Biblia Todo Logo
အွန်လိုင်း သမ္မာကျမ်းစာ
- ကြော်ငြာတွေ -




ဟေ​ရှာ​ယ 46:7 - မြန်​​​မာ့​​​စံ​​​မီ​​​သမ္မာ​​​ကျမ်း​​

7 သူ​တို့​သည် ထို​ရုပ်တု​ကို ပခုံး​ပေါ်​ထမ်း​၍ သယ်ဆောင်​သွား​ကြ​၏​။ ထို​ရုပ်တု​သည် ချထား​သော​နေရာ​၌ မတ်တတ်​နေ​ရ​၏​။ နေရာ​မှ​မ​ရွေ့​နိုင်​။ အော်ဟစ်​အသနားခံ​သော​သူ​ကို​လည်း ပြန်​မ​ထူး​နိုင်​။ သူ့​ကို​လည်း ဆင်းရဲဒုက္ခ​ထဲမှ မ​ကယ်တင်​နိုင်​။

အခန်းကိုကြည့်ပါ။ ကော်ပီ

Common Language Bible

7 သူ​တို့​သည်​ထို​ဘု​ရား​ကို​ပ​ခုံး​ထက်​တွင် ထမ်း​၍ ဆောင်​ယူ​ကာ​နေ​ရာ​ချထား​၏။ ဘု​ရား​သည်​လည်း​မိ​မိ​တည်​ရှိ​သည့် နေ​ရာ​မှ မ​ရွေ့​မ​လျား​နိုင်​ရပ်​လျက်​သာ​နေ​၏။ အ​ကယ်​၍​သူ့​အား​တစ်​စုံ​တစ်​ယောက်​သော သူ​က ဆု​တောင်း​ပတ္ထ​နာ​ပြု​ပါ​မူ​သူ​သည်​အ​ဖြေ မ​ပေး​နိုင်။ ထို​သူ့​အား​ဘေး​အန္တရာယ်​မှ​လည်း​မ​ကယ်​နိုင်။

အခန်းကိုကြည့်ပါ။ ကော်ပီ

Garrad Bible

7 ထို ရုပ် တု သည် ထမ်း ဆောင် ခြင်း၊ ချီ ဆောင် ခြင်း ခံ လျက် ချ ထား ရာ မှ မ ရွေ့ နိုင် ဘဲ၊ တည် မြဲ တည် ရ၏။ ခေါ် သော် လည်း မ ထူး။ ဒု က္ခ ရောက် သော် လည်း မ ကယ် နိုင် ချေ။

အခန်းကိုကြည့်ပါ။ ကော်ပီ

Judson Bible

7 ထို​ဘု​ရား​ကို ပ​ခုံး​ပေါ်​မှာ​ထမ်း၍ ဆောင်​သွား​သ​ဖြင့် သူ့​နေ​ရာ၌ ထား​ကြ၏။ သူ​သည်​လည်း မတ်​တတ်​နေ၏။ သူ၏​နေ​ရာ​မှ သူ​မ​ရွှေ့​နိုင်။ သူ့​ကို အော်​ဟစ်​သော်​လည်း၊ သူ​သည်​မ​ထူး။ ဒု​က္ခ​ဆင်း​ရဲ​ထဲ​က မ​ကယ်​မ​နုတ်​နိုင်။

အခန်းကိုကြည့်ပါ။ ကော်ပီ




ဟေ​ရှာ​ယ 46:7
21 ပူးပေါင်းရင်းမြစ်များ  

ထို့ကြောင့် သူ​တို့​ကို​ပေး​သော​နွား​အား ယူ​၍​အသင့်ပြင်​ပြီး “​အို ဗာလ​ဘုရား​၊ အကျွန်ုပ်​တို့​ကို ထူး​တော်မူ​ပါ​”​ဟု နံနက်အချိန်​မှ မွန်းတည့်​အချိန်​ထိ ဗာလ​ဘုရား​၏​နာမ​ကို​ခေါ်​ကြ​၏​။ သို့သော် တုံ့ပြန်မှု​မ​ရှိ​။ ထူးသံ​လည်း မ​ကြား​ရ​။ သူ​တို့​သည် မိမိ​တို့​တည်​ထား​သော​ယဇ်ပလ္လင်​ပတ်ပတ်လည်​တွင် ကခုန်ယိမ်းထိုး​လျက်​နေ​ကြ​၏​။


ဤသို့ဖြင့် နေ့တစ်ဝက်​ကျိုး​လေ​၏​။ ညဦးပိုင်း​ယဇ်​ပူဇော်​ရ​မည့်​အချိန်​ထိ သူ​တို့​ပရောဖက်ပြု​နေ​ကြ​သော်လည်း တုံ့ပြန်မှု​မ​ရှိ​။ ထူးသံ​ကို မ​ကြား​ရ​။ အရေးလုပ်သူ​လည်း မ​ရှိ​။


