Biblia Todo Logo
အွန်လိုင်း သမ္မာကျမ်းစာ
- ကြော်ငြာတွေ -




၄ ရာ 4:43 - မြန်​​​မာ့​​​စံ​​​မီ​​​သမ္မာ​​​ကျမ်း​​

43 ထိုအခါ သူ​၏​ငယ်သား​က “​ဤမျှ​လောက်​နှင့် လူ​အယောက်​တစ်ရာ​ကို မည်သို့​ကျွေး​နိုင်​ပါ​မည်နည်း​”​ဟု မေး​လျှင် ဧလိရှဲ​က “​လူ​တို့​စား​ဖို့ ပေး​လော့​။ ထာဝရဘုရား​က ‘​သူ​တို့​စား​ဖို့​လောက်​သည့်​အပြင် အကြွင်းအကျန်​လည်း ရှိ​လိမ့်မည်​’​ဟူ၍ မိန့်​တော်မူ​ပြီ​”​ဟု ဆို​လေ​၏​။

အခန်းကိုကြည့်ပါ။ ကော်ပီ

Common Language Bible

43 သို့​ရာ​တွင်​အ​စေ​ခံ​က``လူ​တစ်​ရာ​ကို​ဤ​မျှ​လောက် နှင့်​ကျွေး​နိုင်​ပါ​မည်​လော'' ဟု​ဆို​၏။ ဧ​လိ​ရှဲ​က``ထို အ​စား​အ​စာ​ကို ဤ​သူ​တို့​ကို​ကျွေး​လော့။ ထာ​ဝရ ဘု​ရား​က`သူ​တို့​သည်​ဝ​စွာ​စား​ရ​ကြ​သည့်​အ​ပြင် စား​စ​ရာ​အ​ချို့​ပင်​ကျန်​ကြွင်း​လိမ့်​မည်' ဟု​မိန့် တော်​မူ​၏'' ဟု​ပြန်​ပြော​လေ​သည်။-

အခန်းကိုကြည့်ပါ။ ကော်ပီ

Garrad Bible

43 လူ တစ် ရာ ကို ဤ မျှ လောက် နှင့် ကျွေး နိုင် အံ့ လော ဟု တ ပည့် လျှောက် သော်၊ ဧ လိ ရှဲ က၊ သူ တို့ ကို ကျွေး လော့။ ဝသည့် ပြင် ကျန် ကြွင်း လိမ့် မည် ဟု ထာ ဝ ရ ဘုရား မိန့် တော် မူ ကြောင်း ဆင့် ဆို သည့် အ တိုင်း

အခန်းကိုကြည့်ပါ။ ကော်ပီ

Judson Bible

43 ကျွန်​က အ​ဘယ်​သို့​နည်း။ ကျွန်​တော်​သည် လူ​တစ်​ရာ​ကို ဤ​မျှ​နှင့် ကျွေး​နိုင်​ပါ​မည်​လော​ဟု မေး​လျှင်၊ ဧ​လိ​ရှဲ​က ဤ​လူ​များ​ကို ကျွေး​လော့။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ ထို​သူ​တို့​သည် ဝ​စွာ​စား​ကြ​သော်​လည်း စား​စ​ရာ​ကျန်​ကြွင်း​လိမ့်​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို​ပြော​ဆို​သော်၊

အခန်းကိုကြည့်ပါ။ ကော်ပီ




၄ ရာ 4:43
15 ပူးပေါင်းရင်းမြစ်များ  

သူ​တို့​က အကျွန်ုပ်​အား ‘​ငါ​တို့​စား​ဖို့​အသား​ကို ပေး​ပါ​’​ဟု ဆို​လျက် ငိုကြွေး​ကြ​သည်​ဖြစ်၍ အကျွန်ုပ်​သည် ဤ​လူ​အပေါင်း​တို့​ကို​ပေး​ဖို့ အသား​ကို အဘယ်​က ရ​နိုင်​ပါ​မည်နည်း​။


