Sofonia 2 - Bibla Shqip (Së bashku) 2020

Thirrje për pendesë

¹ «Eja, mblidhu, o popull i pacipë,

² para se të merret vendimi e dita të firojë porsi byku, para se t'ju përcëllojë zemërimi i Zotit, para se të vijë dita e zemërimit të Zotit.

³ Kërkojeni Zotin, të gjithë ju të përvuajturit e tokës, ju që mbani urdhërimet e tij. Kërkoni drejtësinë, kërkoni përulësinë, ndoshta do të gjeni strehë ku të fshiheni, në ditën e zemërimit të Zotit.

⁴ Gaza do të jetë e shkretë, Ashkeloni do të rrënohet, Ashdodi do të zbohet në mes të ditës, Ekroni do të çrrënjoset.

⁵ Mjerë banorët e bregdetit, kombi i Keretit. Fjala e Zotit është kundër teje, o Kanaan, tokë filistine, do të të zhbij e banorë s'do të kesh më.

⁶ Bregdeti do të bëhet kullotë, livadh barinjsh, vathë dhensh.

⁷ Do t'i përkasë tepricës së shtëpisë së Judës, që për kullota ta përdorin. Në shtëpinë e Ashkelonit, do të shtrihen në mbrëmje, se Zoti, Perëndia i tyre, do të kujtohet për ta e fatin do t'ua kthejë.

⁸ E dëgjova përbuzjen e Moabit, përqeshjen e bijve të Amonit, kur e fyen popullin tim e ia kërcënuan kufijtë.

⁹ Ndaj, pasha jetën time, kumton Zoti i ushtrive, Perëndia i Izraelit, Moabi do të bëhet si Sodoma, bijtë e Amonit porsi Gomorra, vend hithrash e gropë kripe, shkreti e përhershme. Tepricën e popullit tim do ta plaçkisin, të mbeturit e kombit tim do t'i pushtojnë.

¹⁰ Ky do të jetë shpërblimi i krenarisë së tyre, se e përbuzën popullin e Zotit të ushtrive dhe u mburrën para tij.

¹¹ I tmerrshëm do të jetë Zoti kundër tyre. Ai do t'i mpakë gjithë perënditë e tokës. Zotin do ta adhurojë çdo komb e ishull, secili në vendin e vet.

¹² Edhe ti, o Kush, prej shpatës sime do të theresh.

¹³ Ai do ta ngrejë dorën kundër veriut, Asirinë do ta zhbijë. Ninivën do ta bëjë djerrinë, të thatë porsi shkretëtirë.

¹⁴ Kopetë e çdo lloji, në mes të saj do të shtrihen. Në krythat e saj do të zënë vend huta dhe iriqi. Do të kuisë bufi në dritare, korbi në prag të derës, se u hoq veshja prej cedri.

¹⁵ Ky është qyteti ngazëllues që banonte i sigurt e me vete thoshte: “Unë, e tjetër s'ka!”. Po si ndodhi që u shkretove e strofull bishash u bëre? Kushdo që kah ti kalon, fërshëllen e bën gjeste me duar».