Varget për natyrën

Shiko natyrën përreth teje. Bukurinë e saj, madhështinë e saj. E gjitha kjo vjen nga Zoti. Ai krijoi qiellin, tokën, detin, gjithçka që ekziston. Eksodi 20:11 thotë se Ai punoi për gjashtë ditë dhe pushoi të shtatën, duke e bekuar dhe shenjtëruar atë ditë. Mendo për këtë kur sheh diellin që lind, kur ndjen erën e freskët në fytyrë.

Çdo gjë që Zoti krijoi, e bëri të përsosur. A nuk është e mrekullueshme? Nga malet më të larta tek valët e detit, gjithçka dëshmon për fuqinë dhe dashurinë e Tij. Kjo duhet të na frymëzojë për ta nderuar dhe lavdëruar Atë.

Ora e gjykimit të Tij po afron. Le të jemi të vetëdijshëm për këtë dhe të jetojmë një jetë që i pëlqen Atij. Të adhurojmë Krijuesin e qiellit, tokës, detit, dhe gjithçka që rrjedh prej tyre. Në çdo moment, në çdo vend, le ta kujtojmë se gjithçka është e Tij.

Kur je në plazh, kur ecën nëpër pyll, kur shijon freskinë e maleve, mos harro se kush i ka krijuar këto bukuri. Janë dhurata nga Zoti, të krijuara për ty. Prandaj, gëzoju, por mos harro të falënderosh Krijuesin tënd. Lavdi Zotit!

I drejti kujdeset për bagëtitë e veta, por ndjenjat e të paudhëve janë mizore.

I mirë është Zoti me të gjithë, i dhembshur me gjithë krijesat e tij.

Pastaj Perëndia tha: «Le të bëjmë njeriun në shëmbëlltyrën dhe në përngjasimin tonë e le të sundojë mbi peshqit e detit, mbi shpendët e qiellit, mbi bagëtitë, mbi mbarë tokën e mbi gjithë zvarranikët që zvarriten mbi tokë».

Ti rrit barin për bagëtinë e bimët në dobi të njeriut, që të nxjerrë ushqimin nga toka,

Pyeti kafshët e ato të mësojnë, edhe zogjtë e qiellit e ata të tregojnë.Ose ankoju tokës e ajo të mëson, edhe peshqve të detit e ata të rrëfejnë.Kush nga gjithë këta s'e di se i bëri dora e Zotit?Se ai ka në dorë frymën e çdo gjallese dhe shpirtin e çdo njeriu prej mishi.

Shikoni zogjtë e qiellit! Ata as mbjellin, as korrin, as mbledhin në grunarë e megjithatë Ati juaj qiellor i ushqen. A nuk vleni ju më shumë?

Mos ia lidh gojën kaut që shin.

Njihe mirë grigjën tënde, mbaje mendjen te tufa jote,

Ai ua jep ushqimin bagëtive dhe zogjve të korbit, kur krakëllijnë.

Kur shikon gomarin e atij që të urren, të rrëzuar nën barrë, mos e braktis, por ndihmoje ta ngrejë.

O Zot, mirësia jote rrok qiellin, besnikëria jote prek retë.

por dita e shtatë është e shtuna e Zotit, Perëndisë tënd. Mos bëj gjë, as ti, as biri yt, as bija jote, as shërbëtori yt, as shërbëtorja jote, as kafsha jote e as i huaji që rri me ty.

«Ja, unë po e lidh besëlidhjen time me ju e me pasardhësit tuaj pas jush,me çdo qenie të gjallë që është me ju, me shpendët, bagëtitë e çdo kafshë të egër që është me ju, me ato që dolën nga arka e me çdo kafshë të tokës.

Ujku e qengji do të kullotin bashkë, luani do të hajë kashtë si demi e dheu do të jetë ushqimi i gjarprit. Dëm më nuk do të bëjnë e as do të vrasin mbi mbarë malin tim të shenjtë, thotë Zoti.

