Hag ar Roue a responto hag a lavaro dezhe: E gwirionez hen lavaran deoc’h, dre ma hoc’h euz great kement‐se da unan euz ar re vihana‐man euz va breudeur, hoc’h euz hen great d’in‐me va‐unan.
Hag hen a responto dezhe: E gwirionez hen lavaran deoc’h, pa n’hoc’h euz ket great kement‐se da unan euz ar re vihana‐man, n’hoc’h euz ket hen great d’in‐me va‐unan.
Goude eta ma oe resussitet a‐douez ar re varo, he ziskibien a zeuaz sonj dezhe hen doa lavaret dezhe kement‐se; hag e credjont d’ar Scritur ha d’ar gomz‐ze hen doa lavaret Jesus dezhe.
hag o veza kavet anezhan, e tigassaz anezhan da Antiokia; hag e‐pad eur bloaz leun, en em dastumjont assambles gant an Iliz, hag e rojont deskadurez da galz a dud, hag en Antiokia eo e oe roet da genta d’an diskibien an hano a Gristenien.
Ar vreg a zo unanet dre al lezen gant he goaz keit ha ma vez he‐man en buez; mes mar deu he goaz da vervel, ez eo libr da zimezi a‐nevez d’an hini a garo; ra zimezo da vihana hervez bolontez an Aotrou.
Setu, emoun e‐tal an nor, hag e skoan; mar teu unan‐benag da glevet va mouez ha da zigeri an nor d’in, ec’h antrein en he di, hag e koanin assambles ganthan, hag hen assambles ganen.