Pa ez po disklêriet d'ar bobl-mañ an holl draoù-se, e lavarint dit: Perak en deus an AOTROU embannet an holl zroug-se a-enep deomp? Peseurt direizhder eo hon hini? Peseurt pec'hed hon eus graet a-enep an AOTROU hon Doue?
hag an AOTROU en deus lakaet da zont ha sevenet evel m'en doa lavaret, dre ma hoc'h eus pec'het a-enep an AOTROU ha n'hoc'h eus ket selaouet e vouezh; dre-se eo c'hoarvezet kement-mañ ganeoc'h.
Koulskoude e lezin un niver bihan a dud anezho, a dec'ho dirak ar c'hleze, dirak an naonegezh ha dirak ar vosenn, evit ma tisklêriint o holl euzhusterioù e-touez ar broadoù ma'z aint enno, hag e ouezint ez on me an AOTROU.
Ho frealziñ a raint pa ho po gwelet o hent hag o oberennoù. Neuze ec'h anavezot n'em bo ket graet hep abeg an holl bezh am eus graet dezhi, eme an Aotrou AOTROU.
Hag e ouezo ar broadoù ez eo aet ti Israel en harlu en abeg d'e zireizhder, rak pec'het o deus a-enep din. Setu perak em eus kuzhet va dremm outo, hag em eus o lakaet etre daouarn o enebourien, hag ez int kouezhet holl dre ar c'hleze.
Bez' e vi un dismegañs hag ur vezh, ur skouer hag ur souezh evit ar broadoù a zo en-dro dit, pa rin va barnedigezhioù a-enep dit, gant kounnar, gant fulor, ha gant kastizoù fuloret. Me an AOTROU am eus komzet.
Dit-te, Aotrou, eo ar reizhder, ha deomp-ni eo ar vezh war hon dremm, evel hiziv da dud Juda, d'annezidi Jeruzalem ha da holl Israel, d'ar re a zo tost ha d'ar re a zo pell, en holl vroioù ma ec'h eus o c'haset e-barzh, en abeg d'ar gwalloù o deus graet ez keñver.