Shko, o përtac, e shih milingonën, shiko si vepron ajo e bëhu i urtë.Ajo nuk ka as epror, as mbikëqyrës, as pronar,por verës bën gati ushqimin e vet e, kur vijnë të korrat, mbledh hajen e vet.

A nuk shiten pesë harabela për dy qindarka? Megjithatë Perëndia nuk lë në harresë asnjërin prej tyre.

Sa të shumta janë veprat e tua, o Zot! Të gjitha i ke bërë me urti! Toka është plot me krijesat e tua.

Atë ditë, kumton Zoti, do të më thuash: “Burri im!” dhe jo më: “Baali im!”.

Po mua, nuk duhet të më vijë keq për qytetin e madh të Ninivës, ku banojnë më shumë se njëqind e njëzet mijë njerëz, që nuk dinë të dallojnë të djathtën nga e majta, dhe ku ka një numër të madh kafshësh?».

Nëse rrugës gjen ndonjë fole me zogj apo me vezë, mbi pemë apo përtokë, dhe mbi to rri e ëma, mos ua merr klloçkën zogjve.Lëre klloçkën të lirë, ndërsa zogjtë merri me vete. Kështu, do të të shkojë mbarë e do të jetosh gjatë.

Gjashtë ditë do të punosh, por ditën e shtatë do të pushosh me qëllim që kau e gomari yt të çlodhen, dhe biri i shërbëtores dhe i huaji të marrin veten.

Zoti Perëndi e mori njeriun dhe e vendosi në kopshtin e Edenit, që ta punonte e ta ruante.

Ujku do të banojë me qengjin, leopardi do të shtrihet bri kecit, viçi e këlyshi i luanit do të kullotin bashkë, fëmija i vogël do t'u prijë udhës.

Me atë që toka prodhon vetvetiu të ushqehen edhe bagëtitë e kafshët e tua».

Kush ia gatit korbit ushqimin, kur zogjtë e tij Perëndinë thërrasin e përenden pa ushqim?».

egërsirat e mbarë bagëtitë, zvarranikët e shpendët me flatra,

Në vitin e shtatë, toka të pushojë dhe të lihet djerr. Të varfrit mes jush të hanë prej saj dhe çfarë mbetet, ta hanë kafshët e egra. Kështu do të veprosh edhe me vreshtat dhe ullishtat e tua.

Mos e hani mishin e kafshëve të ngordhura. Mund t'ia jepni për ta ngrënë të ardhurit, që banon në qytetet tuaja, ose mund t'ia shisni të huajit. Ti je një popull i shenjtë për Zotin, Perëndinë tënd. Mos e ziej kecin me qumështin e së ëmës.

Se të miat janë tërë kafshët e pyllit, egërsirat e mijëra male.I njoh tërë shpendët e lartësive, gjallesat e fushës janë të miat.

Si bariu do ta kullotë kopenë e tij, me krahun e vet do t'i mbledhë qengjat, në gji do t'i mbajë, deleve pjellake me kujdes do t'u prijë.

Pak më pak se Perëndi e bëre, e kurorëzove me nder e me lavdi.I dhe pushtet mbi veprat e duarve të tua, gjithçka ia nënshtrove nën këmbë:mbarë dhentë, gjedhët dhe egërsirat e fushës,

As lopa, as delja të mos theren në të njëjtën ditë me pjellën e vet.

Pastaj u tha atyre: «Kush është ai që, po t'i binte fëmija apo kau në pus ditën e shtunë, nuk do ta nxirrte menjëherë?».

Kush do rregullin, do dijen, por kush e urren qortimin, çnjerëzohet.

A pranon bizoni të të shërbejë? A e kalon natën në stallën tënde?A e vë dot në brazdë për laku? A do të vijë pas teje duke pluguar?A do t'i zësh besë atij, se është shumë i fortë, e do t'ia ngarkosh atij punën tënde?A beson se ai do të kthehet e do ta sjellë farën në lëmë?

