setu, dorn an AOTROU a vo war da loened a zo er parkeier, war ar c'hezeg, war an ezen, war ar c'hañvaled, war an ejened ha war an deñved: bez' e vo ur vosenn vras-meurbet.
Bremañ setu, dorn an Aotrou a zo warnout, hag e vi dall ha ne weli ket an heol e-pad ur pennad. Raktal e kouezhas warnañ ur vrumenn hag un deñvalijenn, hag, o treiñ amañ hag ahont, e klaske ur re bennak da ren anezhañ gant an dorn.
Hag e kerc'hjont hag e tastumjont holl briñsed ar Filistined, hag e lavarjont: Lezit arc'h Doue Israel da vont, ha ma tistroio d'he lec'h, evit na varvimp ket, ni hag hor pobl. Rak ur spont a varv a oa dre holl gêr, ha dorn Doue a bounnerae warno.
Met goude ma oa bet dezouget, dorn an AOTROU a voe war gêr, hag e reas eno un drubuilh vras. Skeiñ a reas war dud kêr, adalek ar bihanañ betek ar brasañ, hag e teuas dezho ruzderioù.