VARGET GJITHÇKA KA KOHEN E SAJ

Diçka që duhet ta kuptosh dhe ta pranosh është se koha e Zotit është e përsosur, dhe gjithçka që i ke kërkuar Zotit do të ndodhë në kohën e tij. Shpesh herë eci nëpër jetë i shqetësuar, plot me barra dhe me brenga sepse dua që gjërat të ndodhin shpejt, por Zoti e ka bërë të qartë në fjalën e tij se çdo gjë ka kohën e vet, kështu që merr frymë thellë dhe pusho në duart e Atit Qiellor. Çdo gjë vjen kur duhet të vijë, në vendin dhe momentin e duhur.

Duhet të kuptojmë se koha jonë nuk është e njëjtë me kohën e Zotit. Koha e Zotit matet me fjalën "kairos"^[1], që i referohet kohës së duhur, është koha e favorshme, e caktuar dhe e saktë. Kairos i referohet kohës së përcaktuar në qiell që zbulohet në botë për të na bekuar.

Zoti nuk do të vonohet kurrë, beso në Zot dhe prit që të ndodhë ajo që aq shumë dëshiron. Kur pushon tek Zoti, shfaq besimin dhe sigurinë që ke në fjalën e tij.

[1] Kairos

Unë e di çfarë do të thotë të jesh në nevojë dhe e di çfarë do të thotë të kesh me tepri. Në çdo rrethanë e në çdo gjë jam mësuar edhe të jem i ngopur, edhe të kem uri; edhe të kem me tepri, edhe të jem në nevojë.

Hape gojën për të gjykuar drejt e mbro të varfrin e nevojtarin.

na brengosin, por ne kemi gjithmonë gëzim; jemi të varfër, por bëjmë të pasur shumë veta; nuk kemi asgjë, por në të vërtetë kemi gjithçka.

Kush do të na ndajë nga dashuria e Krishtit? Mos vallë pikëllimi a hidhërimi, përndjekja a uria, të zhveshurit a rreziku apo shpata?

Në skëterrë rënçin të paudhët, mbarë ato kombe që harrojnë Perëndinë.

Ngrihu, o Zot, ngrije dorën, o Perëndi, e mos i harro skamnorët.

Dikush shtiret i pasur e s'ka asgjë, dikush shtiret i varfër e ka shumë pasuri.

Kush përkrah të varfrin, i jep hua Zotit. Zoti do ta shpërblejë.

«Lum të varfrit në shpirt, se e tyre është mbretëria e qiejve.

Atëherë Jezui ngriti sytë, pa nga dishepujt e tha: «Lum ju që jeni të varfër, se e juaja do të jetë mbretëria e Perëndisë!

Jepini të drejtën të mjerit e jetimit, bëjini drejtësi të vuajturit e skamnorit.

E panë e u ndriçuan, fytyrat e tyre nuk u turpëruan.

Sikurse është shkruar: ai shpërndan me zemërgjerësi, u jep të varfërve, drejtësia e tij qëndron në amshim.

Dëgjoni, vëllezërit e mi të dashur! A nuk i zgjodhi Perëndia të varfrit e botës për t'i bërë të pasur në besim dhe trashëgimtarë të mbretërisë që ua premtoi atyre që e duan?

Ja ku piqen i pasuri dhe i varfri: ata të gjithë i ka krijuar Zoti.

Gjoni u përgjigj: «Kush ka dy tunika, le t'ia japë njërën atij që nuk ka. Ai që ka për të ngrënë, le të veprojë po kështu».

Kush nëpërkëmb të vobektin, fyen krijuesin e tij, por kush përkrah nevojtarin, e nderon.

Përkundrazi, kur të shtrosh një gosti, fto njerëz të varfër, të kërrusur, të çalë e të verbër.Atëherë do të jesh i lum, se ata nuk do të kenë me çfarë të të shpërblejnë, por ti do ta marrësh shpërblimin në ngjalljen e të drejtëve».

«Përse të mos shitej kjo mirrë për treqind denarë e t'u jepeshin të varfërve?».Këtë e tha, jo se shqetësohej për të varfrit, por sepse ishte vjedhës. Ai mbante qesen e parave e merrte prej saj çfarë hidhej në të.

