መዝሙር 118 - የአማርኛ መጽሐፍ ቅዱስ (ሰማንያ አሃዱ)አሌፍ። 1 በመንገዳቸው ንጹሓን የሆኑ፥ በእግዚአብሔርም ሕግ የሚሄዱ ብፁዓን ናቸው። 2 ምስክሩን የሚፈልጉ፥ በፍጹም ልብ የሚሹት ብፁዓን ናቸው፤ 3 ዐመፃን የሚያደርጉ ግን በመንገዱ አይሄዱም። 4 ትእዛዛትህን እጅግ ይጠብቁ ዘንድ አንተ አዘዝህ። 5 ሥርዐትህን እጠብቅ ዘንድ የሚቀናስ ከሆነ መንገዴ ይቅና። 6 ትእዛዝህን ሁሉ ስመለከት በዚያን ጊዜ አላፍርም። 7 አቤቱ፥ የጽድቅህን ፍርድ ስማር በቅን ልብ አመሰግንሃለሁ። 8 ሥርዐትህንም እጠብቃለሁ፤ ለዘለዓለም አትጣለኝ። ቤት። 9 ጐልማሳ መንገዱን በምን ያቀናል? ቃልህን በመጠበቅ ነው። 10 በፍጹም ልቤ ፈለግሁህ፥ ከትእዛዝህ አታርቀኝ። 11 አንተን እንዳልበድል፥ ቃልህን በልቤ ሰወርሁ። 12 አቤቱ፥ አንተ ቡሩክ ነህ፤ ሥርዐትህንም አስተምረኝ። 13 የአፍህን ፍርድ ሁሉ በከንፈሬ ነገርሁ። 14 እንደ ብልጥግና ሁሉ በምስክርህ መንገድ ደስ አለኝ። 15 ትእዛዝህን አሰላሰልሁ፥ መንገድህንም እፈልጋለሁ። 16 ትእዛዞችህን አነብባለሁ፤ ቃልህንም አልረሳም። ጋሜል። 17 ሕያው እንድሆን ቃልህንም እንድጠብቅ ለባሪያህ ስጠው። 18 ዓይኖችን ክፈት፥ ከሕግህም ድንቅ ነገርን አያለሁ። 19 እኔ በምድር ስደተኛ ነኝ፤ ትእዛዛትህን ከእኔ አትሰውር። 20 ነፍሴ ሁልጊዜ ፍርድህን እጅግ ናፈቀች። ትዕቢተኞችን ገሠጽኻቸው፥ 21 ከትእዛዛትህ የሚርቁ ርጉማን ናቸው። 22 ትእዛዝህን ፈልጌአለሁና ስድብንና ነውርን ከእኔ አርቅ። 23 አለቆች ደግሞ ተቀምጠው እኔን አሙኝ፤ ባሪያህ ግን ፍርድህን ያሰላስል ነበር። 24 ምስክርህም ትምህርቴ ነው፥ ሥርዐትህም መካሬ ነው። ዳሌጥ። 25 ሰውነቴ ወደ ምድር ተጣበቀች፤ እንደ ቃልህ ሕያው አድርገኝ። 26 መንገድህንና ምስክርህን ነገርሁ፥ ፍርድህን አስተምረኝ። 27 የእውነትህን መንገድ እንዳስተውል አድርገኝ፥ ተአምራትህንም አሰላስላለሁ። 28 ከኀዘን የተነሣ ሰውነቴ አንቀላፋች፤ በቃልህ አጠንክረኝ። 29 የዐመፃን መንገድ ከእኔ አርቅ፥ በሕግህም ይቅር በለኝ፤ 30 የእውነትህን መንገድ መረጥሁ፥ ፍርድህንም አልረሳሁም። 31 አቤቱ፥ ምስክርህን ተከተልሁ፥ አታሳፍረኝ። 32 ልቤን ባሰፋኸው ጊዜ፥ በትእዛዝህ መንገድ ሮጥሁ። ሄ። 33 አቤቱ፥ የእውነትህን መንገድ አስተምረኝ፥ ሁልጊዜም እፈልጋታለሁ። 34 እንዳስተውል አድርገኝ፥ ሕግህንም እፈልጋለሁ፤ በፍጹም ልቤም እጠብቀዋለሁ። 35 እርስዋን ወድጃለሁና የትእዛዝህን መንገድ ምራኝ። 36 ልቤን ወደ ምስክርህ መልስ፥ ወደ ቅሚያም አይሁን። 37 ከንቱ ነገርን እንዳያዩ ዐይኖቼን መልስ፤ በመንገድህም ሕያው አድርገኝ። 