መዝሙር 103 - የአማርኛ መጽሐፍ ቅዱስ (ሰማንያ አሃዱ)የዳዊት መዝሙር። 1 ነፍሴ እግዚአብሔርን ታመሰግነዋለች፤ አቤቱ አምላኬ ሆይ፥ አንተ እጅግ ታላቅ ነህ፤ መታመንንና የጌትነትን ክብር ለበስህ። 2 ብርሃንን እንደ ልብስ ተጐናጸፍህ፤ ሰማይንም እንደ መጋረጃ ዘረጋህ፤ 3 እልፍኙን በውኃ የሚሠራ፥ ደመናን መሄጃው የሚያደርግ፥ በነፋስ ክንፍም የሚሄድ፥ 4 መላእክቱን መንፈስ፥ አገልጋዮቹንም የእሳት ነበልባል የሚያደርጋቸው። 5 ለዘለዓለም እንዳትናወጥ፥ ምድርን መሠረታት፥ አጸናትም። 6 ጥልቁም እንደ ልብስ ክዳኗ ነው፥ በተራሮችም ላይ ውኆች ይቆማሉ። 7 ከተግሣጽህም የተነሣ ይሸሻሉ፥ ከነጐድጓድህም ድምፅ የተነሣ ይደነግጣሉ፤ 8 ወደ ተራሮች ይወጣሉ፥ ወደ ሜዳ፥ ወዳዘጋጀህላቸው ስፍራም ይወርዳሉ፥ 9 እንዳያልፉትም ድንበር አደረግህላቸው፥ ምድርን ይከድኑ ዘንድ እንዳይመለሱ። 10 ምንጮችን ወደ ቆላዎች የሚልክ፤ በተራሮች መካከል ውኆች ያልፋሉ፤ 11 የዱር አራዊትን ሁሉ ያጠጣሉ፥ የበረሃ አህዮችም ጥማታቸውን ያረካሉ። 12 የሰማይ ወፎችም በዚያ ይኖራሉ፤ በዋሻው መካከልም ይጮኻሉ። 13 ተራሮችን ከውስጣቸው የሚያጠጣቸው፤ ከሥራህ ፍሬ ምድር ትጠግባለች። 14 እህልን ከምድር ያወጣ ዘንድ፥ ለምለሙን ለሰው ልጆች አገልግሎት፥ ሣርንም ለእንስሳ ያበቅላል። 15 ወይን የሰውን ልብ ደስ ያሰኛል፥ ዘይትም ፊትን ለማብራት ነው። እህልም የሰውን ኀይል ያጠነክራል። 16 የዱር ዛፎች ሁሉ፥ የተከልኸው የሊባኖስ ዝግባም ይጠግባሉ። 17 በዚያም ዎፎች ይዋለዳሉ፥ የሸመላ ቤትም ይጐራበታቸዋል። 18 ረጃጅም ተራራዎች ለዋሊያዎች፥ ድንጋዮችም ለአሽኮኮዎች መሸሻ ናቸው። 19 ጨረቃን በጊዜው ፈጠርህ፤ ፀሐይም መግቢያውን ያውቃል። 20 ጨለማን ታመጣለህ ሌሊትም ይሆናል፤ በእርሱም የዱር አራዊት ሁሉ ይወጡበታል። 21 የአንበሶች ግልገሎች ያገሣሉ፥ ይነጥቃሉም፥ ከእግዚአብሔርም ምግባቸውን ይሻሉ። 22 ፀሐይ ስትወጣ ይገባሉ፥ በየዋሻቸውም ይውላሉ። 23 ሰው ወደ ተግባሩ ይሰማራል፥ እስኪመሽም ድረስ ሲሠራ ይውላል። 24 አቤቱ፥ ሥራህ እጅግ ታላቅ ነው፤ ሁሉን በጥበብ አደረግህ፥ የፈጠርኸውም ፍጥረት ምድርን ሞላ። 25 ይህች ባሕር ታላቅና ሰፊ ናት፤ በዚያ ስፍር ቍጥር የሌለው ተንቀሳቃሽ፥ ታላላቆችና ታናናሾች እንስሶች አሉ። 26 በዚያ ላይ መርከቦች ይሄዳሉ፥ በዚያም ላይ የፈጠርኸው ዘንዶ ይጫወታል። 27 ምግባቸውን በየጊዜው ትሰጣቸው ዘንድ እነዚህ ሁሉ አንተን ተስፋ ያደርጋሉ። 28 በሰጠሃቸውም ጊዜ ይሰበስባሉ፤ እጅህን ፈትተህ ከቸርነትህ የተነሣ ሁሉን ታጠግባለህ። 29 ፊትህን ብትመልስ ግን ይደነግጣሉ፤ ነፍሳቸውን ታወጣለህ፥ ይሞታሉም፥ ወደ አፈራቸውም ይመለሳሉ። 30 መንፈስህን ትልካለህ፥ ይፈጠራሉም፥ የምድርንም ፊት ታድሳለህ። 31 የእግዚአብሔር ክብር ለዘለዓለም ይሁን፤ እግዚአብሔር በሥራው ደስ ይለዋል። 32 ምድርን ያያል፥ እንድትንቀጠቀጥም ያደርጋል፤ ተራሮችን ይዳስሳል፥ ይጤሳሉም። 33 በሕይወቴ ሳለሁ እግዚአብሔርን አመሰግነዋለሁ፥ ለአምላኬም በምኖርበት ዘመን ሁሉ እዘምራለሁ። 34 በቃሌም ደስ አሰኘዋለሁ፥ እኔም በእግዚአብሔር ደስ ይለኛል። 35 ኃጥኣን ከምድር ይጠፋሉ፥ ዐመፀኞችም እንግዲህ አይኖሩም። ነፍሴ እግዚአብሔርን ታመሰግነዋለች። |