ထိုအခါ ထာဝရဘုရား​က မောရှေ​အား “​ငါ​ထာဝရဘုရား​၏​လက်​သည် တို​သလော​။ ငါ​၏​စကား​တည်​သည်​၊ မတည်​သည်​ကို ယခု သင်​သိမြင်​ရ​လိမ့်မည်​”​ဟု မိန့်​တော်မူ​၏​။


လူ​အပေါင်း​တို့​သည် စား​၍​ဝ​ကြ​၏။ ထို့နောက် ကြွင်းကျန်​သော​မုန့်​အကျိုးအပဲ့​များ​ကို​ကောက်သိမ်း​ကြ​ရာ တစ်ဆယ့်နှစ်​တောင်း​အပြည့်​ရ​ကြ​၏။


လူ​အပေါင်း​တို့​သည် စား​၍​ဝ​ကြ​၏။ ထို့နောက် ကြွင်းကျန်​သော​မုန့်​အကျိုးအပဲ့​များ​ကို ကောက်သိမ်း​ကြ​ရာ ခုနစ်​တောင်း​အပြည့်​ရ​ကြ​၏။


“မုန့်​ခုနစ်​လုံး​ကို လူ​လေးထောင်​အတွက် ငါ​ဖဲ့​ခဲ့​စဉ်​က မုန့်​အကျိုးအပဲ့​များ​ကို တောင်း​အပြည့် ဘယ်နှ​တောင်း​ကောက်​သိမ်း​ခဲ့​ကြ​သနည်း”​ဟု မေး​တော်မူ​လျှင် သူ​တို့​က “ခုနစ်​တောင်း”​ဟု ပြန်​လျှောက်​ကြ​၏။


တပည့်​တော်​တို့​က​လည်း “ဤ​တော​ကန္တာရ​၌ မည်သူ​သည် အဘယ်က​မုန့်​ကို​ယူ​၍ ဤ​သူ​တို့​အား ဝလင်​စွာ​ကျွေး​နိုင်​ပါ​မည်နည်း”​ဟု ပြန်​လျှောက်​ကြ​၏။


သို့သော် ကိုယ်တော်​က“သင်​တို့​ကိုယ်တိုင် သူ​တို့​အား စား​စရာ​ပေး​ကြ​လော့”​ဟု မိန့်​တော်မူ​၏။ သူ​တို့​က​လည်း “ဤ​လူ​အားလုံး​အတွက် အစားအစာ​များ​ကို အကျွန်ုပ်​တို့​သွား​၍​မ​ဝယ်​လျှင် အကျွန်ုပ်​တို့​၌ မုန့်​ငါး​လုံး​နှင့်​ငါး​နှစ်​ကောင်​သာ​ရှိ​ပါ​သည်”​ဟု လျှောက်​ကြ​၏။


လူ​အပေါင်း​တို့​သည် စား​၍​ဝ​ကြ​၏။ ထို့နောက် ကြွင်းကျန်​သော​အကျိုးအပဲ့​များ​ကို ကောက်သိမ်း​ကြ​ရာ တစ်ဆယ့်နှစ်​တောင်း​ရ​ကြ​၏။


“ဤ​နေရာ​တွင် မုယော​မုန့်​ငါး​လုံး​နှင့်​ငါး​နှစ်​ကောင်​ပါ​သော သူငယ်​တစ်​ယောက်​ရှိ​ပါ​၏။ သို့သော် ဤမျှလောက်​များပြား​သော​သူ​တို့​အတွက် ထို​မုန့်​နှင့်​ငါး​တို့​သည် မည်သို့​အကျိုးထူး​မည်နည်း”​ဟု လျှောက်​လေ​၏။


ကြှနျုပျတို့နောကျလိုကျပါ:

ကြော်ငြာတွေ


ကြော်ငြာတွေ