38 እንዲፈራህ ለባሪያህ በቃልህ የተናገርኸውን አጽና። 39 ፍርድህ መልካም ነውና የተጠራጠርሁትን ስድብ ከእኔ አርቅ። 40 እነሆ፥ ትእዛዝህን ናፈቅሁ፥ በጽድቅህም ሕያው አድርገኝ። ዋው። 41 አቤቱ፥ ምሕረትህ ይምጣልኝ፥ አቤቱ፥ ማዳንህ እንደ ቃልህ ነው። 42 በቃልህ ታምኛለሁና ለሚሰድቡኝ በነገር እመልስላቸዋለሁ። 43 በፍርድህም ታምኛለሁና የእውነትን ቃል ከአፌ ፈጽመህ አታርቅ። 44 ለዘለዓለም ዓለም ሁልጊዜ ሕግህን እጠብቃለሁ። 45 ትእዛዛትህንም ፈልጌአለሁና አስፍቼ እሄዳለሁ። 46 በነገሥታት ፊት ምስክርህን እናገራለሁ፥ አላፍርምም፤ 47 እጅግም የወደድኋቸውን ትእዛዛትህን እናገራለሁ። 48 እጆቼንም ወደ ወደድኋቸው ወደ ትእዛዛትህ አነሣለሁ፤ ፍርድህንም አሰላስላለሁ። ዛይ። 49 ለባሪያህ ተስፋ ያስደረግኸውን ቃልህን አስብ። 50 ቃልህ ሕያው አድርጎኛልና። ይህች በመከራዬ ደስ አሰኘችኝ። 51 ትዕቢተኞች እጅግ ዐመፁ፤ እኔ ግን ከሕግህ አልራቅሁም። 52 ከጥንት የነበረውን ፍርድህን ዐሰብሁ፥ አቤቱ፥ደስ አለኝ። 53 ሕግህን ከተዉ ኃጥኣን የተነሣ ኀዘን ያዘኝ። 54 በእንግድነቴ ሀገር ፍርድህ መዝሙር ሆነኝ። 55 አቤቱ፥ በሌሊት ስምህን ዐሰብሁ፥ ሕግህንም ጠበቅሁ። 56 ትእዛዛትህንም ፈልጌአለሁና ይህች ሆነችልኝ። ሔት። 57 እግዚአብሔር ክፍሌ ነው፤ ሕግህን ይጠብቁ አልሁ። 58 አቤቱ በፍጹም ልቤ ወደ ፊትህ ለመንሁ፤ እንደ ቃልህ ይቅር በለኝ። 59 ስለ መንገዶችህ ዐሰብሁ፥ እግሬንም ወደ ምስክርህ መለስሁ። 60 ትእዛዝህን ለመጠበቅ ጨከንሁ፥ አልተጠራጠርሁምም። 61 የኃጥኣን ገመዶች ተተበተቡብኝ፤ ሕግህን ግን አልረሳሁም። 62 ስለ ጽድቅህ ፍርድ፥ አመሰግንህ ዘንድ በእኩለ ሌሊት እነሣለሁ። 63 እኔ ለሚፈሩህ ሁሉ፥ ትእዛዝህንም ለሚጠብቁ ባልንጀራ ነኝ። 64 አቤቱ፥ ይቅርታህ በምድር ሁሉ ሞላች፤ ሥርዐትህንም አስተምረኝ። ጤት። 65 አቤቱ፥ እንደ ቃልህ ለባሪያህ መልካም አደረግህ። 66 በትእዛዛትህ ታምኛለሁና መልካም ምክርንና ጥበብን አስተምረኝ። 67 እኔ ሳልጨነቅ ተጸጸትሁ፤ ስለዚህም ቃልህን ጠበቅሁ። 68 አቤቱ፥ አንተ ቸር ነህ፥ በቸርነትህም ፍርድህን አስተምረኝ። 69 የትዕቢተኞች ዐመፃ በላዬ በዛ፤ እኔ ግን በፍጹም ልቤ ትእዛዛትህን እፈልጋለሁ። 70 ልባቸው እንደ ወተት ረጋ፤ እኔ ግን ሕግህን አነብባለሁ 71 ፍርድህን አውቅ ዘንድ ያስጨነቅኸኝ መልካም ሆነልኝ። 72 ከአእላፋት ወርቅና ብር ይልቅ። የአፍህ ሕግ ይሻለኛል። ዮድ። 73 እጆችህ ሠሩኝ፥ አበጃጁኝም፤ እንዳስተውል አድርገኝ፥ ትእዛዛትህንም እማራለሁ። 