Mibien Gad, hervez o rummadoù, hervez o ziegezhioù, hervez tiez o zadoù, hervez niver o anvioù, adalek an oad a ugent vloaz hag ouzhpenn, an holl re a c'helle mont d'ar brezel,
ha goude en em harnezimp buan dirak mibien Israel, betek ma hor bo o lakaet da vont d'o chomlec'h; met hor bugaligoù a vo o chom e kêrioù kreñv, abalamour da dud ar vro.
En amzer-se em eus roet urzhioù o lavarout: An AOTROU ho Toue en deus roet deoc'h ar vro-mañ evit he ferc'hennañ. C'hwi holl, tud kadarn, tremenit harnezet dirak ho preudeur, mibien Israel.
Dibabet en deus ar gwellañ evitañ, rak eno e oa kuzhet lodenn al lezenner. Deuet eo gant pennoù ar bobl, graet en deus reizhder an AOTROU, hag e varnedigezhioù e-keñver Israel.
Ho kwragez, ho pugaligoù hag ho loened a chomo er vro en deus roet deoc'h Moizez en tu-mañ d'ar Jordan, met c'hwi holl, tud kadarn ha kreñv, a dremeno harnezet dirak ho preudeur, hag e sikourot anezho,