Ha kement-se a voe lavaret da Zavid, a gasas tud en arbenn dezho, rak mezhek-tre e oa an dud-se. Ar roue a lavaras dezho: Chomit e Jeriko ken na vo bountet ho parv, ha neuze e tistroiot.
Ar roue David a gensakras anezho d'an AOTROU , gant an arc'hant hag an aour en doa degaset eus an holl vroadoù, eus Edom, eus Moab, eus mibien Ammon, eus ar Filistined hag eus Amalek.
Dastum a ri e-kreiz al leurgêr hec'h holl ziwisk hag e tevi en tan ar gêr gant hec'h holl ziwisk dirak an AOTROU da Zoue. Ur yoc'h e vo da viken ha ne vo ken adsavet.
Ne chomo netra ez torn eus ar pezh a zo lakaet da verz, evit ma tistroio an AOTROU eus gwrez e gounnar, ma raio dit truez, m'en devo trugarez ouzhit ha ma lakaio ac'hanout da greskiñ, evel m'en deus touet da'z tadoù,
Lazhañ a rejont gant barvenn ar c'hleze an holl dud a oa enni, hag e lakajont anezhi da verz; ne chomas netra eus ar pezh a anale, hag e voe devet Hazor en tan.
Jozue a lezas bev Rahab ar c'hast, tiegezh he zad hag he holl re. Chomet eo e-touez Israel betek hiziv, dre ma he doa kuzhet ar gannaded kaset gant Jozue da spiañ Jeriko.
dre-se, en un hevelep deiz, e teuio he goulioù: ar marv, ar c’hañv hag an naonegezh, hag e vo devet gant an tan. Rak galloudek eo an Aotrou Doue a varn anezhi.