Mirësia e bën të këndshëm njeriun; është më i mirë i varfri sesa gënjeshtari.

Mos e shfrytëzo mëditësin e varfër e nevojtar, as izraelitin e as të huajin që banon në një nga qytetet e tua.

Edhe sikur t'ua ndaja të varfërve gjithë pasurinë dhe ta jepja trupin të digjej, por të mos kisha dashuri, nuk do të më vlente asgjë.

«Shpirti i Zotit është mbi mua, sepse ai më ka vajosur për t'u shpallur ungjillin të varfërve . Më ka dërguar për t'u shpallur robërve lirinë e për t'u kthyer të verbërve shikimin, për të çliruar të shtypurit

Të varfrit i keni gjithmonë me ju, ndërsa mua nuk më keni gjithmonë.

Kam qenë i ri e tashmë jam plakur dhe s'e kam parë të drejtin të braktisur, as pasardhësit e tij të lypin për bukë.

Veçse na kërkuan të kujtoheshim për të varfrit e tyre, gjë që e kam bërë me këmbëngulje.

Nëse dikush që ka të mirat e kësaj bote shikon vëllanë e vet në nevojë, por e ngurtëson zemrën ndaj tij, si mund të qëndrojë në të dashuria e Perëndisë?

Kush i jep skamnorit, nuk do të ketë skamje, por kush bën sikur s'sheh, bie në mallkim të madh.

Se nuk u kujtua të tregojë mirësi, por e mundonte skamnorin e nevojtarin, zemërthyerin e ndiqte deri në vdekje.

Nëse ia merr peng tunikën mikut tënd, ktheja para se të perëndojë dielli,

Kështjella e të kamurit është kamja e tij, rrënimi i skamnorit është skamja e tij.

Se ai do ta shpëtojë nevojtarin që thërret e skamnorin që s'e ndihmon askush.Do t'i dhimbset i dobëti e nevojtari, nevojtarëve do t'ua shpëtojë jetën.

Shitini pasuritë tuaja e jepni lëmoshë. Bëni për vete pasuri që nuk vjetrohen e mblidhni në qiej një thesar që nuk shteron kurrë. Atje vjedhësi nuk mund të afrohet e tenja nuk mund të brejë.

Mjeshtrit të korit. Psalm i Davidit.

mashtrimin e fjalët e rreme largoji prej meje; mos më jep as skamje, as pasuri, le të ha aq bukë sa më duhet,që të mos ngopem e të të mohoj e të them: kush është Zoti; që të mos varfërohem e të vjedh e ta përdhos emrin e Perëndisë tim.

Jezui i tha: «Nëse dëshiron të jesh i përsosur, shko, shit çfarë ke, jepua të varfërve e do të kesh një thesar në qiell. Pastaj eja e më ndiq!».

Mbreti le t'u japë drejtësi skamnorëve të popullit, bijtë e nevojtarëve le t'i shpëtojë e shtypësin ta dërrmojë.

Shpirti i Zotit, Zotit tim, është mbi mua, se vetë Zoti më ka vajosur, më ka dërguar t'u shpall lajmin e mirë të vobektëve, t'u lidh plagët zemërthyerve, t'u shpall çlirimin të robëruarve, të burgosurve, daljen nga burgu,

Dikush jep e pasurohet. Një tjetër mban gjënë e huaj, por varfërohet.Shpirti bujar do të begatohet, kush i jep ujë dikujt, edhe atij do t'i jepet.

Të verbrit po shohin përsëri e të çalët po ecin, të lebrosurit po pastrohen e të shurdhrit po dëgjojnë, të vdekurit po ngjallen e të varfërve po u shpallet ungjilli.

Pasanikët e kohës së tanishme urdhëroji të mos u rritet mendja, as të mos e mbajnë shpresën në pasigurinë e pasurisë, por në Perëndinë që na jep gjithçka me zemërgjerësi për të mirën tonë.Urdhëroji të bëjnë të mirën, të jenë të pasur në vepra të mira, të jenë zemërgjerë dhe të gatshëm për të dhënë.Kështu ata do të grumbullojnë për vete një thesar e do të vënë themel të mirë për të ardhmen, që të marrin jetën e vërtetë.

