နှစ်ပေါင်းလေးဆယ်ကြာသော် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် မောရှေအား သိနာတောင်၏တောထဲ၊ မီးလောင်နေသောချုံပုတ်၌ ကိုယ်ထင်ပြလေ၏။
``အနှစ်လေးဆယ်ကြာသောအခါ သိနာတောင် အနီးတောကန္တာရတွင်မီးလျှံတောက်လျက်နေ သည့်ချုံထဲမှ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် မောရှေအားကိုယ်ထင်ပြလေသည်။-
နှစ် ပေါင်း လေး ဆယ် ပြည့် သော် သိ နာ တောင် အ နီး ရှိ သဲ တော၌ မီး တောက် သော ချုံ တွင် စေ တ မန် တော် တစ် ပါး ထင် ရှား သည် ကို၊
အနှစ်လေးဆယ်လွန်သောအခါ၊ သိနာတောင် ခြေရင်းတောတွင်၊ မီးလောင်သောချုံ၌ ထာဝရဘုရား၏ကောင်းကင်တမန် ထင်ရှား၏။-
အနှစ်လေးဆယ်ပြည့်သောအခါ သိနာတောင်၏တောကန္တာရတွင် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် မီးတောက်လောင်သောချုံပုတ်ထဲ၌ မောရှေထံ ထင်ရှားလေ၏။
သေလွန်သောသူတို့ပြန်ရှင်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်နှင့် ယာကုပ်တို့ သေလွန်ပြီးနောက် အချိန်ကြာမြင့်ပြီးမှလည်း ဘုရားသခင်က ‘ငါသည် အာဗြဟံ၏ဘုရား၊ ဣဇာက်၏ဘုရား၊ ယာကုပ်၏ဘုရားဖြစ်၏’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ၎င်းကို မီးလောင်နေသောချုံပုတ်အကြောင်းတွင် မောရှေ ရေးထားသည်ကို သင်တို့ မဖတ်ဖူးကြသလော။
မီးလောင်နေသောချုံပုတ်အကြောင်းရေးထားသောအခန်းတွင် ထာဝရဘုရားကို မောရှေက ‘အာဗြဟံ၏ဘုရား၊ ဣဇာက်၏ဘုရား၊ ယာကုပ်၏ဘုရား’ ဟု ခေါ်ဆို၏။ အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်နှင့် ယာကုပ်တို့ သေလွန်၍ အချိန်ကြာမြင့်သည့်တိုင် ထိုသို့ ခေါ်ဆိုခြင်းသည် သေလွန်သောသူတို့ပြန်ရှင်ကြကြောင်း ဖော်ပြခြင်းပင်ဖြစ်၏။
ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံအားပြုသော ကတိတော်အချိန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အီဂျစ်ပြည်တွင် ဂျူးလူမျိုးများ တိုးပွားများပြားလာ၏။
ထိုမြင်ကွင်းကို မောရှေတွေ့မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်လျက် အနီးကပ်ကြည့်ရှုရန် ချဉ်းကပ်သွားစဉ်
‘ငါသည် သင့်ဘိုးဘေးတို့၏ဘုရား၊ အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်နှင့် ယာကုပ်တို့၏ဘုရားဖြစ်၏’ ဟူသော ထာဝရဘုရား၏အသံတော် ထွက်ပေါ်လာ၏။ မောရှေသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ မော်၍ပင် မကြည့်ဝံ့ပေ။
‘မည်သူသည် သင့်ကို အုပ်ချုပ်သူနှင့် တရားသူကြီးအဖြစ် ခန့်ထားသနည်း’ ဟု ငြင်းပယ်ခံရသောမောရှေကို ဘုရားသခင်သည် ချုံပုတ်တွင် ကိုယ်ထင်ပြသောကောင်းကင်တမန်အားဖြင့် အုပ်ချုပ်သူနှင့် ကယ်တင်သူအဖြစ် စေလွှတ်တော်မူ၏။
သူသည် အာရပ်ပြည်တွင် ရှိသော သိနာတောင်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး ယခုလက်ရှိ ဂျေရုဆလင်မြို့နှင့် တူ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် မိမိ၏ သားသမီးများနှင့် ကျွန်ခံနေရသောကြောင့် ဖြစ်၏။