መዝሙር 21 - የአማርኛ መጽሐፍ ቅዱስ (ሰማንያ አሃዱ)ለመዘምራን አለቃ ስለ ንጋት ኀይል የዳዊት መዝሙር። 1 አምላኬ፥ አምላኬ፥ ተመልከተኝ፥ ለምን ተውኸኝ? የኀጢአቴ ቃል እኔን ከማዳን የራቀ ነው። 2 አምላኬ፥ በቀን ወደ አንተ እጮኻለሁ፥ አልሰማኸኝም። በሌሊትም በፊትህ አላሰብከኝም። 3 በእስራኤል የተመሰገንህ አንተ ግን በቅዱሳንህ ትኖራለህ። 4 አባቶቻችን አንተን አመኑ፥ አመኑ፥ አንተም አዳንሃቸው። 5 ወደ አንተ ጮኹ፥ ዳኑም፥ አንተንም አመኑ፥ አላፈሩም። 6 እኔ ግን ትል ነኝ፥ ሰውም አይደለሁም፤ በሰው ዘንድ የተናቅሁ፥ በሕዝብም ዘንድ የተዋረድሁ ነኝ። 7 የሚያዩኝ ሁሉ ይጠቃቀሱብኛል፤ ራሳቸውን እየነቀነቁ በከንፈሮቻቸው እንዲህ ይላሉ፦ 8 “በእግዚአብሔር አመነ፥ እርሱንም ያድነው፤ ከወደደው ያድነው።” 9 አንተ ከሆድ አውጥተኸኛልና፥ በእናቴ ጡት ሳለሁም በአንተ ታመንሁ። 10 ከማኅፀን ጀምሮ በአንተ ላይ ተጣልሁ፤ ከእናቴ ማኅፀን ጀምረህ አንተ አምላኬ ነህ። 11 ልጨነቅ ቀርቤአለሁና፥ የሚረዳኝም የለምና ከእኔ አትራቅ። 12 ብዙ በሬዎች ከበቡኝ፥ የሰቡትም ፍሪዳዎች ያዙኝ፤ 13 ለመንጠቅ እንደሚያሸምቅ አንበሳ በላዬ አፋቸውን ከፈቱ። 14 እንደ ውኃ ፈሰስሁ አጥንቶቼም ሁሉ ተለያዩ፤ ልቤ እንደ ሰም ሆነ፥ በሆዴም መካከል ቀለጠ። 15 ኀይሌ እንደ ገል ደረቀ፥ ምላሴም በጕሮሮዬ ተጣጋ፥ ወደ ሞትም አፈር አወረድኸኝ፤ 16 ብዙ ውሾችም ከበቡኝ፤ የክፉዎች ማኅበርም ያዙኝ፤ እጆቼንና እግሮቼን ቸነከሩኝ። 17 አጥንቶቼን ሁሉ ቈጠሩ፤ እነርሱም ዐውቀው ቸል አሉኝ። 18 ልብሶቼን ለራሳቸው ተከፋፈሉ፥ በቀሚሴም ላይ ዕጣ ተጣጣሉ። 19 አንተ ግን፥ አቤቱ፥ ከእኔ አትራቅ፥ እኔን ለመርዳት ተመልከት። 20 ነፍሴን ከሰይፍ አድናት፥ ብቸኝነቴንም ከውሾች እጅ። 21 ከአንበሳ አፍ አድነኝ። ብቸኝነቴንም ከቀንዶች አንድ ቀንድ ካለው። 22 ስምህን ለወንድሞቼ እነግራቸዋለሁ፥ በጉባኤም መካከል አመሰግንሃለሁ፤ 23 እግዚአብሔርን የምትፈሩ፥ አመስግኑት፤ የያዕቆብ ዘር ሁላችሁ፥ አክብሩት፥ የእስራኤልም ዘር ሁላችሁ፥ ፍሩት። 24 የድሃውን ልመና አልናቀምና፥ ቸልም አላለምና፤ ፊቱንም ከእኔ አልመለሰምና፥ ነገር ግን ወደ እርሱ በጮኽሁ ጊዜ ሰማኝ። 25 በታላቅ ጉባኤ ክብሬ ከአንተ ዘንድ ነው፤ እርሱን በሚፈሩት ፊት ስእለቴን እሰጣለሁ። 26 ችግረኞች ይበላሉ፥ ይጠግባሉም፤ እግዚአብሔርንም የሚሹት ሁሉ ያመሰግኑታል፤ ልባቸውም ለዘለዓለም ሕያው ይሆናል። 27 የምድር ዳርቻዎች ሁሉ ያስቡ፥ ወደ እግዚአብሔርም ይመለሱ፤ የአሕዛብ ነገዶች ሁሉ በፊቱ ይሰግዳሉ፤ 28 መንግሥት ለእግዚአብሔር ነውና፥ እርሱ አሕዛብን ይገዛል። 29 የምድር ደንዳኖች ሁሉ ይበላሉ ይሰግዳሉም፤ ወደ መሬት የሚወርዱት ሁሉ በፊቱ ይሰግዳሉ፤ ነፍሴም ስለ እርሱ በሕይወት ትኖራለች። 30 ዘሬም ይገዛለታል፤ የምትመጣው ትውልድ ለእግዚአብሔር ትነግረዋለች፤ 31 ለሚወለደው ሕዝብ እግዚአብሔር ያደረገውን ጽድቁን ይናገራሉ። |