigonol i ni, a'i fod ei nerth yn cael ei berffeithio yn ein gwendid. Mae'n braf gwybod, yng nghanol yr hyn rydyn ni'n ei brofi, ein problemau ni, ein gwendid ni, fod Duw yno yn perffeithio ei nerth yn ein bywydau ni.
Mae Duw yn ein gwisgo ni â'i nerth. Fel mae'n dweud yn Luc 24:49, "Ac wele fi yn anfon addewid fy Nhad arnoch chwi; ond arhoswch chwi yn y ddinas nes eich bod wedi eich gwisgo â nerth o'r uchelder".
Mae gennym ni Dduw hollalluog. Does dim yn amhosibl i Dduw; mae'n gallu gwneud unrhyw beth. Ymddiried ynddo, a bydd Duw yn gweithio yn dy fywyd di.
Beth bynnag yr ydych yn ei wneud, gweithiwch â'ch holl galon, fel i'r Arglwydd, ac nid i neb arall.
Dywedodd Iesu wrtho, “ ‘Câr yr Arglwydd dy Dduw â'th holl galon ac â'th holl enaid ac â'th holl feddwl.’
Os byddwch yn ceisio'r ARGLWYDD eich Duw yno, ac yn chwilio amdano â'ch holl galon ac â'ch holl enaid, byddwch yn ei gael.
Ymgrymwch i'r ARGLWYDD yn ysblander ei sancteiddrwydd; crynwch o'i flaen, yr holl ddaear.
Yr ARGLWYDD yw fy nerth a'm tarian; ynddo yr ymddiried fy nghalon; yn sicr caf gymorth, a llawenycha fy nghalon, a rhof foliant iddo ar gân.
Rhoddodd yn fy ngenau gân newydd, cân o foliant i'n Duw; bydd llawer, pan welant hyn, yn ofni ac yn ymddiried yn yr ARGLWYDD.
Bydded inni orfoleddu yn dy waredigaeth, a chodi banerau yn enw ein Duw. Bydded i'r ARGLWYDD roi iti'r cyfan a ddeisyfi.
Clodforaf di, oherwydd yr wyt yn ofnadwy a rhyfeddol, ac y mae dy weithredoedd yn rhyfeddol. Yr wyt yn fy adnabod mor dda;
Molwch yr ARGLWYDD. Diolchaf i'r ARGLWYDD â'm holl galon yng nghwmni'r uniawn, yn y gynulleidfa.
Ymddiriedwch ynddo bob amser, O bobl, tywalltwch allan eich calon iddo; Duw yw ein noddfa. Sela
Ond y mae amser yn dod, yn wir y mae yma eisoes, pan fydd y gwir addolwyr yn addoli'r Tad mewn ysbryd a gwirionedd, oherwydd rhai felly y mae'r Tad yn eu ceisio i fod yn addolwyr iddo.
Ysbryd yw Duw, a rhaid i'w addolwyr ef addoli mewn ysbryd a gwirionedd.”
Yn unig ofnwch yr ARGLWYDD, a gwasanaethwch ef mewn gwirionedd ac â'ch holl galon. Ystyriwch y pethau mawr a wnaeth drosoch.
Y mae'r trahaus yn fy mhardduo â chelwydd, ond yr wyf fi'n ufuddhau i'th ofynion â'm holl galon;
Beth bynnag yr ydych yn ei wneud, gweithiwch â'ch holl galon, fel i'r Arglwydd, ac nid i neb arall.
Gwyddoch mai oddi wrth yr Arglwydd y byddwch yn derbyn yr etifeddiaeth yn wobr. Gwasanaethwch Grist, eich Meistr chwi.
Ond canaf fi am dy nerth, a gorfoleddu yn y bore am dy ffyddlondeb; oherwydd buost yn amddiffynfa i mi ac yn noddfa yn nydd fy nghyfyngder.