Egërsirat do të më japin lavdi, çakejtë e këlyshët e strucit, se ujin çova në shkretëtirë, lumenjtë në vendin e shkretë, që t'i jap për të pirë popullit tim, të zgjedhurit tim,

Shkoi tek ai, i derdhi vaj e verë mbi plagë dhe ia lidhi. Pastaj e ngarkoi mbi kafshën e vet, e çoi në një bujtinë dhe u kujdes për të.

Në ligjin e Moisiut shkruhet: mos ia lidh gojën kaut që shin. Mos shqetësohet për qetë këtu Perëndia

Nuk po të qortoj për flitë e tua, flitë e tua të shkrumbimit i kam përherë përpara.Mëzat nuk do të pranoj prej shtëpisë sate e as cjap prej tufave të tua.

Se fati i njerëzve e fati i kafshëve është i njëjtë: siç vdesin këta, vdesin edhe ata. Të gjithë kanë të njëjtën frymë dhe njerëzit nuk kanë asnjë epërsi ndaj kafshëve, se gjithçka është tymnajë.

Atje do të ngrejë folenë shigjetulla, vezët e veta aty do t'i shtrojë, do t'i çelë e do t'i rritë nën hijen e saj e atje do të mblidhen bashkë hutat.

Por Jezui u tha: «Kush nga ju, po t'i binte në gropë një dele ditën e shtunë, nuk do ta kapte e ta nxirrte?Sa herë më shumë vlen një njeri se një dele? Prandaj është e lejueshme të bësh mirë të shtunën».

Të gjitha presin prej teje ushqimin në kohën e duhur.

«A e di ti kur pjellin dhitë e malit? A i ke vrojtuar drenushat kur lindin?

U japin ujë gjithë kafshëve të fushës, gomarëve të egër u shuajnë etjen.

Ai e mbulon qiellin me re, ai i përgatit shiun tokës, ai bën të mbijë bari maleve.

Lopa e arusha do të kullotin bashkë, këlyshët e tyre tok do të rrinë, luani kashtë do të hajë si kau.

do të kesh qengja për t'u veshur e dhi sa për të blerë arën,

A e gjuan dot prenë e luanit? Po këlyshëve të tij, a ua shuan urinë,

Kur dikush e lë hapur grykën e pusit ose nuk e mbulon pusin që ka hapur, dhe në të bie një dem ose gomar,i zoti i pusit të mbajë kafshën e ngordhur, por t'i paguajë dëmshpërblim të zotit të kafshës.

Në kullota të mira do t'i kullot. Mbi malet e lartësive të Izraelit do ta kenë livadhin. Atje do të shtrihen mbi livadhe të mira e në kullota të majme do të hanë, në malet e Izraelit.

Të gjithë i kanë sytë nga ti e presin, që t'u japësh ushqimin në kohën e duhur.

Dhe Zoti Perëndi formoi nga dheu të gjitha kafshët e tokës e të gjithë shpendët e qiellit. I solli para njeriut, për të parë sesi do t'i quante. Çfarëdo emri që njeriu do t'u vinte, ai do të ishte emri i tyre.

Po të kisha uri, s'do të të lypja ty, e imja është bota e gjithçka në të.

Fol për memecin, mbroje çështjen e tërë të mbaruarve.

Shikoni korbat! As mbjellin, as korrin, as kanë qilarë apo grunarë, e megjithatë Perëndia i ushqen. Por ju vleni shumë më tepër se shpendët.

Ti e hap dorën dhe çdo qenieje të gjallë ia plotëson dëshirën.

Pastaj Perëndia i bekoi e u tha: «Shtohuni e shumohuni. Mbusheni tokën e nënshtrojeni. Sundoni mbi peshqit e detit, mbi shpendët e qiellit e mbi çdo gjallesë që lëviz mbi tokë».

Do të të dëboj në shkretëtirë, ty dhe tërë peshqit e rrjedhave të tua. Do të biesh në fushë të hapur e nuk do të mblidhesh, as do të bashkohesh. Do të të bëj ushqim për egërsirat e dheut e për zogjtë e qiellit.

