اِشعیا 40:7 - هزارۀ نو

⁷ علف می‌خشکد و گل می‌پژمُرَد، زیرا که دَم خداوند بر آن دمیده می‌شود. براستی که مردمان علفند!

Persian Old Version

⁷ گیاه خشک و گلش پژمرده میشود زیرا نفخه خداوند بر آن دمیده میشود. البته مردمان گیاه هستند.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

⁷ وقتی خدا می‌دمد علف خشک می‌شود و گل پژمرده. بله، انسان مانند علف از بین می‌رود.

مژده برای عصر جدید

⁷ وقتی به ارادهٔ خداوند باد بر آنها می‌وزد، علفها پژمرده و گُلها خشک می‌شوند. انسان مثل گیاه زودگذر است

مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

⁷ وقتی به ارادۀ خداوند باد بر آن‌ها بوزد، علف‌ها پژمرده و گُل‌ها خشک می‌شوند. انسان مثل گیاه زودگذر است.

کتاب مقدس - ترجمه کلاسیک بازنگری شده

⁷ گیاه خشک و گلش پژمرده می‌شود، زیرا نفس خداوند بر آن دمیده می‌شود. به یقین مردمان گیاه هستند.

اِشعیا 40:7 Referências Cruzadas