En amzer an eost, e root ur bempvedenn da Faraon hag ar peder lodenn all a vo deoc'h evit hadañ ho parkeier, evit ho poued, evit hini tud ho tiegezh hag evit boued d'ho pugale vihan.
Jozef a reas ul lezenn a gement-se, hag a bad c'hoazh betek hiziv war zouaroù an Ejipt: Ar bempvedenn da Faraon. Ne voe ken nemet douaroù an aberzhourien ne oant ket da Faraon.
karget e oamp da zegas d'an aberzhourien e kambroù ti hon Doue, tammoù kentañ hon toaz, hor profoù savet, frouezh eus an holl wez, gwin, eoul, hag hor boa da zegas d'al Levited deog hon douar, rak al Levited a gemer an deog diwar an holl gêrioù eus hor gounidigezh.
Bez' e vefe un aberzhour mab Aaron gant al Levited pa gemeront an deog, hag al Levited a zegasfe un dekvedenn eus an deog da di hon Doue, e kambroù ti an teñzor.
Degasit an holl zeogoù da di an teñzor, evit ma vo bevañs em zi. Va amprouit e kement-se, eme AOTROU an armeoù, daoust ha ne zigorin ket skluzioù an neñvoù, ha ne skuilhin ket warnoc'h ar vennozh hep muzul.
Ne c'helli ket debriñ e-barzh da zorojoù deog da winizh, da win ha da eoul, na re gentañ-ganet da loened bras ha da loened bihan, na da aberzhoù evit seveniñ ur gouestl, na da brofoù a-youl-vat, nag ar profoù savet eus da zaouarn.
Eno e tegasot ho loskaberzhoù, hoc'h aberzhoù, ho teogoù, ar profoù savet eus ho taouarn, hoc'h aberzhoù evit seveniñ ur gouestl, ho profoù a-youl-vat, re gentañ-ganet ho loened bras hag ho loened bihan.