11 Hag arc'h Doue a voe tapet, ha daou vab Eli, Hofni ha Fineaz, a varvas.
Met temptañ ha daeañ a rejont an Doue Uhel-Meurbet, ha ne virjont ket e destenioù.
e aberzhourien a gouezhas dindan ar c'hleze, e intañvezed ne oueljont ket.
Gwalleur d'an hini fall! Gwalleur! Rak dastum a raio gopr e zaouarn.
Kit da'm lec'h a oa e Silo, ma em boa lakaet va anv da chom ennañ er penn-kentañ, ha gwelit ar pezh am eus graet en abeg da zrougiezh va fobl Israel.
Setu e teu an deizioù ma troc'hin da vrec'h ha brec'h ti da dad, en doare ma ne vo den kozh ebet ez ti.
Hag e weli un enebour em chomlec'h, e-pad ma kaso Doue pep seurt madoù da Israel, ha ne vo biken den kozh ez ti.
Hag ar pezh a c'hoarvezo gant da zaou vab, Hofni ha Fineaz, a servijo da arouez dit: mervel a raint o-daou d'an hevelep deiz.
En deiz-se e rin a-enep Eli kement am eus lavaret diwar-benn e di, en ur zeraouiñ hag en ur echuiñ.
Hag ec'h anvas ar paotr Ikabod en ur lavarout: Ar c'hloar a zo lamet eus Israel; rak arc'h Doue a zo bet tapet, hag abalamour d'he zad-kaer ha d'he fried