Nuk do të dëmtohet kush e as do të vritet kush në mbarë malin tim të shenjtë, se toka do të mbushet me dijen e Zotit, siç mbulojnë ujërat detin.

Drejtësia jote është si malet e larta, gjykimet e tua si humnera e thellë. Njerëz e kafshë, o Zot, ti i shpëton.

që na bën më të ditur se shtazët e tokës e më të zgjuar se zogjtë e qiellit?”.

Por ata që shpresojnë te Zoti përtërihen në fuqi, marrin krahë si të shqiponjës, vrapojnë e nuk lodhen, ecin e nuk këputen.

Përmallohet e këputet shpirti im për oborret e Perëndisë, ngazëllen zemra ime e trupi im për Perëndinë e gjallë.

Perëndia u kujtua për Noeun e të gjitha kafshët e egra dhe bagëtitë që ishin me të në arkë. Ai dërgoi një erë mbi tokë e ujërat u ulën.

Engjëlli i Zotit i tha: «Përse e rrahe gomaren tënde tri herë. Isha unë që t'u kundërvura, sepse për mua kjo është rrugë pa krye.Gomarja më pa e m'u shmang tri herë. Nëse nuk do të më shmangej, tashmë ty do të të kisha vrarë e atë do ta kisha lënë gjallë».

Dhe nga çdo gjallesë e gjë e gjallë do të marrësh në arkë dy prej çdo lloji, që të mbeten gjallë bashkë me ty. Mashkull e femër do të jenë.Prej shpendëve sipas llojit të tyre, prej bagëtive sipas llojit të tyre e prej çdo zvarraniku të tokës sipas llojit të tyre, dy prej çdo lloji do të vijnë te ti që të mbeten gjallë.

Kur has gomarin ose kaun e të afërtit të rrëzuar në rrugë, mos bëj sikur nuk sheh, por ndihmoje ta ngrejë.

Do të jeni për mua njerëz të shenjtë. Mos e hani mishin e shqyer nga egërsirat në fushë. Hidhjani qenve.

Ai e mbulon qiellin me re, ai i përgatit shiun tokës, ai bën të mbijë bari maleve.Ai ua jep ushqimin bagëtive dhe zogjve të korbit, kur krakëllijnë.

«Thuajuni izraelitëve se, prej të gjitha kafshëve të tokës, këto janë kafshët që mund të hani:hani çdo kafshë dythundrake e ripërtypëse.

«Kur has kaun ose delen e të afërtit, që enden rrugëve, mos bëj sikur nuk i sheh, por merri e çoja.

Katër janë gjërat e vogla të tokës, por e kanë nxënë urtinë:thneglat, popull pa fuqi, që verës përgatisin ushqimin për vete;

Do të pish ujë nga përroi, ndërsa ushqimin kam dhënë urdhër të ta sjellin korbat».

Prej çdo kafshe që është e pastër, merr me vete shtatë çifte, mashkull e femër, ndërsa prej kafshëve të papastra merr një çift, mashkull e femër.Po ashtu, prej shpendëve të qiellit merr shtatë çifte, mashkull e femër, që fara e tyre të mbetet gjallë mbi tërë faqen e dheut.

kushtoji Zotit çdo fryt të parë të barkut. Çdo pjellë e parë e kafshëve që është mashkull do t'i përkasë Zotit.

por dita e shtatë është e shtuna e Zotit, Perëndisë tënd. Mos bëj gjë, as ti, as biri yt, as bija jote, as shërbëtori yt, as shërbëtorja jote, as demi yt, as gomari yt, asnjë nga kafshët e tua dhe as i huaji që rri me ty, që edhe shërbëtori e shërbëtorja jote të pushojnë si ti.

dhe lindi birin e saj të parëlindur. E mbështolli në pelena dhe e vuri në grazhd, se në bujtinë nuk kishte vend për ta.

Mos lëro me ka e gomar bashkë.

