Biblia Todo Logo
Aanlyn Bybel
- Advertensies -




Eksodus 32:14 - Die Bybel 2020-vertaling

14 Die Here het toe spyt gekry oor die onheil wat Hy gesê het Hy sy volk sou aandoen.

Sien die hoofstuk Kopieer

Bybel vir almal

14 Die Here het sy plan verander en Hy het besluit om nie sy volk te straf nie.

Sien die hoofstuk Kopieer

Afrikaans 1933-1953

14 Toe het dit die Here berou oor die onheil wat Hy gesê het dat Hy sy volk sou aandoen.

Sien die hoofstuk Kopieer

Afrikaans 1983

14 Toe het die Here daarvan afgesien om die ramp waarvan Hy gepraat het, oor sy volk te bring.

Sien die hoofstuk Kopieer

Contemporary Afrikaans Bible 2023

14 En die HERE het berou gehad oor die onheil wat Hy gedink het om sy volk aan te doen.

Sien die hoofstuk Kopieer

Die Boodskap

14 Die Here het toe van besluit verander. Hy het die plan gelos wat Hy gehad het om sy volk uit te wis.

Sien die hoofstuk Kopieer

Nuwe Lewende Vertaling

14 Die Here het toe afgesien van die ramp wat Hy oor sy volk wou bring.

Sien die hoofstuk Kopieer




Eksodus 32:14
20 Kruisverwysings  

was die Here jammer dat Hy die mens op die aarde gemaak het. Dit het Hom tot in sy hart gegrief.


En toe die engel sy hand na Jerusalem uitsteek om dit te verwoes, was die Here jammer oor die ramp. Hy sê toe vir die engel, wat besig was om verwoesting te saai onder die manskappe: “Dit is nou genoeg, trek jou hand terug!” Die •engel van die Here was toe naby die dorsvloer van Arauna, die Jebusiet.


God het 'n engel na Jerusalem gestuur om dit te verwoes, maar toe hy besig was om verwoesting te saai, het die Here dit gesien, en Hy was jammer oor die ramp. Hy sê toe vir die engel, wat besig was om verwoesting te saai: “Dit is nou genoeg, trek jou hand terug!” Die engel van die Here het toe by die dorsvloer van Ornan, die Jebusiet, gestaan.


Hy het daaraan gedink om hulle uit te roei, as Moses, sy uitverkorene, nie by Hom in die bres getree het vir hulle om sy vernietigende toorn af te weer nie.


Om hulle ontwil het Hy aan sy verbond gedink, en Hy het hulle jammer gekry uit die oorvloed van sy troue liefde.


Daarom, as ek wel guns gevind het in u oë, maak tog aan my u paaie bekend, dat ek U kan ken, sodat ek guns bly vind in u oë; besef tog dat hierdie nasie u volk is. ”


Maar as daardie nasie teen wie Ek die bedreiging uitgespreek het, hom bekeer van sy boosheid, sal Ek jammer wees oor die onheil wat Ek beplan het om hom aan te doen.


Daarom, laat julle doen en late goed wees, en luister na die stem van die Here julle God, sodat die Here berou kan hê oor die onheil wat Hy oor julle aangekondig het.


Het Hiskia, koning van Juda, en die hele Juda hom toe wel doodgemaak? Het Hiskia nie ontsag vir die Here gehad en die guns van die Here gesoek nie? En het die Here nie berou gehad oor die onheil wat Hy oor hulle aangekondig het nie? Ons is besig om groot onheil oor onsself te bring.”


Skeur julle harte, en nie julle klere nie, draai om na die Here julle God; want Hy is genadig en barmhartig, geduldig en oorvloedig in troue liefde, Hy het berou oor die onheil wat Hy bring.


Die Here het berou daaroor gehad. “Dit sal nie gebeur nie,” het die Here gesê.


Die Here het berou daaroor gehad. “Ook dit sal nie gebeur nie,” het my Heer, die Here, gesê.


God het gesien wat hulle doen, dat hulle teruggedraai het van hulle verkeerde pad. God was jammer dat Hy gesê het Hy gaan 'n ramp oor hulle bring, en Hy het dit toe nie uitgevoer nie.


Hy bid toe tot die Here en sê: “Ag, Here, is dit nie wat ek gesê het toe ek nog in my land was nie? Daarom het ek vroegtydig na Tarsis gevlug, want ek het geweet dat U 'n genadige en barmhartige God is, geduldig en oorvloedig in troue liefde, 'n God wat berou het oor die onheil.


Die Here het gesê: “Ek vergewe, soos jy versoek.


“Ek self het soos die eerste keer veertig dae en nagte lank op die berg gereed gestaan. Die Here het ook hierdie keer na my geluister. Die Here wou julle nie vernietig nie.


“ ‘Ek het gedink, ek moet hulle uitwis, die herinnering aan hulle onder die mense laat verdwyn,


“ Maar die Here laat reg geskied aan sy volk, oor sy diensknegte ontferm Hy Hom, wanneer Hy sien dat hulle mag verdwyn het, en dat die einde aangebreek het vir wie gevange is en vir wie vrygelaat is.


Wanneer die Here vir hulle rigters laat opstaan het, was die Here met die rigter, en het Hy hulle verlos uit die hand van hulle vyande solank die rigter geleef het. Die Here het hulle immers jammer gekry vanweë hulle gekreun oor dié wat hulle verdruk en onderdruk het.


“Ek is spyt dat Ek Saul as koning aangestel het, want hy het van My af weggedraai en my opdragte nie uitgevoer nie.” Samuel was ontsteld en het die hele nag na die Here om hulp geroep.


Volg ons:

Advertensies


Advertensies