ထိုအခါ ဧလိယ​က လူ​တို့​အား “​ဗာလ​ဘုရား​၏​ပရောဖက်​တို့​ကို ဖမ်းဆီး​ပါ​။ တစ်ယောက်​မျှ​မ​လွတ်​စေ​နှင့်​”​ဟု ဆို​လျှင် လူ​တို့​က သူ​တို့​ကို ဖမ်းဆီး​လေ​၏​။ ဧလိယ​သည် သူ​တို့​ကို ကိရှုန်​ချောင်း​သို့​ခေါ်သွား​ပြီး ထို​အရပ်​၌ ကွပ်မျက်​လိုက်​လေ​၏​။


သူ​သည် မိမိ​ဘုရား နိသရုတ်​ဝတ်ကျောင်း​၌ ရှိခိုးကိုးကွယ်​နေ​စဉ် သား​တော် အာဒြမ္မေလက်​နှင့်​ရှရေဇာ​တို့​သည် သူ့​ကို ဓား​ဖြင့် သတ်​ပြီးလျှင် အာရရတ်​ပြည်​သို့ ထွက်ပြေး​သွား​ကြ​၏​။ သူ​၏​သား​တော်​ဧသရဟဒ္ဒုန်​သည် သူ့​အရိုက်အရာ​ကို ဆက်ခံ​လေ​၏​။


ဆင်းရဲသား​မူကား မ​ဆွေးမြည့်​နိုင်​သော​သစ်သား​ကို​ရွေးယူ​ပြီးလျှင် မ​လဲ​နိုင်​သော​ရုပ်တု​ကို ထုလုပ်​ပေး​ရန် ကျွမ်းကျင်​သော​ပန်းပုဆရာ​ကို ရှာဖွေ​တတ်​၏​။


ငါ​ကြည့်ရှု​သောအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်​မျှ​မ​ရှိ​။ ငါ​မေးမြန်း​သောအခါ သူ​တို့​ထဲတွင် ပြန်​ဖြေကြား​နိုင်​သော​သူ တစ်ယောက်​မျှ​မ​ရှိ​၊ အကြံပေး​နိုင်​သော​သူ တစ်ယောက်​မျှ​မ​ရှိ​။


သူ​တို့​အားလုံး​သည် အနတ္တသက်သက်​၊ သူ​တို့​ပြု​သော​အမှု​တို့​သည် အချည်းနှီးသက်သက်​၊ သူ​တို့​သွန်းလုပ်သောရုပ်တု​တို့​သည် အလဟဿ​၊ အချည်းနှီး​ဖြစ်​၏​။


ပန်းတဉ်းသမား​သည် ပန်းထိမ်သမား​ကို အားပေး​၏​။ တူ​နှင့်​အချောသပ်​သော​သူ​သည် ပေ​ပေါ်တွင် ထု​သော​သူ​ကို အားပေး​၏​။ ဂဟေဆက်​ထား​သည်​မှာ “​ကောင်း​သည်​”​ဟု ဆို​၏​။ သူ​တို့​သည် ရုပ်တု​ကို ခိုင်ခံ့​စေရန် သံ​ဖြင့် ရိုက်​ထား​ကြ​၏​။


ပန်းပဲသမား​သည် သံ​ကို မီးညှပ်​ဖြင့် မီးခဲ​ပေါ်​တင်​၍ အလုပ်​လုပ်​၏​။ သူ​သည် တူ​ဖြင့်​ပုံသွင်း​တတ်​၏​။ သူ​၏​လက်ရုံး​ခွန်အား​ဖြင့် လုပ်ဆောင်​တတ်​၏​။ သူ​သည် ဆာလောင်မွတ်သိပ်​၍ ခွန်အား​မ​ရှိ​။ ရေ​မ​သောက်​ရ​သဖြင့် အားအင်​ကုန်ခန်း​တတ်​၏​။


လူမျိုး​အပေါင်း​တို့​လက်​မှ ထွက်ပြေး​လွတ်မြောက်​လာ​သော​သူ​တို့​၊ စုရုံး​၍ လာ​ကြ​လော့​။ အတူတကွ ချဉ်းကပ်​ကြ​လော့​။ သစ်သား​ရုပ်တုဆင်းတု​ကို ဆောင်​ထား​သော​သူ​၊ မ​ကယ်တင်​နိုင်​သော​ဘုရား​ထံ ဆုတောင်း​သော​သူ​တို့​သည် အသိဉာဏ်​မ​ရှိ​။


ဗေလ​ဘုရား​သည် ညွတ်တွား​ရ​လေ​ပြီ​။ နေဗော​ဘုရား​သည် ခါးကိုင်း​ရ​လေ​ပြီ​။ ထို​ဘုရား​ရုပ်တု​တို့​ကို တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်​များ​၊ သိုးနွား​တိရစ္ဆာန်​များ​အပေါ် တင်​ကြ​၏​။ သင်​တို့​ယူဆောင်​သော​ထို​အရာ​တို့​သည် တိရစ္ဆာန်​တို့​အတွက် လေးလံ​စွာ​ထမ်း​ရ​သော​ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး​များ​ဖြစ်​ကြ​၏​။