74 በቃልህ ታምኛለሁና የሚፈሩህ እኔን አይተው ደስ ይላቸዋል። 75 አቤቱ፥ ፍርድህ ጽድቅ እንደ ሆነች፥ በሚገባም እንዳስጨነቅኸኝ ዐወቅሁ። 76 ምሕረትህ ለደስታዬ ይሁነኝ፥ እንደ ቃልህም ለባሪያህ ይሁነው። 77 ሕግህ ትምህርቴ ነውና ቸርነትህ ይምጣልኝ፥ በሕይወትም ልኑር። 78 ትዕቢተኞች ዐመፃን መክረውብኛልና ይፈሩ፤ እኔ ግን ትእዛዝህን አሰላስላለሁ። 79 የሚፈሩህና ምስክሮችህን የሚያውቁ ወደ እኔ ይመለሱ። 80 እንዳላፍር ልቤ በፍርድህ ንጹሕ ይሁን። ካፍ። 81 ነፍሴ ወደ ማዳንህ አለፈች፤ በቃልህም ታመንሁ። 82 መቼ ታጽናናኛለህ እያልሁ ዐይኖቼ ትድግናህን በመጠበቅ ፈዘዙ። 83 በውርጭ እንዳለ ረዋት ሆኛለሁና፤ ፍርድህን ግን አልረሳሁም። 84 የባሪያህ ዘመኖች ምን ያህል ናቸው? በሚያሳድዱኝስ ላይ መቼ ትፈርድልኛለህ? 85 ኃጥኣን ዋዛ-ፈዛዛን ነገሩኝ፥ አቤቱ፥ እንደ ሕግህ ግን አይደለም። 86 ትእዛዝትህ ሁሉ እውነት ናቸው፤ በዐመፃ አሳድደውኛል፤ ርዳኝ። 87 ከምድር ሊያጠፉኝ ጥቂት ቀርቶአቸው ነበር፤ እኔ ግን ትእዛዛትህን አልተውሁም። 88 እንደ ምሕረትህ ሕያው አድርገኝ፤ የአፍህንም ምስክር እጠብቃለሁ። ላሜድ። 89 አቤቱ፥ ቃልህ በሰማይ ለዘለዓለም ይኖራል። 90 እውነትህ ለልጅ ልጅ ናት፤ ምድርን መሠረትሃት፥ እርስዋም ትኖራለች። 91 ሁሉን ገዝተሃልና ቀኑ በትእዛዝህ ይኖራል። 92 ሕግህ ትምህርቴ ባይሆን፥ ቀድሞ በጕስቍልናዬ በጠፋሁ ነበር። 93 በእርሱ ሕያው አድርገኸኛልና ፍርድህን ለዘለዓለም አልረሳም። 94 እኔ የአንተ ነኝ፥ ፍርድህን ፈልጌአለሁና አድነኝ። 95 ኃጥኣን ያጠፉኝ ዘንድ ጠበቁኝ፤ ምስክርህን አስተውያለሁና። 96 የሥራውን ሁሉ ፍጻሜ አየሁ፤ ትእዛዝህ ግን እጅግ ሰፊ ነው። ሜም። 97 አቤቱ፥ ሕግህን እንደምን እጅግ ወደድሁ! ቀኑን ሁሉ እርሱ ትምህርቴ ነው። 98 ለዘለዓለም ለእኔ ነውና ትእዛዝህ ከጠላቶቼ ይልቅ አስተዋይ አደረገኝ። 99 ትእዛዝህ ትምህርቴ ነውና ካስተማሩኝ ሁሉ ይልቅ አስተዋልሁ። 100 ትእዛዝህን ፈልጌአለሁና ከሽማግሌዎች ይልቅ አስተዋልሁ። 101 ቃልህን እጠብቅ ዘንድ ከክፉ መንገድ ሁሉ እግሬን ከለከልሁ። 102 አንተ አስተምረኸኛልና ከፍርድህ አልራቅሁም። 103 ቃልህ ለጕሮሮዬ ጣፋጭ ነው፤ ከማርና ከወለላ ይልቅ ለአፌ ጣፈጠኝ። 104 ከትእዛዝህ የተነሣ አስተዋልሁ፤ ስለዚህ የዐመፃን መንገድ ጠላሁ። ኖን። 105 ሕግህ ለእግሬ መብራት፥ ለመንገዴም ብርሃን ነው። 106 የጽድቅህን ፍርድ እጠብቅ ዘንድ ማልሁ፥ አጸናሁም። 107 እጅግ መከራ ተቀበልሁ፥ አቤቱ፥ እንደ ቃልህ ሕያው አድርገኝ። 