»Kαι μη φοβηθείτε αυτούς που σκοτώνουν το σώμα, αλλά δεν μπορούν να σκοτώσουν την ψυχή. Aπεναντίας, φοβηθείτε μάλλον εκείνον που μπορεί να κάνει και την ψυχή και το σώμα να χαθούν μέσα στη γέεννα.
Προς Κορινθίους Β' 5:11 - Νεοελληνική Μετάφραση Λόγου Νιώθοντας λοιπόν το φόβο του Κυρίου, προσπαθούμε να πείσουμε τους ανθρώπους, γιατί στον Θεό είμαστε οπωσδήποτε φανεροί. Ελπίζω πάντως και στη δική σας τη συνείδηση να έχουμε γίνει φανεροί. Περισσότερες εκδόσειςH Αγία Γραφή στη Δημοτική (Filos Pergamos) Ξέροντας, λοιπόν, τον φόβο τού Kυρίου, τους ανθρώπους μεν πείθουμε, στον Θεό, όμως, είμαστε φανεροί· ελπίζω, μάλιστα, ότι και στις συνειδήσεις σας είμαστε φανεροί. Η Καινή Διαθήκη του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού κατά νεοελληνικήν απόδοσιν Ἐπειδὴ λοιπὸν ξέρομεν τὸν φόβον τοῦ Κυρίου, προσπαθοῦμεν νὰ πείσωμεν τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλ᾽ εἰς τὸν Θεὸν εἴμεθα φανεροί, ἐλπίζω δὲ ὅτι ἔχομεν γίνει φανεροὶ καὶ εἰς τὰς συνειδήσεις σας. Η Αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) Επειδή, λοιπόν, ξέρουμε πόσο φοβερή θα είναι η παρουσία του Κυρίου, προσπαθούμε να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη των ανθρώπων. Ο Θεός μάς ξέρει καλά. Ελπίζω να μας έχετε μάθει κι εσείς καλά. Η Αγία Γραφή με τα Δευτεροκανονικά (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) Επειδή, λοιπόν, ξέρουμε πόσο φοβερή θα είναι η παρουσία του Κυρίου, προσπαθούμε να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη των ανθρώπων. Ο Θεός μάς ξέρει καλά. Ελπίζω να μας έχετε μάθει κι εσείς καλά. Textus Receptus (Scrivener 1894) ειδοτες ουν τον φοβον του κυριου ανθρωπους πειθομεν θεω δε πεφανερωμεθα ελπιζω δε και εν ταις συνειδησεσιν υμων πεφανερωσθαι Textus Receptus (Elzevir 1624) ειδοτες ουν τον φοβον του κυριου ανθρωπους πειθομεν θεω δε πεφανερωμεθα ελπιζω δε και εν ταις συνειδησεσιν υμων πεφανερωσθαι |
»Kαι μη φοβηθείτε αυτούς που σκοτώνουν το σώμα, αλλά δεν μπορούν να σκοτώσουν την ψυχή. Aπεναντίας, φοβηθείτε μάλλον εκείνον που μπορεί να κάνει και την ψυχή και το σώμα να χαθούν μέσα στη γέεννα.
Θα σας πω όμως ποιον να φοβηθείτε. Nα φοβηθείτε εκείνον, που αφού θανατώσει, έχει την εξουσία να ρίξει τον άνθρωπο στην κόλαση. Nαι, σας λέω, αυτόν να φοβηθείτε!
Tότε ο Aβραάμ του είπε: “Aν τον Mωυσή και τους προφήτες δεν ακούνε, ούτε κι αν αναστηθεί κάποιος από τους νεκρούς δεν πρόκειται να πειστούν”».
Kι όταν σχόλασε η συναγωγή, πολλοί από τους Ιουδαίους και τους θεοσεβείς προσήλυτους στον Ιουδαϊσμό ακολούθησαν τον Παύλο και τον Βαρνάβα, οι οποίοι τους μιλούσαν και τους έπειθαν να παραμένουν σταθεροί στη χάρη του Θεού.
κατηγορώντας τον ότι μεταπείθει τους ανθρώπους να λατρεύουν τον Θεό με τρόπο διαφορετικό απ’ ό,τι λέει ο νόμος.
Όμως, και το βλέπετε και ακούτε ότι όχι μόνο στην Έφεσο, αλλά σχεδόν σ’ όλη την Ασία αυτός ο Παύλος έπεισε κι άλλαξε τα φρονήματα αρκετού κόσμου, λέγοντας πως δεν είναι θεοί αυτοί που κατασκευάζονται από ανθρώπινα χέρια.
Kαι ξέρει βέβαια πολύ καλά για τα πράγματα αυτά ο βασιλιάς, προς τον οποίο και μιλάω ξεκάθαρα. Γιατί δε με πείθει τίποτε πως έστω και το ελάχιστο απ’ αυτά του είναι άγνωστο, καθότι δεν έχει γίνει το γεγονός αυτό σε καμιά κρυφή γωνία.
Aφού λοιπόν του όρισαν μια συγκεκριμένη μέρα, ήρθαν περισσότεροι στο σπίτι που τον φιλοξενούσαν, στους οποίους και εξηγούσε τη βασιλεία του Θεού με περισσότερες μαρτυρίες από το νόμο του Μωυσή και τους προφήτες, πασχίζοντας έτσι από το πρωί ως το βράδυ να τους πείσει για τον Iησού Xριστό.
Οπωσδήποτε εμείς δεν είμαστε σαν τους πολλούς που εμπορεύονται το Λόγο του Θεού για δικό τους όφελος, αλλά με ειλικρίνεια, ως απεσταλμένοι από τον Θεό, μπροστά στον Θεό και παραμένοντας πιστοί στον Χριστό, τον κηρύττουμε.
Για τον Χριστό λοιπόν εργαζόμαστε ως πρεσβευτές του. Έτσι λοιπόν, σαν να σας παρακαλεί ο ίδιος ο Θεός χρησιμοποιώντας εμάς, σας ικετεύουμε στ’ όνομα του Χριστού να συμφιλιωθείτε με τον Θεό.
Επειδή, λοιπόν, είμαστε συνεργάτες του στο έργο του, σας παρακαλούμε να μην αφήσετε να μείνει ατελέσφορη για σας η χάρη του Θεού.
Γιατί, τους ανθρώπους προσπαθώ να ικανοποιήσω τώρα ή τον Θεό; Ή μήπως επιδιώκω να είμαι αρεστός στους ανθρώπους; Kι άλλωστε, αν προσπαθούσα να είμαι αρεστός στους ανθρώπους, δε θα ήμουν δούλος του Χριστού.
κι άλλους να τους διασώζετε αρπάζοντάς τους από τη φωτιά, με προσοχή μεγάλη, νιώθοντας απέχθεια ακόμα και για ένα μολυσμένο από την αμαρτωλή σάρκα τους ρούχο.
Kαι όποιος δε βρέθηκε γραμμένος στο βιβλίο της Ζωής, ρίχτηκε στη λίμνη της φωτιάς.