Le të shohin të mjerët e le të gëzojnë. Juve që kërkoni Perëndinë, ju përtëriftë zemra,

Kush tallet me skamnorin, fyen krijuesin e tij, kush gëzohet me kobin nuk mbetet pa ndëshkuar.

Kur e dëgjoi këtë, Jezui i tha: «Të mungon vetëm një gjë: shit gjithçka që ke, jepua të varfërve e do të kesh një thesar në qiell. Pastaj eja e më ndiq!».

Jepi atij që të kërkon e mos ia kthe shpinën atij që të kërkon hua».

Çdo përsosmërie ia kam parë cakun, por urdhërimi yt është i gjerë pa fund.

Besimtarët e Maqedonisë e të Akaisë dhanë me kënaqësi një dhuratë ndihme për të shenjtët e varfër në Jerusalem.

I paudhi merr hua e nuk e kthen, ndërsa i drejti tregon mëshirë e jep.

Dobia e përgjithshme e tokës është kjo: arat e mbretit të punohen.

Ti ke qenë streha e skamnorit, vendstrehimi i të varfrit në pikëllim, streha kundër stuhisë, hija kundër të nxehtit, sepse furia e gjakatarëve është si stuhia që përplaset në mur,

Të varfrin e urren edhe fqinji i vet, por të shumtë janë ata që e duan të pasurin.

«Ishte një njeri i pasur që vishej me rroba purpuri e liri të çmueshëm e jetonte çdo ditë në kamje.Te dera e tij rrinte një i varfër me emrin Lazar. Ai ishte i mbuluar me plagëdhe dëshironte të ngopej me thërrimet që binin nga tryeza e pasanikut. Edhe qentë vinin e i lëpinin plagët.I varfri vdiq dhe engjëjt e çuan të rrinte me Abrahamin. Edhe pasaniku vdiq e u varros.Në skëterrë, ku po vuante torturat, ngriti sytë e pa diku larg Abrahamin me Lazarin përbri.Atëherë tha me zë të lartë: “Atë Abraham, ki mëshirë për mua e dërgoje Lazarin ta ngjyejë gishtin në ujë e të më freskojë gjuhën, se këto flakë po më mundojnë”.Por Abrahami i tha: “Biri im, kujtohu se ti i more të mirat e tua gjatë jetës sate, ndërsa Lazari mori të këqijat. Tani ky gëzon këtu, ndërsa ti vuan.Pastaj, midis jush e nesh është caktuar një hendek i madh, në mënyrë që ata që do të donin të kalonin që këndej te ju, të mos munden dhe askush nuk mund të kalojë që andej te ne”.Pasaniku i tha: “Atëherë, o atë, po të lutem ta dërgosh te shtëpia e tim eti,se kam pesë vëllezër. Le t'i paralajmërojë që të mos vijnë edhe ata në këtë vend mundimesh”.Abrahami u përgjigj: “Kanë Moisiun e profetët. Ata duhet të dëgjojnë”.Ai tha: “Jo, atë Abraham, por nëse shkon dikush nga të vdekurit, do të pendohen”.Abrahami i tha: “Nëse nuk dëgjojnë Moisiun e profetët, atëherë nuk do të binden edhe sikur dikush të ngjallet prej të vdekurve”».

Më kot ngriheni qëmenatë e qëndroni zgjuar deri vonë, për të ngrënë bukën e mundimit. Se Zoti i jep atij që do, edhe në gjumë.

Zemërgjeri do të bekohet, se ndan bukën me skamnorin.

I mirë është njeriu i mëshirshëm që jep hua, që i bën punët e tij me drejtësi.

Drejtësi u jep të shtypurve, ushqim u jep të uriturve, Zoti çliron të robëruarit.

Jepni për nevojat e të shenjtëve, jini mikpritës.

Po endem si delja e humbur, kërkoje shërbëtorin tënd, se urdhërimet e tua nuk i kam harruar.

