2 Er penn-kentañ e oa gant Doue.
2 Er pen‐kenta e oa gant Doue.
Er penn-kentañ e krouas Doue an neñvoù hag an douar.
neuze e oan e oberour en e gichen, e oan e blijadur bemdez, o laouenaat hep paouez dirazañ.
Pa lavaran: Ne rin ket meneg anezhañ, ha: Ne gomzin ken en e anv, ez eus em c'halon evel un tan devus, dastumet em eskern; en em rediañ a ran d'e zerc'hel, met ne c'hellan ket.
Er penn-kentañ e oa ar Ger, hag ar Ger a oa gant Doue, hag ar Ger a oa Doue.
An holl draoù a zo bet graet drezañ, ha netra eus ar pezh a zo bet graet n’eo bet graet heptañ.