Biblia Todo Logo
Baiboly an-tserasera
- dokam-barotra -




Jakoba 2:5 - DIEM PROTESTANTA

5 Mihainoa, ry havako malala: ireo mahantra eto amin’izao tontolo izao no efa nofidin’Andriamanitra, mba hanan-karena amin’ny finoana ka handray ny Fanjakana izay nampanantenainy homena ireo tia Azy.

Jereo ny toko dika mitovy

Baiboly Protestanta Malagasy 2011

5 Mihainoa, ry rahalahy malalako: Tsy efa nofidin’Andriamanitra va ny mahantra amin’izao fiainana izao ho mpanankarena amin’ny finoana sy ho mpandova ny fanjakana nolazainy homena izay tia Azy?

Jereo ny toko dika mitovy

Dikateny Iombonana Eto Madagasikara

5 Mihainoa, ry havako malala: ireo mahantra eto amin’izao tontolo izao no efa nofidin’Andriamanitra, mba hanan-karena amin’ny finoana ka handray ny Fanjakana izay nampanantenainy homena ireo tia Azy.

Jereo ny toko dika mitovy

Baiboly Katolika

5 Henoy ange, ry havako malala: Moa tsy ny mahantra eo imason’izao tontolo izao va no nofidin’Andriamanitra ho mpanan-karena amin’ny finoana, sy ho mpandova ny fanjakana nampanantenainy an’izay tia Azy?

Jereo ny toko dika mitovy

Baiboly Protestanta Malagasy

5 Mihainoa, ry rahalahy malalako: Tsy efa nofidin’Andriamanitra va ny malahelo amin’izao fiainana izao ho mpanan-karena amin’ny finoana sy ho mpandova ny fanjakana nolazainy homena izay tia Azy?

Jereo ny toko dika mitovy

Malagasy Bible

5 Mihainoa, ry rahalahy malalako: Tsy efa nofidin'Andriamanitra va ny malahelo amin'izao fiainana izao ho mpanankarena amin'ny finoana sy ho mpandova ny fanjakana nolazainy homena izay tia Azy?

Jereo ny toko dika mitovy

La Bible en Malgache

5 Mihainoa, ry rahalahy malalako: Tsy efa nofidin’Andriamanitra va ny mahantra amin’izao fiainana izao ho mpanankarena amin’ny finoana sy ho mpandova ny fanjakana nolazainy homena izay tia Azy?

Jereo ny toko dika mitovy




Jakoba 2:5
54 Rohy Ifampitohizana  

Fa hoy kosa i Mikaià: –Raha tàhiny ka tafaverina soa aman-tsara ianao, dia tsy nampitenenin’ny TOMPO aho tsy akory.


Koa mihainoa ahy, ianareo olo-mahalala: Sanatria an’Andriamanitra ny hanao ratsy ary lavitra an’ilay Tsitoha ny tsy fahamarinana.


Tsy mitongilana amin’ny lehibe Izy na mampandefitra ny mahantra eo anoloan’ny mpanankarena, fa asan’ny tanany avokoa izy rehetra.


Koa amin’izay ny tany dia hiseho endrika tahaka ny tanimanga voatombokase, ary miloko tahaka ny lamba misoratsoratra.


nefa kosa izay tia Ahy ka mitandrina ny didiko, dia hanehoako famindrampo hatramin’ny taranaka faharivo.


Misy miseho ho manankarena nefa tsy manam-bariraiventy; fa misy kosa mody mahantra nefa manana harem-be.


Koa ankehitriny henoinareo aho, rey anaka, ary tandremo tsara ny teny aloaky ny vavako.


«Ary ankehitriny henoinareo aho, rey anaka; fa sambatra ianareo manaraka ny sori-dalako.


Koa inona no havaly ireo iraky ny Filistinina? –Izao ihany: Ny TOMPO no nanorina an’i Tsiôna ary ao no hialofan’ireo mahantra amin’ny vahoakany.


Ny malahelo hiravoravo amin’ny TOMPO hatrany, ary ny mahantra ho dibo-kafaliana noho ny amin’Ilay Masin’i Israely.


Nefa hisy olona ory sy malahelo hataoko sisa tavela eo aminao, dia olona hitady fialofana amiko TOMPO.


Dia foana tamin’izany andro izany ihany ilay fanekempihavanana. Ary nijery ahy ireo mpanondrana ondry ka nahatakatra fa ny Tompo no niteny tamin’izay nataoko.


