Elizea a gasas ur c'hannad da lavarout dezhañ: Kae, en em walc'h seizh gwech er Jordan, ha da gig a zistroio dit hag e vi glan.
Sant Ian 5:4 - Bibl Koad 21: Ar Bibl e Brezhoneg evit ar Vretoned rak un ael a ziskenne er stank a amzer-da-amzer hag a gemmeske an dour. Hag an hini kentañ a yae e-barzh goude ma vije bet kemmesket an dour a veze yac’haet, n’eus forzh peseurt kleñved a vije gantañ. Testamant Nevez 1897 (Jenkins) Rag eun eal a ziskenne, da eur poent a vije, ebarz al lenn, hag a veske an dour. Ar c’henta a iea ebarz pa vije bet mesket an dour, a vije eta pareet, n’euz fors gant pe seurt klenved e vije dalc’het. |
Elizea a gasas ur c'hannad da lavarout dezhañ: Kae, en em walc'h seizh gwech er Jordan, ha da gig a zistroio dit hag e vi glan.
Kement a gav da zorn d'ober, gra-eñ hervez da c'halloud, rak n'eus na labour, na soñj, na anaoudegezh, na furnez e lec'h ar marv m'emaout o vont.
Hag e lavaras din: An doureier-se a ya da rannvro ar sav-heol, hag e tiskennint er blaenenn, hag ez aint er mor. Pa vint en em daolet er mor, e zoureier a zeuio da vezañ yac'h.
Poanioù an hini a wilioud a zeuio warnañ, ur mab diskiant eo, en amzer dereat n'en em zalc'h ket evit gwelout an deiz.
En deiz-se e vo ur vammenn digor da di Juda ha da dud Jeruzalem, evit ar pec'hed hag evit an dic'hlanded.
En deiz-se e c'hoarvezo ma vo doureier a vuhez o tont eus Jeruzalem, un hanter etrezek mor ar sav-heol, hag an hanter all etrezek mor ar c'huzh-heol. Hag e vo evel-se en hañv hag er goañv.
Adalek amzer Yann betek vremañ, rouantelezh an neñvoù a zo kemeret dre nerzh hag ar re daer eo he c’hemer.
Met klaskit da gentañ rouantelezh Doue hag e reizhder, hag an holl draoù-se a vo roet deoc’h ouzhpenn.
Poagnit da vont e-barzh dre an nor strizh. Rak, me a lavar deoc’h, kalz a glasko mont e-barzh ha ne c’hellint ket.
Al lezenn hag ar brofeded a badas betek Yann. Adalek an amzer-se rouantelezh Doue a zo prezeget, ha pep hini a ya e-barzh dre nerzh.
Eno e oa gourvezet un niver bras a dud klañv, dall, kamm ha seizet, a c’hortoze keflusk an dour,
Ar c’hlañvour a respontas dezhañ: Aotrou, ne’m eus den evit va zeurel er stank pa vez kemmesket an dour hag, e-pad m’emaon o vont, unan all a ziskenn a-raok din.
Hag evel-se e oa hiniennoù ac’hanoc’h. Met gwalc’het oc’h bet, met santelaet oc’h bet, met reishaet oc’h bet en anv an Aotrou Jezuz hag e Spered hon Doue.
Met mar kerzhomp er sklêrijenn, evel ma’z emañ e-unan er sklêrijenn, ez omp e kenunvaniezh an eil gant egile ha gwad Jezuz-Krist e Vab hor glana a bep pec’hed.