ဗျာဒိတ် 19:7 - ခေတ်သစ်မြန်မာ သမ္မာကျမ်း
ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်လျက် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအသရေတော်ကို ချီးမွမ်းကြပါစို့။ သိုးသငယ်၏မင်္ဂလာပွဲသည် အချိန်ကျပြီဖြစ်၍ သူ၏ သတို့သမီးသည် မိမိကိုယ်မိမိ ပြင်ဆင်လေပြီ။
အခန်းကိုကြည့်ပါ။
သိုးသူငယ်တော်၏ထိမ်းမြားမင်္ဂလာပွဲအခါ ကျရောက်ပြီဖြစ်၍ငါတို့သည်ရွှင်လန်းဝမ်း မြောက်လျက် ဘုန်းအသရေတော်ကိုချီးမွမ်း ကြကုန်အံ့။ ကိုယ်တော်၏မင်္ဂလာဆောင်သတို့ သမီးသည်မိမိကိုယ်ကိုအသင့်ပြင်ဆင် ထားလေပြီ။-
အခန်းကိုကြည့်ပါ။
အား ရ ရွှင် လန်း လျက် ဘုန်း တော် ကို ချီး မွမ်း ကြ ကုန် အံ့။ သိုး ငယ် တော်၏ မင်္ဂ လာ ဆောင် ချိန် တိုင် ရောက် ပြီ။ ခင် ပွန်း တော် လည်း သီး သန့် ထား သူ တို့ ကောင်း မှု များ တည်း ဟူ သော ဖြူ စင် သည့် ပိတ် ချော ကို ဆင် ယင် ခွင့် ရ သည့် အ လျောက် အ သင့် ဆင် ပြင် ပြီး ဖြစ် သည် ဟူ၍ တည်း။
အခန်းကိုကြည့်ပါ။
ငါတို့သည် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းကြကုန်အံ့၊ ဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းကြကုန်အံ့၊ အကြောင်းမူကား၊ သိုးသငယ်၏ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲကို ခံချိန်ရှိပြီ။ သူ၏မိန်းမသည် ကိုယ်ကို တန်ဆာဆင်ပြီဟု စည်းဝေးသော သူအများတို့၏အသံ၊ သမုဒ္ဒရာသံ၊ ပြင်းစွာသော မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ငါကြား၏။-
အခန်းကိုကြည့်ပါ။
ငါတို့သည် ဝမ်းမြောက်ရွှင်မြူးလျက် ကိုယ်တော်၏ဘုန်းတော်ကိုချီးမွမ်းကြကုန်စို့။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သိုးသငယ်တော်၏မင်္ဂလာဆောင်ပွဲအချိန်ကျရောက်လာ၍ သူ၏သတို့သမီးသည် မိမိကိုယ်ကိုပြင်ဆင်လေပြီ။
အခန်းကိုကြည့်ပါ။