Met menel a raio eno un nebeud blokadoù bihan, evel pa hejer ur wezenn-olivez: chom a ra div pe deir olivenn e beg ar skourr uhelañ, ha peder pe bemp war ar brankoù ampletus, eme an AOTROU Doue Israel.
Rak me eo an AOTROU ho Toue; c’hwi en em santelaio hag e viot santel rak me a zo santel. N’en em lakait ket dic’hlan en abeg da hini ebet eus ar stlejviled a ruz war an douar.
Pa reot an eost en ho pro, ne echui ket da vediñ penn da bark ha ne zastumi ket ar pezh a vo manet da zañvouesa en da eost. Lezel a ri kement-se evit ar paour hag evit an diavaeziad. Me eo an AOTROU ho Toue.
Mar deufe laeron ez ti, pe skraperien noz, ha te rivinet, ha ne gemerfent nemet o gwalc'h? Mar deufe mendemerien ez ti, ha ne lezfent ket peadra da raspaat?
Gwalleur din, rak ez on evel pa vez dastumet ar frouezh hañv, evel pa vez raspaet goude ar vendem: n'eus ket a vlokadoù da zebriñ, eus ar frouezh kentañ-se a c'hoanta va ene.
Pa ri da eost e-barzh da bark hag az po ankounac'haet ur feskenn er park, ne zistroi ket d'he c'herc'hat, evit an diavaeziad, evit an emzivad hag evit an intañvez e vo, evit ma vennigo ac'hanout an AOTROU da Zoue e kement a ri gant da zaouarn.
Rud, ar plac'h eus Moab, a lavaras da Naomi: Lez ac'hanon da vont d'ar parkeier ha da zastum tañvouez war-lerc'h an hini a gavfen trugarez ouzh e zaoulagad. Hi a lavaras: Kae va merc'h!