သင့်​အတွက် ကြိုးစားအားထုတ်​လုပ်ဆောင်​ပေး​ခဲ့​သူ​၊ သင်​ငယ်စဉ်​ကတည်းက သင်​နှင့်​ရောင်းဝယ်ဖောက်ကား​ခဲ့​သူ​တို့​သည် ထိုသို့​ဖြစ်​လိမ့်မည်​။ သူ​တို့​သည် အသီးသီး ခြေဦးတည့်ရာ​သို့ လှည့်လည်သွားလာ​ရ​ကြ​၍ သင့်​ကို​ကယ်တင်​နိုင်​မည်​မ​ဟုတ်​။


ထို​အရာ​သည် သခွားခင်း​ရှိ စာခြောက်ရုပ်​နှင့်​တူ​၏​။ စကား​လည်း​မ​ပြော​နိုင်​။ လမ်း​လည်း​မ​လျှောက်​နိုင်​သဖြင့် ထမ်းသွား​ရ​၏​။ အန္တရာယ်​မ​ပေး​နိုင်​သလို ကောင်းကျိုး​လည်း မ​ပေး​နိုင်​သောကြောင့် ထို​အရာ​တို့​ကို မ​ကြောက်​ကြ​နှင့်​”​ဟု မိန့်​တော်မူ​၏​။


ထိုအခါ ယုဒ​ပြည်သူ​၊ ဂျေရုဆလင်​မြို့သား​တို့​သည် နံ့သာပေါင်း​ဖြင့်​မီးရှို့ပူဇော်​ရ​သော အခြား​ဘုရား​များ​ထံသို့​သွား​၍ အော်ဟစ်​ကြ​လိမ့်မည်​။ သို့သော် ဘေးအန္တရာယ်​ရောက်​ချိန်​၌ ထို​ဘုရား​တို့​သည် သူ​တို့​ကို​ကယ်တင်​လိမ့်မည်​မ​ဟုတ်​။


သင့်​အတွက် သင်​လုပ်​သော ဘုရား​များ​သည် အဘယ်မှာ​နည်း​။ သင်​ဒုက္ခ​ရောက်​ချိန်​၌ ထို​ဘုရား​တို့​သည် သင့်​ကို ကယ်တင်​နိုင်​လျှင် ထ​၍​ကယ်​ကြ​ပါစေ​။ အို ယုဒ​ပြည်​၊ သင့်​မြို့​အရေအတွက်​များ​သည်​နှင့်အမျှ သင့်​ဘုရား​သည်​လည်း များ​ပါ​သည်​တကား​။


တစ်နေ့တွင် နေဗုခဒ်နေဇာ​မင်းကြီး​သည် အမြင့်​အတောင်​ခြောက်ဆယ်​၊ အကျယ်​ခြောက်​တောင်​ရှိ​သော ရွှေ​ရုပ်တု​တစ်​ခု​ကို ထုလုပ်​ပြီး ဘေဘီလုံ​နယ်မြေ​ရှိ ဒုရ​လွင်ပြင်​၌ ထားရှိ​၍


သင်္ဘောသား​တို့​သည် ကြောက်ရွံ့​၍ အသီးသီး​ကိုယ့်​ဘုရား​များ​ထံ အော်ဟစ်​ဆုတောင်း​ကြ​လေ​၏​။ သင်္ဘော​ပေါ့​စေရန် ကုန်ပစ္စည်း​များ​ကို ပင်လယ်​ထဲသို့​ပစ်ချ​ကြ​၏​။ ယောန​မူကား သင်္ဘော​ဝမ်း​ထဲသို့ ဆင်းသွား​ပြီး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်​အိပ်ပျော်​နေ​၏​။


သင်​တို့​သည် ဘာသာခြား​ဖြစ်​ကြ​စဉ်​က စကား​မ​ပြော​နိုင်​သော​ရုပ်တု​များ​ထံသို့ တစ်နည်းနည်း​ဖြင့် ခေါ်ဆောင်​သွား​ခြင်း​ခံရ​၍ လမ်းလွဲ​ခဲ့​ကြ​သည်​ကို သင်​တို့​သိ​ကြ​၏။


နောက်တစ်နေ့​တွင် အာဇုတ်​မြို့သား​တို့​သည် နံနက်​စောစောထ​ကြ​သောအခါ ဒါဂုန်​ဘုရား​သည် ထာဝရဘုရား​၏​သေတ္တာ​တော်​ရှေ့​တွင် မြေ​ပေါ်​မှောက်​လျက်​လဲ​နေ​သည်​ကို တွေ့​သဖြင့် သူ​တို့​သည် ဒါဂုန်​ဘုရား​ကို​ယူ​၍ သူ့​နေရာ​၌ ပြန်ထား​ကြ​၏​။


ကြှနျုပျတို့နောကျလိုကျပါ:

ကြော်ငြာတွေ


ကြော်ငြာတွေ