108 አቤቱ፥ ከአፌ የሚወጣውን ቃል ውደድ፥ ፍርድህንም አስተምረኝ። 109 ነፍሴ ሁልጊዜ በእጅህ ውስጥ ናት፤ ሕግህን ግን አልረሳሁም። 110 ኃጥኣን ወጥመድን ዘረጉብኝ፤ ከትእዛዝህ ግን አልሳትሁም። 111 የልቤ ደስታ ነውና ምስክርህን ለዘለዓለም ወረስሁ። 112 ለዘለዓለም ያለ ነቀፋ ትእዛዝህን አደርግ ዘንድ ልቤን መለስሁ። ሳምኬት። 113 ዐመፀኞችን ጠላሁ፥ ሕግህን ግን ወደድሁ። 114 አንተ ረዳቴና መጠጊያዬ ነህ፥ በቃልህም ተማመንሁ። 115 እናንተ ዐመፀኞች፥ ከእኔ ራቁ፥ የአምላኬንም ትእዛዝ ልፈልግ። 116 እንደ ቃልህ ተቀበለኝ፥ ሕያውም እሆናለሁ፤ ከተስፋዬም አታሳፍረኝ። 117 ርዳኝም፥ አድነኝም፥ ሁልጊዜም ፍርድህን አነብባለሁ። 118 ምኞታቸው ዐመፃ ነውና ከሥርዐትህ የሚርቁትን ሁሉ አጐሳቈልሃቸው። 119 የምድር ኃጥኣን ሁሉ ወንጀለኞች ናቸው፤ ስለዚህ ምስክርህን ወደድሁ። 120 መፈራትህን በሥጋዬ ውስጥ አስማማ፤ ከፍርድህ የተነሣ ፈርቻለሁና። ዔ። 121 ፍርድንና ጽድቅን ሠራህ፤ ለሚያስጨንቁኝ አሳልፈህ አትስጠኝ። 122 ባሪያህን በመልካም ጠብቀው፤ ትዕቢተኞችም አይጋፉኝ። 123 ዐይኖቼ ለማዳንህ፥ ለጽድቅህም ቃል ፈዘዙ። 124 ለባሪያህ እንደ ምሕረትህ አድርግ፥ ፍርድህንም አስተምረኝ። 125 እኔ ባሪያህ ነኝ፤ እንዳስተውል አድርገኝ፥ ምስክርህንም አውቃለሁ። 126 ለእግዚአብሔር የሥራ ጊዜ አለው፥ ሕግህንም ሻሩት። 127 ስለዚህ ከወርቅና ከዕንቍ ይልቅ ትእዛዝህን ወደድሁ። 128 ስለዚህ ወደ ትእዛዝህ ሁሉ አቀናሁ፥ የዐመፃንም መንገድ ሁሉ ጠላሁ። ፌ። 129 ምስክርህ ድንቅ ነው፤ ስለዚህ ነፍሴ ፈለገችው። 130 የቃልህ ነገር ያበራል፥ ሕፃናትንም አስተዋዮች ያደርጋል። 131 አፌን ከፈትሁ፥ ልቡናዬንም አሰፋሁ፤ ትእዛዝህን ወድጃለሁና። 132 ስምህን ለሚወድዱ እንደምታደርገው ፍርድ፥ ወደ እኔ ተመልከት፥ ይቅርም በለኝ። 133 መንገዴንና አካሄዴን እንደ ቃልህ አቅና፤ ኀጢአትም ሁሉ ድል አይንሳኝ። 134 ከሰው ቅሚያ አድነኝ፤ ትእዛዝህንም እጠብቃለሁ ። 135 በባሪያህ ላይ ፊትህን አብራ፥ ፍርድህንም አስተምረኝ። 136 ሕግህን አልጠበቅሁምና የውኃ ፈሳሽ ከዐይኖች ፈሰሰ። ጻዴ። 137 አቤቱ፥ አንተ ጻድቅ ነህ፥ ፍርድህም ቅን ነው። 138 ምስክርህን በጽድቅ አዘዝህ፥ እጅግም ቅን ነው። 139 ጠላቶቼ ትእዛዝህን ረስተዋልና የቤትህ ቅንዓት አቀለጠኝ። 140 ቃልህ እጅግ የጋለ ነው፥ ባሪያህ ግን ወደደው። 141 እኔ ታናሽና የተናቅሁ ነኝ፥ ሕግህን ግን አልረሳሁም። 142 ጽድቅህም የዘለዓለም ጽድቅ ነው፥ ቃልህም የታመነ ነው። 