Penaos e lavarez: N'on ket saotret, n'on ket aet war-lerc'h ar Baaled? Sell da gammedoù en draonienn, anzav ar pezh ac'h eus graet, dremedal skañv o kantreal,
Koulskoude e lavarez: Ya, didamall on! A-dra-sur, e tistroio e gounnar diouzhin. Setu ez an da varn ac'hanout war ar pezh a lavarez: Ne'm eus ket pec'het.
Sav da zaoulagad etrezek an uhellec'hioù ha sell: Pelec'h ne'c'h eus ket gastaouet? En em zerc'hel a raes war an hentoù evel un Arab er gouelec'h, ha saotret ec'h eus ar vro dre da c'hastaouerezh ha da zrougiezh.
Kit da bourmen dre straedoù Jeruzalem, sellit, eveshait, klaskit war al leurennoù, mar kavit un den, unan hepken, oc'h ober ar reizhder hag o klask ar wirionez, e pardonin dezhi.
Israel holl en deus torret da lezenn, hag en em zistroet evit chom hep klevout da vouezh. Neuze ar vallozh hag al le a zo skrivet e lezenn Moizez, servijer Doue, a zo kouezhet warnomp, rak hon eus pec'het a-enep dezhañ.
Hogen gouzout a reomp penaos kement a lavar al lezenn, en lavar d’ar re a zo dindan al lezenn, evit ma vo serret pep genoù ha ma vo ar bed holl lakaet dindan barnedigezh Doue.