La Biblia Online

Anuncios


Toda la Biblia A.T. N.T.




Nehemia 1:6 - Bibl Koad 21: Ar Bibl e Brezhoneg evit ar Vretoned

Da bediñ a ran, ra vo da skouarn evezhiek ha ra vo da zaoulagad digor, evit selaou pedenn da servijer, an hini a lavaran dirazout bremañ deiz ha noz, evit mibien Israel da servijerien, oc'h anzav pec'hedoù mibien Israel, ar re hon eus graet a-enep dit. Rak me va-unan ha ti va zad hon eus pec'het.

Ver Capítulo



Nehemia 1:6
34 Referencias Cruzadas  

Selaou goulenn da servijer ha da bobl Israel pa bedint el lec'h-mañ, selaou anezho eus an neñvoù, eus al lec'h emaout o chom, selaou ha pardon!


mar deuont enno o-unan er vro ma vint harluet enni, mar pedont o kaout keuz e bro ar re o devo o harluet, o lavarout: Pec'het hon eus, graet hon eus an droug, en em renet hon eus gant fallentez,


Ha bremañ e fell deoc'h lakaat da servijerien ha da servijerezed deoc'h bugale Juda ha Jeruzalem. Ha n'oc'h ket c'hwi, dreist-holl, ar re a zo kablus e-keñver an AOTROU ho Toue?


Rak hon tadoù o deus pec'het ha graet ar pezh a zo fall dirak daoulagad an AOTROU hon Doue; e zilezet o deus, distroet o deus o dremmoù diouzh chomlec'h an AOTROU, ha troet o deus o c'hein dezhañ.


Bremañ eta, va Doue, ra vo da zaoulagad digor ha da zivskouarn evezhiek ouzh ar bedenn graet el lec'h-mañ.


Evel ma pede Ezdra ha ma rae an anzav-se o ouelañ, stouet dirak ti Doue, un engroez bras, gwazed, maouezed ha bugale, en em zastumas davetañ, hag ar bobl a ouelas a-boullad.


Ha bremañ anzavit ho pec'hed d'an AOTROU, Doue ho tadoù, ha grit e youl. En em zispartiit diouzh pobloù ar vro ha diouzh ar gwragez estren.


Da bediñ a ran, AOTROU, ra vo da skouarn evezhiek ouzh pedenn da servijer, hag ouzh pedenn da servijerien o deus plijadur o toujañ da anv. Ro berzh hiziv da'z servijer, me az ped, ro dezhañ kavout trugarez dirak an den-mañ. Me a oa hanafer ar roue.


pa en devo an AOTROU adsavet Sion, pa vo en em ziskouezet en e c'hloar,


Pec'het hon eus, ni hag hon tadoù. Oberiet hon eus gant fallentez, an droug hon eus graet.


AOTROU, selaou va mouezh! Ra vo da zivskouarn evezhius ouzh mouezh va fedennoù!


Roet em eus da anavezout dit va fec'hed ha ne'm eus ket kuzhet ouzhit va direizhder. Lavaret em eus: Anzav a rin va disentidigezh d'an AOTROU. Ha te ac'h eus lamet poan va fec'hed.  Ehan


Distro diouzh an droug ha gra ar mad, klask ar peoc'h hag heuilh anezhañ.


Ha me, me a grio da Zoue, hag an AOTROU am saveteo.


D'ar mestr-kaner; kanaouenn; salm mibien Kora; war ar "Mahalad"; "Maskil" Heman an Ezrakiad.


Neuze em eus lavaret: Gwalleur din! Kollet on! Rak un den dic'hlan e vuzelloù ez on, hag emaon o chom e-kreiz ur bobl dic'hlan o muzelloù, ha va daoulagad o deus gwelet ar Roue, AOTROU an armeoù.


Hon tadoù o deus pec'het ha n'emaint ken, ha ni hon eus douget o direizhder.


Ha bremañ, Aotrou hon Doue, te hag ac'h eus tennet da bobl eus bro Ejipt gant un dorn kreñv, hag ac'h eus graet dit un anv evel ma emañ hiziv, pec'het hon eus, graet hon eus an droug.


Evel ma komzen, ma peden, ma'c'h anzaven va fec'hedoù ha pec'hedoù va fobl Israel, ma kinnigen va goulennoù dirak an AOTROU va Doue, evit menez santel va Doue,


Hag e pedis an AOTROU va Doue, hag e ris va c'hofez o lavarout: A! Aotrou Doue bras ha spontus, a vir an emglev hag an drugarez e-keñver ar re a gar ac'hanout hag a vir da c'hourc'hemennoù,


pec'het hon eus, graet hon eus an direizhder, bet omp drouk ha disent, distroet hon eus diwar da c'hourc'hemennoù ha da varnedigezhioù,


Aotrou, deomp eo ar vezh war hon dremm, d'hor rouaned, d'hor pennoù ha d'hon tadoù, rak pec'het hon eus a-enep dit.


Doue, ha ne veñjo ket e re zibabet a gri dezhañ noz-deiz, evitañ da zaleañ da fuloriñ?


Chomet e oa intañvez, hag e oa oadet a bevar bloaz ha pevar ugent pe war-dro. N’ae ket er-maez eus an templ, o servijañ Doue noz-deiz er yunoù hag er pedennoù.


En o zouez e vevemp holl gwechall, hervez droukc’hoantoù hor c’hig, oc’h oberiañ hervez youloù ar c’hig hag an ene, hag e oamp dre hon natur bugale a fulor evel ar re all.


An hini a zo gwir intañvez hag a zo chomet hec’h-unan, a esper e Doue hag a gendalc’h noz-deiz e pedennoù hag e erbedennoù.


Trugarekaat a ran Doue, a servijan gant ur goustiañs c’hlan evel va hendadoù, rak noz ha deiz ne baouezan da gaout soñj ac’hanout em fedennoù,


Mar anzavomp hor pec’hedoù, eñ a zo feal ha reizh evit o fardoniñ deomp hag evit hor glanaat a bep direizhder.


Keuz am eus da vezañ lakaet Saül da roue, rak va dilezet en deus, ha n'en deus ket miret va c'homzoù. Samuel a voe glac'haret bras a gement-se, hag e krias d'an AOTROU e-pad an noz.