143 መከራና ችግር አገኙኝ፤ ትእዛዝህ ግን ትምህርቴ ነው። 144 ምስክርህ ለዘለዓለም እውነት ነው፤ እንዳስተውል አድርገኝ፥ በሕይወትም አኑረኝ። ቆፍ። 145 በፍጹም ልቤ ጮኽሁ፥ አቤቱ ስማኝ፤ ፍርድህንም ፈለግሁ። 146 ወደ አንተ ጮኽሁ፥ ስማኝ አድነኝም። ምስክርህንም ልጠብቅ። 147 ወደ ተራሮች ደረስሁ፥ ጮኽሁም። ቃልህን ተስፋ አድርጌአለሁና። 148 ዐይኖቼ ለመማለድ ደረሱ፥ ቃልህን እናገር ዘንድ። 149 አቤቱ፥ እንደ ይቅርታህ ቃሌን ስማ፤ እንደ ፍርድህ ሕያው አድርገኝ። 150 በዐመፃ የከበቡኝ ቀረቡ፥ ከሕግህ ግን ራቁ። 151 አቤቱ አንተ ቅርብ ነህ፥ መንገዶችህም ሁሉ የቀኑ ናቸው። 152 ለዘለዓለም እንደ መሠረትሃቸው ከቀድሞ ጀምሮ ምስክሮችህን ዐወቅሁ። ሬስ። 153 ሕግህን አልረሳሁምና ችግሬን ተመልከት፥ አድነኝም። 154 ፍርዴን ፍረድ አድነኝም፤ ስለ ቃልህም ሕያው አድርገኝ። 155 ሕይወት ከኃጥኣን የራቀ ነው፥ ፍርድህን አልፈለጉምና። 156 አቤቱ፥ ይቅርታህ እጅግ የበዛ ነው፤ እንደ ፍርድህም ሕያው አድርገኝ። 157 የከበቡኝና ያስጨነቁኝ ብዙዎች ናቸው፤ ከምስክርህ ግን ፈቀቅ አላልሁም። 158 ቃልህን አልጠበቁምና ሰነፎችን አይቼ አዘንሁ። 159 ትእዛዝህን እንደ ወደድሁ ተመልከት፤ አቤቱ፥ በይቅርታህ ሕያው አድርገኝ። 160 የቃልህ መጀመሪያ እውነት ነው፥ ፍርድህም ሁሉ ለዘለዓለም እውነት ነው። ሣን። 161 አለቆች በከንቱ አሳደዱኝ፤ ከቃልህ የተነሣ ግን ልቤ ደንገጠብኝ። 162 ብዙ ምርኮ እንዳገኘ በቃልህ ደስ አለኝ። 163 ዐመፃን ጠላሁ ተጸየፍሁም፤ ሕግህን ግን ወደድሁ። 164 ስለ እውነት ፍርድህ ሰባት ጊዜ በቀን አመሰግንሃለሁ። 165 ስምህን ለሚወድዱ ብዙ ሰላም ነው፥ ዕንቅፋት የለባቸውም። 166 አቤቱ፥ ማዳንህን ተስፋ አደረግሁ፥ ትእዛዛትህንም ጠበቅሁ። 167 ነፍሴ ምስክርህን ጠበቀች፥ እጅግም ወደደችው። 168 አቤቱ፥ መንገዶችህ ሁሉ በፊትህ ናቸውና። ትእዛዝህንና ምስክርህን ጠበቅሁ። ታው። 169 አቤቱ፥ ልመናዬ ወደ አንተ ትቅረብ፤ እንደ ቃልህም አስተዋይ አድርገኝ። 170 አቤቱ፥ ምልጃዬ ወደ ፊትህ ትድረስ፤ እንደ ቃልህም አድነኝ። 171 ፍርድህን አስተምረኸኛልና ከንፈሮች ምስጋናህን ይናገራሉ። 172 ትእዛዛትህ ሁሉ ጽድቅ ናቸውና፥ አንደበቴ ቃልህን ተናገረ። 173 ትእዛዛትህን ወድጃለሁና ቀኝህ የሚያድነኝ ይሁን። 174 አቤቱ፥ ማዳንህን ናፈቅሁ፤ ሕግህም ትምህርቴ ነው። 175 ነፍሴ ትኑርልኝ ላመስግንህም፥ ፍርድህም ይርዳኝ። 176 እንደ ጠፋ በግ ተዘነጋሁ፤ ትእዛዛትህን አልረሳሁምና ባሪያህን ፈልገው። |