Kι ο σπόρος που σπάρθηκε στ’ αγκάθια, είναι εκείνος που ακούει το λόγο, όμως η μέριμνα της γήινης αυτής ζωής και η απάτη του πλούτου καταπνίγουν το λόγο και γίνεται άκαρπος.
Κατά Λουκάν 8:14 - Νεοελληνική Μετάφραση Λόγου Oι σπόροι επίσης που έπεσαν πάνω στα αγκάθια, είναι εκείνοι που άκουσαν, αλλά επειδή ζουν κάτω από μέριμνες και πλούτο και απολαύσεις της ζωής, καταπνίγονται και δεν καρποφορούν. Περισσότερες εκδόσειςH Αγία Γραφή στη Δημοτική (Filos Pergamos) Eκείνο δε που έπεσε στα αγκάθια, αυτοί είναι εκείνοι που άκουσαν, και από μέριμνες και πλούτο και ηδονές τής ζωής, πηγαίνουν, και συμπνίγονται, και δεν φτάνουν στον καρπό. Η Καινή Διαθήκη του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού κατά νεοελληνικήν απόδοσιν Ἐκεῖνο ποὺ ἔπεσε στὰ ἀγκάθια, εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἄκουσαν ἀλλ᾽ εἰς τὸν δρόμον τους συμπνίγονται ἀπὸ τὰς φροντίδας καὶ τὸν πλοῦτον καὶ τὰς ἡδονὰς τοῦ βίου καὶ ὁ καρπός τους δὲν ὡριμάζει. Cata Lucan Evanghelion ke e Praxis ton Apostolon 1859 (Frangochiatika) To dhe pesòn is tas acanthas, uti ine ekini itines icusan, ke ipo merimnòn ke plutu ke idhonon tu viu, ipaghusi, ke simbnighonde, ke dhen telesforusi. Η Αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) Αυτοί που έπεσαν στ’ αγκάθια, είναι εκείνοι που άκουσαν το λόγο, συμπορεύονται όμως με τις φροντίδες, με τον πλούτο και τις απολαύσεις της ζωής, πνίγονται απ’ αυτά και δεν καρποφορούν. Η Αγία Γραφή με τα Δευτεροκανονικά (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) Αυτοί που έπεσαν στ’ αγκάθια, είναι εκείνοι που άκουσαν το λόγο, συμπορεύονται όμως με τις φροντίδες, με τον πλούτο και τις απολαύσεις της ζωής, πνίγονται απ’ αυτά και δεν καρποφορούν. Textus Receptus (Scrivener 1894) το δε εις τας ακανθας πεσον ουτοι εισιν οι ακουσαντες και υπο μεριμνων και πλουτου και ηδονων του βιου πορευομενοι συμπνιγονται και ου τελεσφορουσιν |
Kι ο σπόρος που σπάρθηκε στ’ αγκάθια, είναι εκείνος που ακούει το λόγο, όμως η μέριμνα της γήινης αυτής ζωής και η απάτη του πλούτου καταπνίγουν το λόγο και γίνεται άκαρπος.
αλλά οι μέριμνες της γήινης αυτής ζωής και η απάτη του πλούτου και οι επιθυμίες για τα υπόλοιπα πράγματα εισχωρούνε μέσα τους και καταπνίγουν το λόγο και δεν καρποφορεί.
Kανένας υπηρέτης δεν μπορεί να υπηρετεί δυο κυρίους, γιατί ή θα μισήσει τον ένα και θ’ αγαπήσει τον άλλο ή θα προσηλωθεί στον ένα και θα καταφρονήσει τον άλλο. Δεν μπορείτε να υπηρετείτε τον Θεό και παράλληλα το χρήμα».
«Kαι να προσέχετε τους εαυτούς σας, μήπως και αποχαυνωθούν οι καρδιές σας μέσα στην κραιπάλη και στο μεθύσι και στις μέριμνες τις βιοτικές και καταφθάσει ξαφνικά πάνω σας η μέρα εκείνη.
Oι σπόροι πάλι, που έπεσαν πάνω στην πέτρα είναι εκείνοι που, όταν ακούσουν, δέχονται με χαρά το λόγο. Aυτοί όμως δεν έχουν ρίζα κι ενώ πιστεύουν προσωρινά, κατόπιν, σε καιρό πειρασμού, απομακρύνονται.
Kαι οι σπόροι που έπεσαν στο γόνιμο έδαφος είναι εκείνοι που, επειδή με καλή και αγαθή καρδιά άκουσαν το λόγο, τον κρατούν και καρποφορούν υπομονετικά».
Aν κάποιος δεν παραμείνει ενωμένος μαζί μου, αυτός βρίσκεται πεταμένος έξω σαν το ξεραμένο κλήμα. Kι αυτά τα μαζεύουν, βέβαια, και τα βάζουν στη φωτιά και καίγονται.
Στους πλούσιους του κόσμου αυτού να παραγγέλλεις να μην αλαζονεύονται ούτε να στηρίζουν την ελπίδα τους στον τόσο αβέβαιο πλούτο, αλλά στον Ζωντανό Θεό, ο οποίος μας παρέχει τα πάντα με αφθονία για να τ’ απολαμβάνουμε.
γιατί ο Δημάς μ’ εγκατέλειψε, επειδή αγάπησε την παρούσα ζωή, κι αναχώρησε για τη Θεσσαλονίκη. O Κρήσκης πήγε στη Γαλατία, ο Τίτος στη Δαλματία.
Γι’ αυτό, αφήνοντας πια τη βασική αρχική διδασκαλία για τον Χριστό, ας προχωρούμε προς την τελειότητα, χωρίς ν’ αρχίζουμε πάλι από τα θεμελιώδη, όπως είναι η μετάνοια από νεκρά έργα, η πίστη στον Θεό