me a vennigo ac'hanout a-dra-sur, hag e kreskin da lignez a-dra-sur evel stered an neñvoù hag evel an traezh a zo war vord ar mor, ha da'z lignez e vo dalc'h dor hec'h enebourien.
Oberenn Doue da dad eo, an hini a sikouro ac'hanout, hag oberenn an Holl-C'halloudeg, an hini a vennigo ac'hanout gant bennozhioù an neñvoù eus an nec'h, bennozhioù an donder eus an traoñ, bennozhioù eus ar bronnoù hag eus ar mammog.
Joab a respontas d'ar roue: Ra fello d'an AOTROU da Zoue kreskiñ e bobl kement, ha kant gwech kement ha ma'z eo bremañ, ha ra welo daoulagad ar roue va aotrou kement-se! Met perak e kemer ar roue va aotrou plijadur en dra-se?
Joab a respontas: Ra fello d'an AOTROU kreskiñ e bobl kant gwech kement ha ma'z eo, o roue va aotrou! Ha n'int ket holl servijerien va aotrou? Perak e klask va aotrou kement-se? Perak e vefe Israel tamallet a gement-se?
Az pez soñj eus Abraham, Izaak hag Israel, da servijerien, az poa touet dezho ennout da-unan o lavarout: Kreskiñ a rin ho lignez evel stered an neñvoù hag e roin d'ho lignez an holl vro-se, am eus komzet diwar he fenn, hag e vo dezho da viken.
Da gresket em eus dre zekviliadoù evel geot er parkeier, ha liesaet ec'h eus, brasaet ec'h eus, deuet out da vezañ hollgaer. Da zivronn en em zoareas, da vlev en em astennas, met en noazh e oas, noazh-bev.
Setu, lakaet em eus ar vro dirazoc'h, kit ha dalc'hit ar vro en doa touet an AOTROU reiñ d'ho tadoù, da Abraham, da Izaak, da Jakob ha d'o lignez war o lerc'h.
Da dadoù a ziskennas d'an Ejipt, bez' e oant dek ha tri-ugent, ha bremañ, an AOTROU da Zoue en deus lakaet ac'hanout da vezañ niverus evel stered an neñvoù.