Biblia Todo Logo
La Biblia Online
- Anuncios -




Apocalyps 14:11 - Bibl Koad 21: Ar Bibl e Brezhoneg evit ar Vretoned

11 Moged o estrenvan a sav e kantvedoù ar c’hantvedoù, n’o deus diskuizh ebet, na deiz na noz, ar re a azeul al loen hag e skeudenn, ha piv bennak a gemer merk e anv.

Ver Capítulo Copiar

Testamant Nevez 1897 (Jenkins)

11 Hag ar moged euz ho zourmant a zavo da virviken; hag ar re ho devezo adoret al loen hag he imach, ha piou‐benag hen devezo kemeret ar merk euz he hano, n’ho devezo ehan e‐bed, nag en noz nag en deiz.

Ver Capítulo Copiar




Apocalyps 14:11
30 Referencias Cruzadas  

Sellout a reas etrezek Sodom ha Gomora, ha war holl c'horre bro ar blaenenn, hag e welas o pignat eus an douar ur vogedenn evel mogedenn ur fornez.


An AOTROU a zo roue dalc'hmat ha da viken, ar broadoù o deus aet da get a-ziwar e zouar.


Meuleudi; eus David. Va Doue, va roue, me az meulo, me a vennigo da anv dalc'hmat ha da viken.


An AOTROU a reno atav ha da viken.


Ar bec'herien a zo spouronet e Sion, ar grenijenn he deus kroget ar re fall. Piv ac'hanomp a c'hello derc'hel gant un tan loskus? Piv ac'hanomp a c'hello derc'hel gant flammoù peurbadus?


na vo lazhet na deiz na noz; he mogedenn a bigno da viken, glac'haret e vo a oad da oad, den ne dremeno ken drezi, da viken.


Rak devezh veñjañs an AOTROU eo, bloavezh an daskor e-keñver gwirioù Sion.


Met ar re zrouk a zo evel ar mor dirollet na c'hell ket sioulaat: e zoureier a zistaol fank ha lec'hid.


Ha piv bennak na stouo ket ha n'azeulo ket, a vo raktal taolet en ur fornez-dan grizias.


Burzhudoù a rin en neñvoù ha war an douar, gwad, tan ha peulioù a voged.


Deuit da’m c’havout, c’hwi holl a zo skuizh ha bec’hiet, ha me ho tiboanio.


Neuze e lavaro d’ar re a vo a-gleiz dezhañ: Tec’hit diouzhin, tud villiget, it en tan peurbadus a zo bet kempennet evit an diaoul hag e aeled.


Hag ar re-mañ a yelo er c’hastiz peurbadus, met ar re reizh er vuhez peurbadus.


E-touez ar pobloù-se, ne vi ket sioul ha sol da droad n'en devo diskuizh ebet. An AOTROU a roio dit ur galon grenus, daoulagad enkrezet hag un ene trist.


Met diwar-benn ar Mab, e lavar: O Doue! Da dron a chomo e kantvedoù ar c’hantvedoù, gwalenn da ren a zo ur walenn a reizhder,


Ar seizhvet ael a sonas, ha mouezhioù kreñv a voe klevet en neñv o lavarout: Rouantelezhioù ar bed a zo lakaet dindan galloud hon Aotrou hag e Grist. Eñ a reno e kantvedoù ar c’hantvedoù.


Diskouez a reas holl c’halloud al loen kentañ dirazañ, hag e lakaas an douar hag ar re a chome warnañ da azeuliñ al loen kentañ a zo bet yac’haet dezhañ e c’houli marvus.


Roet e voe dezhañ ar galloud da reiñ ur spered da skeudenn al loen, evit ma vije gouest skeudenn al loen da gomz ha da lakaat d’ar marv ar re holl n’azeuljent ket skeudenn al loen.


Ha den ne c’hello na prenañ na gwerzhañ nemet an hini en devo ar merk, pe an anv eus al loen, pe an niver eus e anv.


Un trede ael a heulie anezho o lavarout gant ur vouezh kreñv: Mar azeul unan bennak al loen hag e skeudenn, ha mar kemer ur merk war e dal pe en e zorn,


o welout mogedenn hec’h entanadur, e krient o lavarout: Peseurt kêr a oa heñvel ouzh ar gêr vras?


Rouaned an douar, goude bezañ graet gadaliezh ha bevet er plijadurioù ganti, a ouelo warni hag a skoio war boull o c’halonoù abalamour dezhi pa welint mogedenn hec’h entanadur.


Lavarout a rejont un eilvet gwech: Allelouia! Hag he mogedenn a savas e kantvedoù ar c’hantvedoù.


An diaoul a douelle anezho a voe taolet er stank a dan hag a soufr, e-lec’h ma edo al loen hag ar fals-profed. Deiz ha noz ec’h estrenvanint evit kantvedoù ar c’hantvedoù.


Ne vo ken a noz, n’o devo ken ezhomm eus lamp nag eus sklêrijenn an heol, rak an Aotrou Doue o sklêrijenno. Int a reno e kantvedoù ar c’hantvedoù.


o lavarout: Amen! Ar veuleudi, ar gloar, ar furnez, ar c’hras, an enor, ar galloud, an nerzh, ra vint d’hon Doue e kantvedoù ar c’hantvedoù! Amen.


Síguenos en:

Anuncios


Anuncios


¡Síguenos en WhatsApp! Síguenos