Por, nëse ka ndonjë skamnor mes izraelitëve, vëllezërve të tu, në ndonjë prej qyteteve në tokën që po të jep Zoti, Perëndia yt, mos u trego zemërgur e dorështrënguar me vëllanë tënd nevojtar.Ji dorëhapur me të e jepi hua mjaftueshëm çka do që ka nevojë.

Në vitin e shtatë, toka të pushojë dhe të lihet djerr. Të varfrit mes jush të hanë prej saj dhe çfarë mbetet, ta hanë kafshët e egra. Kështu do të veprosh edhe me vreshtat dhe ullishtat e tua.

Dhe tani, ju, o të pasur! Qani e vajtoni për mundimet që ju presin.Pasuria juaj u kalb e rrobat tuaja i brejti tenja.Ari e argjendi juaj u ndryshkën. Ndryshku i tyre do të jetë dëshmi kundër jush e do të përpijë trupat tuaj si zjarri. Ju u pasuruat në ditët e fundit.Ja, paga që u keni ngrënë punëtorëve që korrën arat tuaja po këlthet e klithmat e korrësve arritën në vesh të Zotit të ushtrive qiellore.

«Askush nuk mund t'u shërbejë dy zotërinjve. Ai ose do të urrejë njërin e do të dojë tjetrin, ose do të jepet pas njërit e do të lërë pas dore tjetrin. Nuk mund t'i shërbeni edhe Perëndisë, edhe parasë».

Dy gjëra kërkoj prej teje, mos m'i moho para se të vdes:mashtrimin e fjalët e rreme largoji prej meje; mos më jep as skamje, as pasuri, le të ha aq bukë sa më duhet,që të mos ngopem e të të mohoj e të them: kush është Zoti; që të mos varfërohem e të vjedh e ta përdhos emrin e Perëndisë tim.

A s'është ta ndash bukën me të uriturin, të presësh në shtëpi të varfrin e pastrehë, ta shohësh dikë të zhveshur e ta veshësh, dhe farefisin tënd të mos e lësh pas dore?Atëherë drita jote do të shpërthejë si agimi, shërimi yt do të gëlojë me vrull, përpara do të të prijë drejtësia jote, praparojë do të kesh lavdinë e Zotit.Atëherë do të thërrasësh e Zoti do të të dëgjojë, do t'i kërkosh ndihmë e do të të përgjigjet: «Ja, ku jam!». Nëse heq dorë prej zgjedhës, prej gishtit paditës e fjalëve të liga,nëse jepesh me shpirt ndaj të pangrënit, nëse ia ngin barkun skamnorit, atëherë drita jote do të shndritë në errësirë e terri yt do të jetë porsi mesdita.

Kush mbyll veshët ndaj britmës së skamnorit, do të bërtasë vetë e nuk do të marrë përgjigje.

Mbajini barrët e njëri-tjetrit dhe kështu do të përmbushni ligjin e Krishtit.

Dëshirën e të përulurve ti e dëgjon, o Zot, ua forcon zemrën e bën kujdes,që t'i japësh të drejtë jetimit e të shtypurit, që njeriu i dheshëm të mos tmerrojë më askënd.

Duajeni njëri-tjetrin si vëllezër. Nderojeni tjetrin më shumë se veten.

Ju e njihni hirin e Zotit tonë Jezu Krisht, i cili edhe pse i pasur, u bë i varfër për ju, që të bëheshit të pasur me varfërinë e tij.

Mos e shfrytëzo mëditësin e varfër e nevojtar, as izraelitin e as të huajin që banon në një nga qytetet e tua.Jepja përditë pagën, përpara se të perëndojë dielli, sepse është i varfër e me të mbahet gjallë, që ai të mos e thërrasë Zotin kundër teje e ti të biesh në mëkat.

Shi të begatshëm dërgove, o Perëndi, trashëgiminë tënde të drobitur përtërite.

Kush e shtyp skamnorin, e pasuron. Kush i jep të pasurit, varfërohet.

Te dera e tij rrinte një i varfër me emrin Lazar. Ai ishte i mbuluar me plagëdhe dëshironte të ngopej me thërrimet që binin nga tryeza e pasanikut. Edhe qentë vinin e i lëpinin plagët.

E di, o Zot, se vendimet e tua janë të drejta, me të drejtë më ke munduar.

