E-pad daou-ugent vloaz ec'h eus pourvezet d'o ezhommoù er gouelec'h, hep ma vankfe netra dezho, o dilhadoù n'ejont ket da fall, o zreid ne goeñvjont ket.
Me a gemero ac'hanoc'h evit va fobl, hag e vin ho Toue, hag ec'h anavezot ez on an AOTROU ho Toue, an hini a denn ac’hanoc’h a-zindan bec'hioù an Ejipsianed.
D'an daou-ugentvet bloaz, d'an unnekvet miz, d'an deiz kentañ eus ar miz, Moizez a lavaras da vibien Israel kement en doa gourc'hemennet an AOTROU dezhañ evito,
Az pez soñj eus an hent en deus lakaet ac'hanout da gerzhout ennañ an AOTROU da Zoue e-pad daou-ugent vloaz er gouelec'h, evit da izelaat ha da amprouiñ, evit gouzout petra a oa ez kalon ha ma virfes e c'hourc'hemennoù.
Da izelaet en deus ha da lezet da gaout naon, met roet en deus dit da zebriñ ar mann, n'anavezes ket ha n'anaveze ket da dadoù, evit reiñ da c'houzout dit penaos an den ne vev ket gant bara hepken, met penaos an den a vev gant kement a zeu eus genoù an AOTROU.