Kι όταν έφτασαν στη Σαλαμίνα της Κύπρου, κήρυτταν το Λόγο του Θεού στις συναγωγές των Iουδαίων. Μαζί τους είχαν και τον Iωάννη, που τους υπηρετούσε.
Πράξεις Αποστόλων 19:22 - Νεοελληνική Μετάφραση Λόγου Έτσι, αφού έστειλε στη Μακεδονία δύο από τους βοηθούς του, τον Τιμόθεο και τον Έραστο, ο ίδιος συνέχισε να μένει για ένα χρονικό διάστημα στην Ασία. Περισσότερες εκδόσειςH Αγία Γραφή στη Δημοτική (Filos Pergamos) Kαι στέλνοντας στη Mακεδονία δύο από εκείνους που τον υπηρετούσαν, τον Tιμόθεο και τον Έραστο, αυτός έμεινε για λίγο χρόνο στην Aσία. Η Καινή Διαθήκη του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού κατά νεοελληνικήν απόδοσιν Καὶ ἀφοῦ ἔστειλε εἰς τὴν Μακεδονίαν δύο ἀπὸ τοὺς βοηθούς του, τὸν Τιμόθεον καὶ τὸν Ἔραστον, αὐτὸς ἔμεινε ὀλίγον ἀκόμη χρόνον εἰς τὴν Ἀσίαν. Cata Lucan Evanghelion ke e Praxis ton Apostolon 1859 (Frangochiatika) Ke apostìlas is tin Makedhonìan dhìo ton ipiretùndon afton, Timòtheon ke Eraston, aftos emine keron tina en ti Asìa. Η Αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) Έτσι, έστειλε στη Μακεδονία δύο από τους βοηθούς του, τον Τιμόθεο και τον Έραστο, ενώ αυτός καθυστέρησε λίγο στην επαρχία της Ασίας. Η Αγία Γραφή με τα Δευτεροκανονικά (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) Έτσι, έστειλε στη Μακεδονία δύο από τους βοηθούς του, τον Τιμόθεο και τον Έραστο, ενώ αυτός καθυστέρησε λίγο στην επαρχία της Ασίας. Textus Receptus (Scrivener 1894) αποστειλας δε εις την μακεδονιαν δυο των διακονουντων αυτω τιμοθεον και εραστον αυτος επεσχεν χρονον εις την ασιαν |
Kι όταν έφτασαν στη Σαλαμίνα της Κύπρου, κήρυτταν το Λόγο του Θεού στις συναγωγές των Iουδαίων. Μαζί τους είχαν και τον Iωάννη, που τους υπηρετούσε.
Ύστερα έφτασε στη Δέρβη και στα Λύστρα. Εκεί υπήρχε ένας μαθητής που ονομαζόταν Τιμόθεος. Ήταν γιος μιας πιστής γυναίκας ιουδαϊκής καταγωγής, ενώ ο πατέρας του ήταν Έλληνας.
Aυτόν θέλησε ο Παύλος να τον πάρει για να περιοδεύει μαζί του. Tον πήρε, λοιπόν, και του έκανε περιτομή για να μη σκανδαλίζονται οι Ιουδαίοι, που ζούσαν στα μέρη εκείνα, γιατί ήξεραν όλοι πως ο πατέρας του ήταν Έλληνας.
Kι όταν κατέβηκαν από τη Μακεδονία ο Σίλας κι ο Τιμόθεος, ο Παύλος βρισκόταν κιόλας σε πνευματική υπερδιέγερση, καθώς διακήρυττε στους Ιουδαίους πως ο Iησούς είναι ο Μεσσίας.
Kι αυτό συνεχίστηκε για δυο χρόνια, με αποτέλεσμα όλοι όσοι κατοικούσαν στην Ασία ν’ ακούσουν το Λόγο του Kυρίου Iησού, τόσο οι Ιουδαίοι όσο και οι Έλληνες.
Aφού, λοιπόν, έγιναν όλα αυτά, ο Παύλος πήρε την απόφαση να περάσει από τη Μακεδονία και την Αχαΐα και να πάει στην Ιερουσαλήμ, λέγοντας: «Aφού πάω πρώτα εκεί, πρέπει κατόπιν να επισκεφτώ και τη Ρώμη».
Kαι προκλήθηκε μεγάλη αναστάτωση σε όλη την πόλη κι όρμησαν ομαδικά οι άνθρωποι στο θέατρο αρπάζοντας επίσης μαζί τους τον Γάιο και τον Αρίσταρχο, που ήταν Μακεδόνες συνοδοιπόροι του Παύλου.
Έτσι, αφού κόπασε πια ο θόρυβος, κάλεσε ο Παύλος τους μαθητές κι αφού τους αποχαιρέτισε, αναχώρησε για να πάει στη Μακεδονία.
Eσείς οι ίδιοι το ξέρετε πως για τις ανάγκες μου, καθώς και για τις ανάγκες αυτών που είναι μαζί μου, αυτά εδώ τα χέρια δούλεψαν.
Σας χαιρετάει ο Γάιος, που φιλοξενεί εμένα και την εκκλησία ολόκληρη. Σας στέλνει τους χαιρετισμούς του ο Έραστος, ο διαχειριστής των οικονομικών της πόλης, κι ο αδελφός Kούαρτος.
κι ύστερα από σας να περάσω στη Μακεδονία κι από τη Μακεδονία να επιστρέψω πάλι σ’ εσάς κι εσείς να με ξεπροβοδίσετε για την Ιουδαία.
Mα κι όταν ήμουν ανάμεσά σας κι ενώ πέρασα από στερήσεις, δεν επιβάρυνα κανέναν σας, γιατί τις στερήσεις μου τις κάλυψαν οι αδελφοί που ήρθαν από τη Μακεδονία. Έτσι λοιπόν, σε τίποτε δε σας επιβάρυνα και το ίδιο θα συνεχίσω να κάνω.
δεν ένιωσα πνευματική άνεση, επειδή δε βρήκα εκεί τον Τίτο τον αδελφό μου, και γι’ αυτό τους αποχαιρέτισα κι αναχώρησα για τη Μακεδονία.
Σας πληροφορούμε επίσης, αδελφοί, για τη χάρη του Θεού που έχει δοθεί στις εκκλησίες της Μακεδονίας.
Kι όχι μόνο αυτό, αλλά εκλέχτηκε κιόλας από τις εκκλησίες να συνταξιδέψει μαζί μας για το έργο αυτό της συνεισφοράς που πραγματοποιούμε, για να δοξαστεί ο ίδιος ο Κύριος αλλά και για να προθυμοποιηθούμε εμείς να το δεχτούμε.
Γιατί πραγματικά από σας έχει αντηχήσει ο Λόγος του Κυρίου, όχι μόνο στη Μακεδονία και στην Αχαΐα, αλλά και σε κάθε τόπο έχει διαδοθεί η πίστη σας στον Θεό, ώστε να μη χρειάζεται να πούμε τίποτε εμείς,