Evel ma tremene ar roue, e krias d'ar roue hag e lavaras: Da servijer a zo aet e-kreiz an emgann, ha setu, unan bennak o pellaat en deus degaset din un den hag en deus lavaret din: Diwall an den-mañ; mar deu da dec'hout kuit, da vuhez a vo evit e vuhez, pe e paei un talant arc'hant.
Hag evel ma oa da servijer oc'h ober war-dro traoù all, eo tec'het an den. Roue Israel a respontas dezhañ: Da varnedigezh eo, disklêriet ec'h eus-te da-unan!
An den-mañ a lavaras: Evel-henn e komz an AOTROU: Dre ma ec'h eus lezet da vont eus da zaouarn an den am boa lakaet da verz, da vuhez a vo evit e vuhez ha da bobl evit e bobl.
Ha den Doue a gounnaras a-enep dezhañ hag a lavaras: Ret e oa dit skeiñ pemp pe c'hwec'h gwech, ha neuze ez pije skoet war ar Siriz betek o distrujañ. Bremañ e skoi war ar Siriz teir gwech.
An AOTROU en deus digoret e harnezerezh, tennet en deus er-maez armoù e gounnar, rak an Aotrou, AOTROU an armeoù, en deus ul labour d'ober e bro ar Galdeiz.
C'hwi, na baouezit ket, redit war-lerc'h hoc'h enebourien, krogit enno, n'o lezit ket da vont en o c'hêrioù, rak an AOTROU ho Toue en deus o lakaet etre ho taouarn.
Kae bremañ, sko war Amalek, ha laka da verz ar pezh en deus, n'espern ket anezhañ, met laka d'ar marv ar wazed hag ar maouezed, ar vugale hag ar re a zen, an ejened hag an deñved, ar c'hañvaled hag an ezen.
Met Saül hag ar bobl a espernas Agag hag ar re wellañ eus an deñved, eus an ejened, eus al loened lart, eus an oaned, ha kement a oa mat, ne fellas ket dezho o lakaat da verz. Ha nemet ar pezh a oa disprizus ha dister a voe lakaet da verz.