Biblia Todo Logo
Online nga Bibliya
- Mga paanunsiyo -




Jeremias 10:10 - Ang Pulong sa Dios

10 Apan ang  Ginoo mao ang tinuod nga Dios. Siya ang buhi nga Dios ug Hari hangtod sa kahangtoran. Kon masuko siya, matay-og ang kalibotan ug walay nasod nga makaharong sa iyang kasuko.

Tan-awa ang kapitulo Kopyaha

Ang Biblia 2011

10 Apan ang Ginoo mao ang matuod nga Dios. siya mao ang buhi nga Dios ug ang dayon nga Hari. Sa iyang kasuko, ang yuta mokurog, ug ang kanasoran dili makalahutay sa iyang kapungot.

Tan-awa ang kapitulo Kopyaha

Maayong Balita Biblia

10 Apan ikaw, O Ginoo, mao ang matuod nga Dios; buhi ka ug hari hangtod sa kahangtoran. Mokurog ang kalibotan kon masuko ka, ug walay nasod nga dili mahadlok sa imong kasuko.

Tan-awa ang kapitulo Kopyaha

Ang Bag-ong Maayong Balita Biblia

10 Apan ikaw, O Ginoo, mao ang matuod nga Dios; buhi ka ug hari hangtod sa kahangtoran. Mokurog ang kalibotan kon masuko ka, ug walay nasod nga dili mahadlok sa imong kasuko.

Tan-awa ang kapitulo Kopyaha




Jeremias 10:10
69 Cross References  

Nagtanom si Abraham ug usa ka kahoy nga tamarisko didto sa Beersheba ug misimba siya sa Ginoo, ang Dios nga walay kataposan.


Sa dihang nakita kini sa tanang mga tawo, miyukbo sila ug miingon, “Ang Ginoo mao ang Dios! Ang Ginoo mao ang Dios!”


aron mahibaloan sa tanang katawhan sa tibuok kalibotan nga ang Ginoo mao ang Dios ug wala nay lain.


Gamhanan ikaw, talahuron, dungganon, halangdon, ug dalaygon. Imo ang tanang mga butang sa langit ug sa yuta. Ikaw ang hari, Ginoo, ug labaw ka sa tanan.


Sa taas nga panahon nagkinabuhi ang mga Israelinhon nga walay tinuod nga Dios, walay mga pari nga nagtudlo kanila, ug walay balaod.


Palinogon niya ang yuta gikan sa pundasyon niini.


Ginoo, hari ka sa walay kataposan. Mahanaw sa kalibotan ang mga kanasoran nga wala moila kanimo.


Ilha ninyo nga ang  Ginoo, Dios! Siya ang naghimo kanato ug iya kita. Iya kitang katawhan nga giatiman niya sama sa mga karnero.


Kay maayo ang  Ginoo; ang iyang gugma walay kataposan, ug ang iyang pagkamatinumanon nagpadayon hangtod sa kahangtoran.


Kon tutokan mo ang kalibotan, matay-og kini. Kon hikapon mo ang mga bukid, moaso kini.


Mokurog ang kalibotan sa presensya sa Ginoo nga Dios ni Jacob,


Ang imong paghari walay kataposan. Matinumanon ka gayod, Ginoo, sa imong mga saad, ug ang imong pagkamahigugmaon makita sa tanan mong binuhatan.


nga mao ang naghimo sa kalangitan ug sa kalibotan, sa dagat, ug sa tanang anaa niini. Kasaligan gayod ang  Ginoo hangtod sa kahangtoran.


Unya milinog, ug ang mga pundasyon sa mga bukid nauyog, tungod kay nasuko ka, Ginoo.


Ang Ginoo ang nagmando sa mga baha. Nagmando siya ingon nga hari sa walay kataposan.


Gitugyan ko kanimo ang akong kinabuhi. Luwasa ako, Ginoo, Dios nga kasaligan.


Giuhaw ako kanimo, O buhi nga Dios. Kanus-a pa kaha ako makatindog sa imong presensiya sa pag-atubang kanimo?


Nagpadala ang Ginoo ug mensahe, ug daghang mga kababayen-an ang nagbalita niini:


natay-og ang yuta ug miulan tungod kay miabot ka, O Dios sa Israel, Dios nga nagpadayag sa imong kaugalingon sa Sinai.


Ikaw, O Dios, ang among hari sukad pa kaniadto, ug makadaghan na nga higayon nga giluwas mo ang mga tawo sa kalibotan.


Gikahadlokan ka, O Dios. Kinsa bay makaharong kanimo kon ikaw nay masuko?


Gikan sa langit gipadayag mo ang imong hukom. Nahadlok kanimo ang mga tawo sa kalibotan ug nanghilom sila


Madungog ang dinahunog sa dalogdog diha sa bagyo; ang mga kilat mipadan-ag sa kalibotan; ug natay-og ang kalibotan.


Gusto ko gayod nga moadto didto! Gimingaw ako sa pagsulod sa imong Templo, O Ginoo. Ang tibuok kong pagkatawo mag-awit sa kalipay kanimo, O buhi nga Dios.