Ary tonga mpiandry ny ondry aho, dia ny ondry izay kasain’ny mpanondrana hovonoina. Naka tehina roa aho; ny iray nataoko hoe «Fihavanana» ary ny iray kosa «Firaisankina». Ary nandrasako ny ondry.


mahiratra ny jamba, mandeha tsara ny mandringa, madio ny marary hoditra, mandre ny marenina, atsangana ho velona ny maty, itoriana ny Vaovao Mahafaly ny mahantra.


Ary dia izao no holazain’ny Mpanjaka amin’izay eo ankavanany: «Avia ianareo nombàn’ny Raiko fitahiana; raiso ho lova ny Fanjakana izay voavoatra ho anareo hatrizay nahariana an’izao tontolo izao.


–Sambatra izay miaiky ao am-po ho mahantra, fa azy ny Fanjakàn’ny lanitra!


Dia nantsoin’i Jesoa hankeo aminy indray ny vahoaka sady nilazany hoe: –Mihainoa Ahy ianareo rehetra ka mahafantara.


Dia nofaranan’i Jesoa hoe: –Toy izany àry no manjo izay manangon-karena ho an’ny tenany fotsiny fa tsy mba mihary harena ao amin’Andriamanitra!


–Aza matahotra, ry andian’ondry vitsy, fa efa sitraky ny Ray homena anareo ny Fanjakany!


Maty ilay mahantra, ka nentin’ny anjely ho eo anilan’i Abrahama; maty koa ilay mpanankarena, dia nalevina.


Fa hoy i Abrahama hoe: «Anaka, tsarovy fa ampoky ny soa ianao fahavelonao, i Lazara kosa niaritra fahoriana; ankehitriny mandray fiononana izy atỳ ankoatra, ary ianao kosa mijaly.


Izaho kosa manendry anareo ho mpanjaka tahaka ny nanendren’ny Ray Ahy ho mpanjaka.


Dia nanopy maso ny mpianany i Jesoa ka nanao hoe: –Sambatra ianareo mahantra, fa anareo ny Fanjakàn’Andriamanitra!


Moa ve misy anankiray amin’ireo filohantsika na anankiray amin’ireo Farisianina mba nino Azy?


Dia novaliany hoe: –Ianareo rahalahy sy ianareo ray aman-dreny, henoy aho. Ilay Andriamanitra be voninahitra dia niseho tamin’i Abrahama razantsika fony izy tany Mezôpôtamia fa mbola tsy nifindra monina tany Haràna.


Ary raha zanaka, dia mpandova koa; ka sady mpandova ny soa nampanantenain’Andriamanitra no mpiara-mandova izany amin’i Kristy: satria raha miara-mijaly amin’i Kristy isika, dia hiara-komem-boninahitra aminy koa.


Saingy izao no voalazan’ny Soratra Masina: «Zavatra tsy mbola hitan’olona maso na ren’ny sofiny na tafiditra tao am-pony akory, no efa nomanin’Andriamanitra ho an’izay tia Azy.»


Eny, noho ny aminareo avokoa izany rehetra izany, ka dia mihamaro ny olona tratran’ny fahasoavana mba hitomboan’ny vavaka fisaorana ho voninahitr’Andriamanitra.


na dia ampalahelovina aza izahay, dia faly mandrakariva; toa mahantra izahay nefa mampanan-karena olona maro; toa tsy manana na inona na inona, nefa manana ny zavatra rehetra.


Satria fantatrareo ny fahasoavan’i Jesoa Kristy Tompontsika: fa na dia nanankarena aza Izy, dia tonga mahantra noho ny aminareo, mba hampanankarena anareo ny fahantrany.


Mangataka aho ny hanokafan’Andriamanitra ny sainareo handray ny fahazavàny: mba hahafantaranareo ny fanantenana niantsoan’Andriamanitra anareo; sy hahafantaranareo ny haren’ny voninahiny ary ny lova izay natokany ho an’ny vahoakany;


Kely noho izay bitika indrindra amin’ny vahoakan’Andriamanitra rehetra aho, kanefa nomen’Andriamanitra izany tombon-tsoa izany: dia ny hitory amin’ny hafa firenena ny Vaovao Mahafaly momba ny haren’i Kristy tsy hita lany,


nampirisika anareo izahay sy nampahery anareo ary nananatra anareo mba hanao fitondrantena mendrika an’Andriamanitra, dia ilay Andriamanitra Izay miantso anareo hiditra ao amin’ny Fanjakàny sy ny voninahiny.