Rhof i chwi galon newydd, a bydd ysbryd newydd ynoch; tynnaf allan ohonoch y galon garreg, a rhof i chwi galon gig.
rhowch i'r ARGLWYDD anrhydedd ei enw, dygwch offrwm a dewch o'i flaen. Ymgrymwch i'r ARGLWYDD yn ysblander ei sancteiddrwydd.
Gadewch inni, felly, drwyddo ef offrymu aberth moliant yn wastadol i Dduw; hynny yw, ffrwyth gwefusau sy'n cyffesu ei enw.
Am hynny, yr wyf yn ymbil arnoch, gyfeillion, ar sail tosturiaethau Duw, i'ch offrymu eich hunain yn aberth byw, sanctaidd a derbyniol gan Dduw. Felly y rhowch iddo addoliad ysbrydol.
Yna fe ddywedodd yr ARGLWYDD, “Oherwydd bod y bobl hyn yn nesáu ataf a thalu gwrogaeth i mi â geiriau yn unig, ond eu calon ymhell oddi wrthyf, a'u parch i mi yn ddim ond cyfraith ddynol wedi ei dysgu ar gof,
Ymddiried yn llwyr yn yr ARGLWYDD, a phaid â dibynnu ar dy ddeall dy hun.
Cydnabydda ef yn dy holl ffyrdd, bydd ef yn sicr o gadw dy lwybrau'n union.
“Awn i mewn i'w drigfan a phlygwn wrth ei droedfainc.
Cyfod, ARGLWYDD, a thyrd i'th orffwysfa, ti ac arch dy nerth.
Bydded dy offeiriaid wedi eu gwisgo â chyfiawnder, a bydded i'th ffyddloniaid orfoleddu.”
Yr oedd eu haelioni yn achos llawenydd i'r bobl am eu bod yn offrymu i'r ARGLWYDD o'u gwirfodd ac â chalon berffaith.
Molwch yr ARGLWYDD. Fy enaid, mola'r ARGLWYDD.
Molaf yr ARGLWYDD tra byddaf byw, canaf fawl i'm Duw tra byddaf.
Nesewch at Dduw, ac fe nesâ ef atoch chwi. Glanhewch eich dwylo, chwi bechaduriaid, a phurwch eich calonnau, chwi bobl ddau feddwl.
a hefyd er mwyn i'r Cenhedloedd ogoneddu Duw am ei drugaredd. Fel y mae'n ysgrifenedig: “Oherwydd hyn, clodforaf di ymysg y Cenhedloedd, a chanaf i'th enw.”
Cyfarchwch eich gilydd â salmau ac emynau a chaniadau ysbrydol; canwch a phynciwch o'ch calon i'r Arglwydd.
i fod yn weinidog Crist Iesu i'r Cenhedloedd, yn gweini fel offeiriad ar Efengyl Duw, er mwyn cyflwyno'r Cenhedloedd iddo yn offrwm cymeradwy, offrwm wedi ei gysegru gan yr Ysbryd Glân.
Fe'th geisiais di â'm holl galon; paid â gadael imi wyro oddi wrth dy orchmynion.
Trysorais dy eiriau yn fy nghalon rhag imi bechu yn dy erbyn.
Molwch yr ARGLWYDD. Canwch i'r ARGLWYDD gân newydd, ei foliant yng nghynulleidfa'r ffyddloniaid.
“ ‘Y mae'r bobl hyn yn fy anrhydeddu â'u gwefusau, ond y mae eu calon ymhell oddi wrthyf;
yn ofer y maent yn fy addoli, gan ddysgu gorchmynion dynol fel athrawiaethau.’ ”
Rhaid i bawb roi o wirfodd ei galon, nid o anfodd neu o raid, oherwydd rhoddwr llawen y mae Duw'n ei garu.
Y mae'r ARGLWYDD yn agos at bawb sy'n galw arno, at bawb sy'n galw arno mewn gwirionedd.
Fel y dyhea ewig am ddyfroedd rhedegog, felly y dyhea fy enaid amdanat ti, O Dduw.
Y mae fy enaid yn sychedu am Dduw, am y Duw byw; pa bryd y dof ac ymddangos ger ei fron?