Imong hukman ang mga tawo sa kalibotan, subay sa hustisya ug kaangayan.


Walay pa gayoy nakasinati sa grabe mong kasuko. Ug samtang nagdugang ang among kahibalo bahin sa imong kasuko nagdugang usab ang among pagtahod kanimo.


Sa wala mo pa buhata ang mga bukid ug ang kalibotan, ikaw na ang Dios, ug ikaw ang Dios sa walay kataposan.


Hari ka na sukad pa sa sinugdan, kay anaa ka na sukad pa kaniadto.


Ang iyang kilat midan-ag sa kalibotan; nakita kini sa mga tawo ug nangurog sila sa kahadlok.


Ginoo, pamati ug tan-awa ang nahitabo. Pamatia ang tanang giingon ni Senakerib sa pagbiay-biay kanimo, O buhi nga Dios.


Gisugo sa hari sa Asiria ang iyang komander sa pagbiay-biay sa buhi nga Dios. Basin pa ug nadungog sa Ginoo nga imong Dios ang giingon sa komander ug silotan siya sa iyang gipanulti, busa pag-ampo alang sa mga nangahibilin kanato.”


Ang tinuod, ang mga nasod sama lang sa usa ka tulo sa tubig diha sa timba, o abog sa timbangan. Alang sa Dios, ang mga isla sama lang kagaan sa abog.


Wala ba kamo masayod o makadungog nga ang  Ginoo mao ang walay kataposan nga Dios nga nagbuhat sa tibuok kalibotan? Dili siya bation ug kakapoy o maluya, ug walay makatugkad sa iyang huna-huna.


Mao usab kini ang giingon sa Labing Halangdong Dios, ang Balaang Dios nga nagkinabuhi sa walay kataposan, “Nagpuyo ako sa habog ug balaang dapit. Apan nagpuyo usab ako uban sa mga tawo nga mapainubsanon ug mahinulsulon aron mapalig-on ko sila.


Ug kini nga ngalan gamiton sa mga tawo sa yuta sa Israel kon mangayo silag panalangin gikan kanako o manumpa sila kanako, nga mao ang Dios nga kasaligan. Kay kalimtan ko na ang nangaging mga kalisod; wad-on ko na kini sa akong huna-huna.


kaysa moingon siya, ‘Adunay mensahe ako gikan sa Ginoo!’ Ayaw na kamo paggamit nianang mga pulonga kay gigamit kana sa uban aron lang tuohan ang ilang gipanulti. Ug tungod niini natuis ang mga pulong sa buhi nga Dios, ang  Ginoo nga Makagagahom.


ug kon magsaad ka sa ako lang gayod nga ngalan ug magkinabuhi nga kasaligan, husto ug matarong, mahimo ka nga panalangin sa mga nasod, ug ila akong pasidunggan.”


Nakita ko ang mga bukid ug mga bungtod ug nangatay-og kini.


Matay-og ang yuta sa linagubo sa pagkalaglag sa Babilonia, ug ang ilang pagtiyabaw madungog sa ubang mga nasod.


Daw sa tawong magkurog ug maglimbag-limbag sa kasakit ang Babilonia, tungod kay himuon sa Ginoo ang iyang giplano batok niini, ug mahimo kining awaaw nga dapit diin wala nay magpuyo.


Katingalahan gayod ug labihan kagamhanan ang iyang mga milagro! Ang iyang paghari walay kataposan.


Human sa pito ka tuig, ako, si Nebucadnezar, midangop sa Dios, ug mibalik ang akong maayong panghuna-huna. Busa gidayeg ko ug gipasidunggan ang Labing Halangdon nga Dios nga buhi sa walay kataposan. Ang iyang paghari walay kataposan; ang iyang gingharian molungtad sa tanang kaliwatan.


Nagmando ako nga ang tanang katawhan nga sakop sa akong gingharian kinahanglan nga mahadlok ug motahod sa Dios ni Daniel. Kay siya ang buhi nga Dios ug nagkinabuhi sa walay kataposan. Magpadayon ang iyang paghari sa walay kataposan, ug walay makagun-ob niini.


Nagluwas siya ug naghimog mga milagro ug katingalahang mga butang didto sa langit ug dinhi sa yuta. Giluwas niya si Daniel gikan sa mga liyon.


Gipasidunggan siya ug gihatagan ug gahom sa paghari, nag-alagad kaniya ang tanang katawhan sa nagkalain-laing nasod, tribo, ug pinulongan. Magpadayon ang iyang paghari sa walay kataposan ug walay makaguba niini.


Ang Ginoo nagmando niining labihan kadaghang mga dulon, ug nagtuman sila sa iyang sugo. Makalilisang gayod ang adlaw nga magsilot ang Ginoo; wala gayoy makaagwanta niini.


Mangatunaw ang mga bukid nga iyang matumban sama sa kandila nga nainitan sa kalayo, ug matunga ang mga walog nga iyang matumban sama sa yuta nga gibanlasan sa tubig nga gikan sa bakilid.