Ai i jep fuqi të lodhurit, të këputurit ia shton fuqitë.

Të pasurit i duket vetja i urtë, por skamnori e shqyrton me mençuri.

Lum ai që ka për ndihmë Perëndinë e Jakobit, që e ka shpresën te Zoti, Perëndia i tij.Ai krijoi qiellin e tokën, detin dhe gjithçka në to, ai mbetet besnik përjetë.

Jezui u tha dishepujve të vet: «Me të vërtetë po ju them se i pasuri do ta ketë të vështirë të hyjë në mbretërinë e qiejve.Po ju them edhe se është më e lehtë të kalojë një deve nëpër vrimën e gjilpërës, sesa të hyjë një i pasur në mbretërinë e Perëndisë».

Do t'i dhimbset i dobëti e nevojtari, nevojtarëve do t'ua shpëtojë jetën.

Nën hijen e urtisë është si nën hijen e parasë, por dobinë e ka dija. Urtia e mban gjallë të zotin.

Por mjerë ju të pasur, se e keni marrë ngushëllimin tuaj!

Përse më hedh tej, o Zot? Përse e fsheh fytyrën prej meje?

Prodhimet e tij do t'i bekoj pa masë, të varfrit e tij do t'i ngij me bukë.

I drejti ua njeh të drejtën skamnorëve, por i paudhi nuk ha arsye.

Shpejto të merresh vesh me kundërshtarin tënd ndërsa je ende rrugës me të, që ai mos të të dorëzojë te gjykatësi, gjykatësi te roja e të përfundosh në burg.

M'u kaptë gjuha pas qiellze, në mos të kujtofsha më, o Jerusalem, në mos të mbajtsha si gëzimin më të madh.

Kush mbështetet në kamjen e vet, do të rrëzohet, por të drejtët do të çelin si gjethe.

Druajeni Zotin, o të shenjtët e tij, se atyre që e druajnë, nuk u mungon asgjë.

Se, po të rrëzohen, njëri ngre tjetrin. Por, mjerë ai që rrëzohet e nuk ka kush ta ngrejë.

Bijtë e mi, të mos duam me fjalë a me gojë, por me vepra dhe me të vërtetë.

Gjithçka që u shkrua më parë, u shkrua për mësimin tonë, që nëpërmjet durimit e ngushëllimit, që na japin Shkrimet, të kemi shpresë.

Prire zemrën time drejt dëshmive të tua e jo drejt lakmisë.

Ndero vejushat që janë vërtet të veja.Por nëse një vejushë ka fëmijë ose nipër, këta le të mësojnë, së pari, të tregojnë përkujdesje për njerëzit e shtëpisë së tyre dhe t'ua shpërblejnë prindërve të tyre, sepse këtë gjë pëlqen Perëndia.Por ajo që është vërtet vejushë dhe ka mbetur e vetme, e ka shpresën në Perëndinë dhe vazhdon në përgjërime e lutje natë e ditë.

Dora e ngathët e varfëron punëtorin, dora e shkathët e pasuron.

por e dha për ne të gjithë, a nuk do të na dhurojë bashkë me të edhe çdo gjë tjetër?

E zgjodhi Davidin, shërbëtorin e tij, prej tufave të dhenve e mori.E mori prej deleve që mëndnin, për të kullotur Jakobin, popullin e tij, dhe Izraelin, trashëgiminë e tij.Me zemër të pastër i udhëhoqi, me duar të afta u priu.

Bëjuni të tjerëve gjithçka dëshironi t'ju bëjnë juve. Në këtë përmblidhen ligji e profetët».

Pastaj u tha: «Kini kujdes! Ruhuni nga çdo dëshirë për pasuri, se jeta e njeriut nuk varet nga pasuria e tij».

Të varfrin e shpëtoi nga mjerimi, familjet ua shtoi porsi bagëtitë.

Sjellja juaj të mos ndikohet nga lakmia për para. Le t'ju mjaftojnë ato që keni, se Perëndia ka thënë: nuk do të të lë vetëm e as nuk do të të braktis.