Kur vështroj qiellin, veprën e duarve të tua, hënën e yjet që ti krijove,ç'është njeriu që të kujtohesh për të, apo biri i njeriut që të kujdesesh për të?Pak më pak se Perëndi e bëre, e kurorëzove me nder e me lavdi.I dhe pushtet mbi veprat e duarve të tua, gjithçka ia nënshtrove nën këmbë:mbarë dhentë, gjedhët dhe egërsirat e fushës,

Do të keni për ushqim çdo gjë të gjallë që lëviz. Po ju jap gjithçka, ashtu siç ju dhashë çdo bimë të gjelbër.Por nuk do të hani mish të gjallë, domethënë me gjak.

Se ai e ngiu shpirtin e të eturit, me të mira e mbushi shpirtin e të uriturit.

A ia jep ti kalit fuqinë? Krifën në qafë, vallë, ti ia vure?A e bën ti të kërcejë si karkalec? Hingëllima e tij madhështore tmerron.Hareshëm thundron me forcë në luginë, armëve përballë u del.E përbuz frikën e nuk tutet, nuk zbythet para shpatës.Nga pas i tringëllon kukura, heshta përshkënditëse e shtiza.Me tërbim e furi dheun ha e as zëri i borisë nuk e ndal.Kur bie boria, thotë: “Hihi!”. Nga larg nuhat luftën, britmën e prijësve e gjëmën e betejës.

Mbajini vendimet e mia! Mos mbarështo kafshë të llojeve të ndryshme, arën mos e mbill me farëra të ndryshme e mos vish rroba të bëra me dy lloje stofesh.

Tri gjëra çapiten hijshëm, katër ecin hijerëndë:luani, kafsha më e fortë, që nuk zmbrapset përballë asgjëje;gjeli parzëmfortë, cjapi dhe mbreti në krye të ushtrisë.

Kush e di në ngjitet lart shpirti i njerëzve e në zbret nën tokë shpirti i kafshëve?

Pastaj Perëndia tha: «Le të prodhojë toka qenie të gjalla të çdo lloji: bagëti, zvarranikë e kafshë të egra, secila sipas llojit të vet». Dhe kështu u bë.

Jeta e çdo gjallese është në gjakun e saj. Prandaj, i kam urdhëruar izraelitët të mos e hanë gjakun e asnjë gjallese, sepse jeta e çdo gjallese është në gjakun e saj dhe ai që ha gjak do të zhbihet.

Dikush kushton një dem e mandej vret një njeri, kushton një qengj e mandej i thyen qafën qenit, kushton një fli drithi e mandej edhe gjakun e derrit, kushton temjan e mandej bekon idhullin. Këta zgjedhin të ecin udhës së vet, kënaqen me fëlliqësitë e tyre.

Pyeti kafshët e ato të mësojnë, edhe zogjtë e qiellit e ata të tregojnë.

I drejtë është Zoti në gjithë udhët e tij, besnik në të gjitha veprat e tij.

Ti rrit barin për bagëtinë e bimët në dobi të njeriut, që të nxjerrë ushqimin nga toka,verën që gëzon zemrën e njeriut, vajin që i ndriçon fytyrën e bukën që i forcon zemrën.

Se, ja, unë po krijoj një qiell të ri e një tokë të re! Gjërat e shkuara më nuk do të kujtohen, në zemrën tënde vend më s'do të kenë.

Gëzueshëm i rreh krahët struci, por zogjtë i bën pa pendë e pupla, vezët përtokë i vë e në pluhur i ngroh,ndonëse këmba mund t'i shkelë e bisha mund t'i shtypë.Ashpër sillet me zogjtë, a thua se s'janë të vetët e s'ka frikë se punon kot.Se ia hoqi Perëndia urtinë e s'ia dha zgjuarsinë.Kur ngrihet e flatron, kalë e kalorës përqesh.

Pranë tyre banojnë zogjtë e qiellit, mes degëve dëgjohet kënga e tyre.

Ashtu si zbresin bagëtitë në luginë, ashtu i çonte drejt prehjes Shpirti i Zotit. Kështu i prive popullit tënd, për të bërë një emër të madh».

Lutja drejtuar Zotit