Met an aberzhourien a oa re nebeut, ha ne c'helljont ket dibezhiañ an holl loskaberzhoù. O breudeur Levited a skoazellas anezho, ken na voe echu al labour, ha ken na voe santelaet an aberzhourien. Rak al Levited a voe eeunoc'h a galon evit en em santelaat eget an aberzhourien.
hag e lavaras dezho: Va selaouit, Levited! En em santelait bremañ, ha santelait ti an AOTROU, Doue ho tadoù, ha kasit er-maez eus ar santual ar pezh a zo saotret.
Mibien Israel a zebras anezhañ, ar re a oa deuet en-dro eus an harlu, ha ganto an holl re o doa en em bellaet diouzh hudurniezh pobloù ar vro, evit klask an AOTROU, Doue Israel.
Hag e lavaris d'al Levited en em c'hlanaat ha dont da ziwall an dorojoù, evit santelaat deiz ar sabad. O va Doue! Az pez soñj ac'hanon diwar-benn kement-se, pardon din hervez braster da drugarez.
Ha pa veze echu tro deizioù ar fest, Job a gase da gerc'hat e vibien evit o santelaat. O sevel mintin mat, e kinnige loskaberzhoù evit pep hini anezho, rak Job a lavare: Marteze o deus pec'het va mibien, hag o deus dismegañset Doue en o c'halonoù. Evel-se e rae Job bepred.