E-pad ma oa e Betania, ouzh taol, e ti Simon al lovr, ur wreg a zeuas d’e gavout gant ul lestr alabastr leun a c’hwezh-vat a nard pur hag eus ur priz bras, hag, o vezañ torret al lestr, e skuilhas ar c’hwezh-vat war e benn.
Sant Ian 11:2 - Bibl Koad 21: Ar Bibl e Brezhoneg evit ar Vretoned Mari a oa an hini a olevas an Aotrou gant c’hwezh-vat hag a dorchas e dreid gant he blev. Lazar he breur a oa klañv. Testamant Nevez 1897 (Jenkins) (Mari eo an hini a eoliaz an Aotrou gant eun eol a c’houez‐vad, hag a zec’haz he dreid dezhan gant he bleo; ha Lazar, he breur, eo a oa klanv.) |
E-pad ma oa e Betania, ouzh taol, e ti Simon al lovr, ur wreg a zeuas d’e gavout gant ul lestr alabastr leun a c’hwezh-vat a nard pur hag eus ur priz bras, hag, o vezañ torret al lestr, e skuilhas ar c’hwezh-vat war e benn.
Yann a c’halvas daou eus e ziskibien hag o c’hasas da gavout Jezuz evit lavarout dezhañ: Bez’ out an hini a dle dont pe e tleomp gortoz unan all?
Ar c’hoarezed eta a gasas da lavarout dezhañ: Aotrou, setu, an hini a garez a zo klañv.
Pa voe deuet Mari el lec’h ma oa Jezuz ha pa welas anezhañ, en em daolas d’e dreid hag e lavaras dezhañ: Aotrou, ma vijes bet amañ, va breur ne vije ket marvet.
Neuze Mari, o vezañ kemeret ul lur c’hwezh-vat a nard pur eus ur priz bras, a olevas ganti treid Jezuz hag a dorchas e dreid gant he blev. An ti a voe leuniet gant c’hwezh an traet-se.
Mar em eus eta gwalc’het ho treid deoc’h, me an Aotrou hag ar Mestr, c’hwi a dle ivez gwalc’hiñ ho treid an eil d’egile.