امثال 2 - هزارۀ نو

ارزش حکمت

¹ پسرم، اگر سخنان مرا بپذیری و احکام مرا نزد خود بیندوزی؛

² اگر گوش خود به حکمت بسپاری و دل خویش به فهم مایل گردانی؛

³ اگر بصیرت را فرا خوانی و فهم را به بانگ بلند ندا کنی؛

⁴ اگر همچون نقره در پی‌اش باشی و همچون گنجِ پنهان جستجویش کنی،

⁵ آنگاه ترس خداوند را درک خواهی کرد و به شناخت خدا دست خواهی یافت.

⁶ زیرا خداوند است که حکمت می‌بخشد و از دهان اوست که دانش و فهم بیرون می‌آید.

⁷ او خردمندی را برای صالحان می‌اندوزد و آنان را که در راستی سالکند، سپر است؛

⁸ راههای عدالت را پاس می‌دارد و نگاهبان طریقت وفادارانِ خویش است.

⁹ آنگاه هر طریق نیکو را در خواهی یافت، پارسایی و عدالت و انصاف را.

¹⁰ زیرا حکمت به دل تو در خواهد آمد و معرفت برای جان تو گوارا خواهد بود.

¹¹ دوراندیشی تو را نگاهبانی خواهد کرد و فهم، تو را پاس خواهد داشت.

¹² تو را از راه شریران رهایی خواهد بخشید و از مردمانی که سخنان منحرف می‌گویند؛

¹³ که راه راست را ترک می‌کنند تا در راههای تاریک گام بردارند؛

¹⁴ که از عمل بد خشنودند و از انحرافی که در شرارت است، شادمان؛

¹⁵ که راههایشان کج است و در طریقهای خویش گمراهند.

¹⁶ نیز تو را از زن زناکار رهایی خواهد بخشید و از زن بیگانه که سخنان تملق‌آمیز می‌گوید،

¹⁷ که شریک زندگی جوانی خویش را ترک کرده و پیمانی را که در حضور خدای خود بسته، از یاد برده است.

¹⁸ زیرا خانۀ او به کام مرگ فرو می‌رود و راههای او به سرای مردگان رهنمون می‌شود.

¹⁹ از آنان که به نزد او روند، کسی باز نخواهد گشت و به طریقهای حیات دست نخواهد یافت.

²⁰ پس در راه مردمانِ نیکو گام بردار و طریقهای پارسایان را ترک مکن،

²¹ زیرا صالحان در زمین ساکن خواهند شد و راستان در آن باقی خواهند ماند؛

²² اما شریران از زمین منقطع خواهند شد و خیانت‌پیشگان از آن ریشه‌کن خواهند گردید.