Kështu, për të u hap fjala në gjithë Sirinë. Atëherë i sollën të gjithë të sëmurët, njerëz të prekur nga sëmundje e dhimbje të ndryshme, të pushtuar nga djalli, me sëmundjen e tokës e të paralizuar, dhe ai i shëroi.

Agjërimi që më pëlqen mua, a s'është vallë të këputësh vargonjtë e paudhësisë, të zgjidhësh litarët e zgjedhës, të lësh të lirë të shtypurit, të dërrmosh çdo zgjedhë?

Sa e madhe është mirësia jote, o Zot, që ti e ruan për ata që të druajnë. Ua jep atyre që kërkojnë strehë te ti, në sytë e mbarë bijve të njerëzve.

Psalm i Davidit. Zoti është bariu im, asgjë s'më mungon.Në kullota të gjelbra më shtrin, drejt ujërave të qeta më prin,shpirtin ma përtërin. Më udhëheq shtigjeve të drejta, në saje të emrit të tij.

Kur shumohet begatia, shumohen edhe ata që e brejnë. Ç'fitim kanë pronarët e saj, përveçse ta shohin me sy?

Çfarë të dallon nga të tjerët? A nuk t'i ka dhënë tjetërkush të gjitha ato që ke? Nëse i ke marrë nga Perëndia, përse mburresh si të mos i kishe marrë prej tij?

Le të mos lodhemi duke bërë të mirën, sepse, po të mos dorëzohemi, do të kemi edhe të korra në kohën e duhur.

U fshifshin nga libri i të gjallëve e mos u shkrofshin me të drejtët.

që të mos ngopem e të të mohoj e të them: kush është Zoti; që të mos varfërohem e të vjedh e ta përdhos emrin e Perëndisë tim.

sepse pata uri e më dhatë për të ngrënë, pata etje e më dhatë për të pirë, isha i huaj e më pritët,

Vëllezërit e mi, mos e përzieni besimin e Zotit tonë të lavdisë, Jezu Krishtit, me dallimet ndërmjet njerëzve.

Tërë kockat e mia do të thonë: «Kush është si ti, o Zot? Ti e shpëton të mjerin prej më të fortit, të vobektin e skamnorin prej plaçkitësit».

Se ai i rri në të djathtë skamnorit dhe e shpëton nga ata që e gjykojnë.

Është dorëdhënës, u jep nevojtarëve, drejtësia e tij mbetet përjetë, ballin e mban lart me nder.

Thesaret e mbledhura me prapësi, nuk bëjnë dobi, ndërsa drejtësia çliron nga vdekja.

Zoti kënaqet me popullin e vet, të përulurit i kurorëzon me shpëtim.

Nga pluhuri ai e ngre të mjerin, nevojtarin prej plehut e lartëson.

Edhe disa ushtarë e pyetën: «Po ne, ç'duhet të bëjmë?». Gjoni u tha: «Mos i merrni askujt gjë me dhunë e duke mashtruar, por kënaquni me pagën tuaj».

Skamnorët e nevojtarët kërkojnë ujë, por ujë nuk ka, nga etja gjuha e tyre thahet. Unë, Zoti, do t'u gjendem, unë, Perëndia i Izraelit, nuk do t'i braktis.

Pas tyre do të vijnë shtatë vite zi buke dhe gjithë begatia do të harrohet në tokën e Egjiptit. Zia e bukës do ta shkatërrojë vendin.

se pijaneci e grykësi do të skamen e përgjumja do t'i veshë me zhele.

O ju që e druani Zotin, lavdërojeni, të gjithë ju pasardhës të Jakobit nderojeni, të gjithë ju pasardhës të Izraelit kini frikë prej tij.

Unë mendoj se vuajtjet e kohës së tanishme as nuk ia vlen të krahasohen me lavdinë që do të na zbulohet në të ardhmen.

Se nuk u kujtua të tregojë mirësi, por e mundonte skamnorin e nevojtarin, zemërthyerin e ndiqte deri në vdekje.E donte mallkimin, rëntë, pra, mbi të! S'e donte bekimin, qoftë, pra, larg tij!

nëse jepesh me shpirt ndaj të pangrënit, nëse ia ngin barkun skamnorit, atëherë drita jote do të shndritë në errësirë e terri yt do të jetë porsi mesdita.