Porofo izany fa mitsara ara-drariny Andriamanitra, satria vokatr’izay mianjady aminareo dia hatao mendrika ny Fanjakàn’Andriamanitra ianareo, sady io Fanjakàn’Andriamanitra io no anton’ny iaretanareo fijaliana.


Anaro ireo mpanankarena mba hanao soa, mba hanan-karena amin’ny asa tsara, mba halala-tanana ary mba ho vonona hifampizara amin’ny hafa;


Hanafaka ahy amin’ny asa ratsy rehetra afitsoka ahy ny Tompo ka hampandroso ahy soa aman-tsara ao amin’ny Fanjakàny any an-danitra. Ho Azy anie ny voninahitra mandrakizay mandrakizay! Amen.


Ka ny miandry ahy izao dia ny satroboninahi-pandresena natokana ho an’izay manao ny marina. Ny Tompo, ilay mpitsara ara-drariny, dia hanome ahy izany satroboninahi-pandresena izany amin’ny andro fitsarana; ary tsy izaho ihany no homeny izany, fa izay rehetra miandry am-pitiavana ny hisehoany koa.


Nataony fa ny miaritra fanaratsiana noho ny amin’ny Mesia dia harena be lavitra noho ny zava-tsoan’i Ejipta, fa nibanjina ny valisoa mbola ho avy izy.


Sambatra ny olona izay maharitra ny fitsapana; fa rehefa voasedran’izany izy, dia ny fiainana efa nampanantenain’Andriamanitra ireo tia Azy no horaisiny ho satroboninahi-pandresena.


Aza mamita-tena, ry havako malala:


Efa fantatrareo izany, ry havako malala; kanefa aoka ny isam-batan’olona samy ho dodona hihaino fa tsy ho maimaika hiteny na halaky tezitra,


Aoka Andriamanitra manandratra azy no hataon’ny havana mahantra ho reharehany;


fa hahazo ny lova tsy mety simba sady tsy azon-doto no tsy mety levona. Voatahiry any an-danitra io lova io mba ho anareo,


fa toy izany no hanomezana malalaka ho anareo ny fidirana ao amin’ny Fanjakana maharitra mandrakizay, dia ny Fanjakàn’i Jesoa Kristy Tompontsika sy Mpamonjy antsika.


Fantatro ny fahorianao sy ny fahantrànao, kanefa manankarena ianao. Fantatro ianao fa endrikendrehin’ireo milaza ny tenany ho Jiosy, kanjo tsiizy fa olona mivavaka amin’i Satàna.


Izay mandresy no hahazo izany lova izany; ka dia ho Andriamaniny Aho, ary izy ho zanako.


Koa manoro hevitra anao Aho: hividy amiko volamena voadio tamin’ny afo, mba hanan-karena ianao; hividy amiko akanjo fotsy hiakanjoanao, mba tsy hisehoan’ny fitanjahanao mahamenatra; ary hividy amiko fanafody maso hahosotra ny masonao, mba hahiratra ianao.


Notantaraina tamin’i Jôtama izany. Koa lasa izy nitsangana teo an-tampon’ny tendrombohitra Gerizima, dia nanandra-peo ka niantso mafy hoe: –Mihainoa ahy ianareo mponin’i Sekema, dia mba hihaino anareo koa Andriamanitra!


Noho izany, ny TOMPO Andriamanitr’i Israely dia miteny hentitra hoe: Efa nampanantenaiko fa ny fianakavianao sy ny tera-drainao no ho mpisoroko mandrakizay; nefa ankehitriny dia laviko tanteraka, teny hentitra avy amiko izany; fa izay manome voninahitra Ahy no homeko voninahitra, ary izay manimbazimba Ahy no ho afa-baràka.


Izy no manarina ny fadiranovana hiala amin’ny vovoka ary mampitsangana ny mahantra hiala amin’ny fako mba hanome azy toeram-boninahitra ka hampitoetra azy miaraka amin’ny mpitondra. Fa an’ny TOMPO ny tany tontolo satria Izy no nametraka azy eo amin’ny andry fiorenany.


Araho izahay:

dokam-barotra


dokam-barotra