Salomon a zeuas e kerentiezh Faraon roue an Ejipt. Kemer a reas merc'h Faraon da wreg, hag e tegasas anezhi da gêr David, ken n'en doe echu da sevel e di ha ti an AOTROU, kenkoulz hag ar voger en-dro da Jeruzalem.
Heñvel ouzh ar savadur-se e oa e di, ma oa o chom ennañ, ul leurenn e oa e-barzh ar porched. Ha Salomon a reas da verc'h Faraon a oa dimezet gantañ, un ti heñvel ouzh ar porched-se.
Hag en em greñvaas, hag ec'h adsavas ar voger e-lec'h ma oa freuzet hag ec'h uhelaas anezhi betek an tourioù, hag e savas ur voger all en diavaez, hag e kreñvaas Milho e kêr David, hag ec'h aozas goafioù ha skoedoù e-leizh,
Salomon a lakaas da bignat merc'h Faraon eus kêr David d'an ti en doa savet eviti, rak lavarout a reas: Va gwreg ne vo ket o chom e ti David roue Israel, rak al lec'hioù ma'z eo aet ennañ arc'h an AOTROU a zo santel.