Por fryti i Shpirtit është dashuria, gëzimi, paqja, durimi, dashamirësia, mirësia, besimi,

Zoti s'e lë të drejtin të uritet, por dëshirimet e të prapëve i hedh poshtë.

Me të gjitha këto që kam bërë, ju kam dhënë shembullin se edhe ju duhet të punoni kaq shumë për të ndihmuar ata që janë në nevojë e të kujtoni fjalët e Zotit Jezu, i cili ka thënë: “Më i lum është ai që jep, se ai që merr”».

«Mos mblidhni për vete thesare mbi tokë, ku i brejnë tenja e ndryshku, ku vjedhësit thyejnë shtëpinë e plaçkitin.Prandaj, mblidhni thesare në qiell! Atje nuk ka as tenjë e as krimb që t'i brejë, nuk ka as vjedhës, që plaçkitin e vjedhin.Sepse atje ku është thesari yt, atje do të jetë edhe zemra jote».

Perëndia i çdo hiri, që ju thirri për lavdinë e tij të amshuar përmes Krishtit Jezu, pasi të vuani për pak kohë, do t'ju përsosë, do t'ju forcojë, do t'ju mbështetë e do t'ju vendosë mbi themele të forta.

Dikush jep e pasurohet. Një tjetër mban gjënë e huaj, por varfërohet.

Bijtë e njeriut janë veç avull, kotësi janë bijtë e çdonjërit; vëri në peshore e do të shohësh se janë më të lehtë se tymi.

Shumë ushqim ka në arat e skamnorëve, por ja që përlahet me padrejtësi.

e tha: «Me të vërtetë po ju them se kjo vejushë e varfër ka hedhur më shumë se ata të gjithë,sepse ata hodhën nga tepricat e tyre te dhuratat e thesarit, ndërsa ajo dha nga varfëria e saj gjithçka që kishte për të jetuar».

Zoti bën gjithçka do, në qiej e mbi tokë, nëpër dete e në çdo thellësi.

Nëse mbreti gjykon me drejtësi skamnorët, froni i tij do të qëndrojë përgjithmonë.

Zoti mbron njerëzit e thjeshtë; poshtë kisha rënë e më shpëtoi.

Nëse dikush që ka të mirat e kësaj bote shikon vëllanë e vet në nevojë, por e ngurtëson zemrën ndaj tij, si mund të qëndrojë në të dashuria e Perëndisë?Bijtë e mi, të mos duam me fjalë a me gojë, por me vepra dhe me të vërtetë.

Ata shisnin pasuritë dhe pronat e ua ndanin të gjithëve, sipas nevojës që kishte secili.

Nëse Perëndia vesh kështu barin e fushës, që sot është e nesër hidhet në furrë, a nuk do të kujdeset shumë më tepër për ju, o besimpakë?

Lum ai që ka për ndihmë Perëndinë e Jakobit, që e ka shpresën te Zoti, Perëndia i tij.Ai krijoi qiellin e tokën, detin dhe gjithçka në to, ai mbetet besnik përjetë.Drejtësi u jep të shtypurve, ushqim u jep të uriturve, Zoti çliron të robëruarit.

Më mirë ajo pak që ka i drejti, sesa pasuria e shumë të paudhëve.

Por unë po ju them: mos hyr në luftë me të ligun! Përkundrazi, nëse dikush të jep një shuplakë në faqen e djathtë, ktheji edhe tjetrën.

Më mirë i varfri me sjellje të përsosur, se i pasuri me sjellje të prapë.

Nuk ka më jude a helen, nuk ka më skllav a të lirë, nuk ka më mashkull a femër, sepse të gjithë ju jeni një në Krishtin Jezu.

Me ju nuk duhet të ndodhë kështu, por nëse dikush nga ju dëshiron të bëhet i madh, le të bëhet shërbëtori juajdhe nëse dikush dëshiron të jetë i pari, le të jetë shërbëtori juaj,sikurse edhe Biri i njeriut nuk erdhi që t'i shërbejnë, por për të shërbyer e për të dhënë jetën e vet si shpengim për shumë njerëz».

Lutja drejtuar Zotit