مَلاکی 2:17 - هزارۀ نو17 شما خداوند را با سخنان خود خسته کردهاید. میگویید: «چگونه او را خسته کردهایم؟» با گفتن اینکه، «همۀ بدکاران در نظر خداوند نیکند و او از آنها خشنود است.» و با گفتن اینکه، «کجاست خدای عدالت؟» Veja o CapítuloPersian Old Version17 شما خداوند را به سخنان خود خسته نمودهاید و میگویید: چگونه او را خسته نمودهایم؟ از اینکه گفتهاید همه بدکاران به نظرخداوند پسندیده میباشند واو از ایشان مسروراست یا اینکه خدایی که داوری کند کجا است؟ Veja o Capítuloکتاب مقدس، ترجمۀ معاصر17 شما با حرفهایی که میزنید خداوند را خسته کردهاید! میپرسید: «با کدام حرفها؟» با این حرفها که میگویید: «خدایی که به انصاف داوری میکند کجاست؟ مثل اینکه او بدکاران را دوست دارد و از آنها خشنود است!» Veja o Capítuloمژده برای عصر جدید17 شما با حرفهای خود خداوند را خسته ساختهاید امّا میپرسید: «چگونه او را خسته ساختهایم؟» با سخنانی که میگویید: «خداوند از کسانیکه کارهای بد میکنند راضی است و آنها را دوست میدارد.» یا میپرسید: «آن خدای عادل کجاست؟» Veja o Capítuloمژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳17 شما با حرفهای خود خداوند را خسته کردهاید، امّا میپرسید: «چگونه او را خسته کردهایم؟» با سخنانی که میگویید: «خداوند از شریران راضی است و آنها را دوست میدارد.» یا میپرسید: «آن خدای عادل کجا است؟» Veja o Capítuloکتاب مقدس - ترجمه کلاسیک بازنگری شده17 شما خداوند را به سخنان خود خسته نمودهاید و میگویید: «چگونه او را خسته نمودهایم؟» از اینکه گفتهاید «همه بدکاران به نظر خداوند پسندیده میباشند و او از ایشان مسرور است.» یا اینکه «خدایی که داوری کند، کجا است؟» Veja o Capítulo |