Ang mga kabukiran nauyog sa iyang atubangan ug ang kabungtoran natunaw palayo kaniya. Ang kayutaan mikurog sa iyang presensya; ang kalibotan ug ang tanan nga nagpuyo niini.


Kinsay makabarog sa iyang kayugot? Kinsay makabarog sa iyang hilabihang kasuko? Ang iyang kapungot iyang gibubo sama sa kalayo. Ang mga bato nadugmok sa iyang atubangan.


Ang bukid nakakita kanimo ug daw lawas nga nalubag. Ang sulog sa tubig mibanlas kanimo; ang kinahiladman midaguok ug miisa sa iyang balud paitaas.


Mibarog siya, ug nauyog ang kalibotan; mitan-aw siya, ug mipakurog sa kanasoran sa kalibotan. Ang karaang kabukiran nagupok, ug ang tigulang na kaayo nga mga bungtod nangatumpag, apan siya nagpadayon sa kahangtoran.


Apan kinsa ang makaantos sa adlaw sa iyang pag-abot? Kinsa ang makaagwanta kon mopakita na siya? Kay sama siya sa kalayo nga naglunsay sa puthaw o sama sa sabon nga makahinlo. Putlion niya ang mga pari nga kaliwat ni Levi sama sa paglunsay sa pilak ug bulawan, aron mahimong matarong ang ilang kinabuhi sa ilang paghalad sa Ginoo.


Mitubag si Simon Pedro, “Ikaw ang Mesiyas, ang Anak sa Dios nga buhi!”


Apan wala gayod motubag si Jesus. Miingon pag-usab ang pangulong pari, “Sultihi kami atubangan sa buhi nga Dios. Unsa man, ikaw ba ang Mesiyas nga Anak sa Dios?”


Mao kini ang kinabuhi nga walay kataposan: nga ang mga tawo mag-ila kanimo nga mao lamang ang tinuod nga Dios ug maila usab nila ako nga si Jesu-Cristo, nga imong gipadala.


“Mga higala, nganong maghalad kamo kanamo? Kami mga tawo lamang nga sama kaninyo. Giwali namo kaninyo ang Maayong Balita aron biyaan na ninyo kining mga butang nga walay pulos ug moduol sa Dios nga buhi. Siya mao ang naghimo sa langit, sa yuta, sa dagat, ug sa tanang mga butang nga anaa kanila.


Siya ang Bato nga salipdanan ko. Hingpit ang iyang mga buhat, ug matarong ang tanan niyang mga pamaagi. Matinumanon siya nga Dios ug dili masayop; matarong siya ug makiangayon.


kay walay laing tawo nga nakadungog sa Dios sama sa atong nadungog nga nagpabiling buhi.


Kay sila na mismo ang nanugilon kon giunsa ninyo kami sa pag-atiman sa dihang mibisita kami diha kaninyo, ug gipanugilon nila nga gisalikway ninyo ang inyong mga dios-dios aron makaalagad kamo sa tinuod ug buhi nga Dios.


Hinaut nga pasidunggan ug dayegon kanunay ang Hari nga walay kataposan ug walay kamatayon, ang dili makita ug bugtong nga Dios. Amen.


Bahin sa mga adunahan dinhi sa kalibotan, ingna sila nga dili sila magpasigarbo o magsalig sa ilang bahandi nga daling mahanaw. Kinahanglan nga ibutang nila ang ilang pagsalig ngadto sa Dios nga maoy naghatag kanato sa tanan aron magmalipayon kita.


Ug makahahadlok gayod kon ang Dios nga buhi mao ang mosilot.


Masayran ninyo karon nga ang buhi nga Dios nag-uban kaninyo, kay iyang ipaabog gayod kaninyo ang mga Canaanhon, Hitihanon, Hibihanon, Perisihanon, Gergasihanon, Amorihanon, ug mga Jebusihanon.


Ug nahibaloan usab nato nga mianhi dinhi sa kalibotan ang Anak sa Dios, ug gihatagan niya kita ug panabot aron maila nato ang tinuod nga Dios. Ug anaa kita diha sa tinuod nga Dios, sa iyang Anak nga si Jesu-Cristo. Siya mao ang tinuod nga Dios ug ang kinabuhi nga walay kataposan.


Unya aduna akoy nakita nga dakong trono nga puti, ug adunay naglingkod didto. Giwala niya ang langit ug ang yuta, ug dili na kini makita pag-usab.


“O Ginoo, sa dihang mibiya ka sa Bukid sa Seir, sa yuta sa Edom, milinog ug miulan ug kusog.


Nangutana si David sa mga tawo nga nagtindog duol kaniya, “Kinsa ba gayod kanang Filistihanon, nga wala nakaila sa Dios, nga nanghagit sa mga sundalo sa buhi nga Dios? Ug unsa ang madawat sa tawo nga makapatay kaniya aron maundang ang iyang pagpakaulaw sa Israel?”


Nahimo ko kini sa liyon ug sa oso, ug himuon ko usab nianang Filistihanon nga wala nakaila sa Dios, tungod kay gihagit niya ang mga sundalo sa buhi nga Dios.


Sunda kami:

Mga paanunsiyo


Mga paanunsiyo