Met an hini paour n'en doa netra, nemet un dañvadez vihan en doa prenet ha bevet, hag he doa kresket en e di gant e vibien. Debriñ a rae eus e voued, evañ a rae eus e gib, hag e kouske war e vruched, hag e oa evel ur verc'h evitañ.
roet em eus zoken dit ti da aotrou, ha gwragez da aotrou war da vruched, hag em eus roet dit ti Israel ha Juda, ha ma vije nebeut, em bije roet dit tra pe dra.
Hag e perc'henne seizh mil dañvad, tri mil kañval, pemp kant koublad ejened, pemp kant azenez, hag un niver bras a servijerien. An den-se a oa ar brasañ eus mibien ar sav-heol.