45 D'ho tistro hoc'h eus gouelet dirak an AOTROU, met an AOTROU ne selaouas ket ho mouezh ha ne roas ket e skouarn deoc'h.
Peseurt esperañs eo hini an den dizoue, pa troc'ho Doue, pa lamo Doue e ene digantañ?
Doue, ha klevout a raio e glemmoù pa zeuio an anken warnañ?
Mar em befe soñjet ur fallentez bennak em c'halon, an Aotrou n'en dije ket va selaouet.
Pa lazhe anezho, e c'halvent anezhañ, en em lakaent da glask Doue.
dre m'hoc'h eus taolet kuit va holl guzulioù, dre na garit ket va zamalloù,
Neuze e huchint etrezek ennon, met ne respontin ket, klask a raint ac'hanon mintin mat, met ne'm c'havint ket,
Hag e tisplegas dezho an holl Skriturioù a gomze diwar e benn adalek Moizez betek an holl brofeded.
Ni a oar penaos Doue ne selaou ket ar pec’herien, met mar deu unan bennak da zoujañ Doue ha da ober e volontez, e selaou anezhañ.
Anavezout a rit penaos goude-se, pa fellas dezhañ kaout ar vennozh da hêrezh, e voe taolet kuit rak ne gavas ket ur cheñchamant a volontez, petra bennak ma en goulennas gant daeroù.