An naer a oa an ijinusañ eus holl anevaled ar parkeier en doa graet an AOTROU Doue. Lavarout a reas d'ar wreg: Petra! Ha lavaret en deus Doue: C'hwi ne zebrot ket eus pep gwezenn a zo el liorzh?
Sant Lucas 16:8 - Bibl Koad 21: Ar Bibl e Brezhoneg evit ar Vretoned Ar mestr a veulas ar merour disleal-se abalamour m’en doe graet-se gant furnez. Rak bugale ar c’hantved-mañ a zo furoc’h eget bugale ar sklêrijenn e-keñver o rummad o-unan. Testamant Nevez 1897 (Jenkins) Hag ar mestr a roaz meulodi d’ar mevel disleal‐ze dre ma oa bet habil en kement‐se; rag bugale ar bed‐man a zo finnoc’h en ho generation, eged bugale ar sclerijen. |
An naer a oa an ijinusañ eus holl anevaled ar parkeier en doa graet an AOTROU Doue. Lavarout a reas d'ar wreg: Petra! Ha lavaret en deus Doue: C'hwi ne zebrot ket eus pep gwezenn a zo el liorzh?
Amnon en doa ur mignon anvet Jonadab mab Shimea, breur David. Ha Jonodab a oa ur paotr fin bras.
Bremañ galvit da'm c'havout holl brofeded Baal, e holl servijerien hag e holl aberzhourien. Ra ne vanko unan, rak un aberzh bras am eus da ginnig da Vaal. Piv bennak a vanko ne vevo ket. Jehu a rae kement-se dre widre, evit lakaat d'ar marv ar re a servije Baal.
Dre da zorn, AOTROU, dieub diouzh an dud, diouzh tud ar bed-mañ; o lodenn a zo er vuhez-mañ, leuniañ a rez o c'hof gant da vadoù, o mibien a zo leuniet hag e lezont an nemorant d'o bugale-vihan.
Deomp! Bezomp fur en o c'heñver gant aon na greskfent ha, ma en em gavfe ur brezel bennak, na unanfent gant hon enebourien, na vrezelfent a-enep deomp ha na'z afent er-maez eus ar vro.
Piv bennak a gomzo a-enep Mab an den, e vo pardonet dezhañ, met piv bennak a gomzo a-enep ar Spered-Santel, ne vo ket pardonet dezhañ nag er c’hantved-mañ nag er c’hantved da zont.
Eñ a lavaras dezhañ: Digant an diavaezidi. Jezuz a lavaras dezhañ: Ar vugale eta a zo diskarg diouto.
An hini a zo feal en traoù bihan a zo ivez feal en traoù bras, hag an hini a zo direizh en traoù bihan a zo ivez direizh en traoù bras.
Gouzout a ran petra a rin, evit ma vo tud o tegemer ac’hanon en o ziez pa vo lamet va gouarnerezh diganin.
Neuze e lavaras d’un all: Ha te, pegement a dleez? Eñ a respontas: Kant kor gwinizh. Hag e lavaras dezhañ: Kemer da verk ha skriv pevar-ugent.
Met ar re a vo kavet dellezek da gaout lod er c’hantved da zont en adsavidigezh a-douez ar re varv ne zimezint ket ha ne roint ket da zimeziñ.
E-pad m’hoc’h eus ar sklêrijenn, kredit er sklêrijenn, evit ma viot bugale ar sklêrijenn. Jezuz a lavaras an traoù-se, ha goude ez eas kuit hag en em guzhas diouto.
N’en em dromplo den e-unan. Mar soñj unan bennak ac’hanoc’h bezañ fur er c’hantved-mañ, ra zeuio da vezañ foll evit dont da vezañ fur.
Rak gwechall e oac’h teñvalijenn, met bremañ oc’h sklêrijenn en Aotrou. Kerzhit eta evel bugale ar sklêrijenn,
O diwezh a vo ar gollidigezh, o doue eo o c’hof, o gloar a zo er pezh a ra o mezh, o soñjoù a zo e traoù an douar.
c’hwi a zo holl bugale ar sklêrijenn ha bugale an deiz. N’omp ket eus an noz nag eus an deñvalijenn.
Met c’hwi a zo ur ouenn dibabet, ur velegiezh roueel, ur vroad santel, ur bobl bet prenet, evit embann vertuzioù an hini en deus ho kalvet eus an deñvalijenn d’e sklêrijenn vurzhudus,
E kement-mañ eo e teu bugale Doue ha bugale an diaoul d’en em reiñ da anavezout: piv bennak ne ra ket ar reizhder n’eo ket eus Doue, na kennebeut an hini na gar ket e vreur.