۲قرنتیان 1:9 - هزارۀ نو9 بهواقع احساس میکردیم حکم مرگمان صادر شده است. امّا اینها همه روی داد تا نه بر خود، بلکه بر خدایی توکل کنیم که مردگان را برمیخیزاند. 장을 참조하십시오Persian Old Version9 لکن در خود فتوای موت داشتیم تا بر خود توکل نکنیم، بلکه بر خداکه مردگان را برمی خیزاند، 장을 참조하십시오کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر9 و احساس میکردیم که محکوم به مرگ هستیم، چون برای نجات خود، کاری از دستمان برنمیآمد. اما این زحمات درس خوبی به ما داد تا دیگر به خودمان متکی نباشیم، بلکه به خدایی توکل کنیم که میتواند حتی مردهها را زنده کند. پس همه چیز را به دست خدا سپردیم. 장을 참조하십시오مژده برای عصر جدید9 احساس میکردیم كه حكم اعدام ما صادر شده بود. چنین اتّفاقی افتاد تا به خدایی كه مردگان را زنده میکند متّکی باشیم نه به خودمان. 장을 참조하십시오مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳9 احساس میکردیم که حکم اعدام ما صادر شده است. امّا این اتّفاق افتاد تا ما به خدایی که مردگان را زنده میکند متّکی باشیم نه به خودمان. 장을 참조하십시오کتاب مقدس به زبان بندری9 حکیکتَنم انگار که حکم مرگمُ شُدادِن. ولی ایی اِتفاکُ بِی ایی کَفت تا نه به خومُ، بلکه به خدایی تکیه بُکنیم که بِی مُردَئُن زنده اَکُنت. 장을 참조하십시오 |