Proverbs 24 - ბიბლია

¹ ნუ შეგშურდება ბოროტებისა და ნუ ისურვებ მათთან ყოფნას,

² რადგან ძალადობაზე ფიქრობს მათი გონება და მათი ბაგენი მავნებლობაზე ლაპარაკობენ.

³ სიბრძნით შენდება სახლი და გონიერებით მტკიცდება;

⁴ ცოდნის წყალობით ივსება ოთახები ყოველგვარი ძვირფასი და საუცხოო სიმდიდრით.

⁵ ბრძენი მეომარი ღონიერზე ძლიერია და მცოდნე კაცი – ძალ-ღონით სავსეზე.

⁶ გონივრულად წარმართე ომი და ხსნა მრჩეველთა სიმრავლის წყალობით გექნება.

⁷ სულელი ძნელად მისწვდება სიბრძნეს, კარიბჭესთან ენას ვერ დაძრავს.

⁸ სიავის განმზრახველს ბოროტმოქმედი ჰქვია.

⁹ ბრიყვის განზრახვა ცოდვაა და უზნეო კაცი სიძულვილს იმკის.

¹⁰ თუ გასაჭირის დღეს დაეცემი, უძლური ყოფილხარ.

¹¹ იხსენ სასიკვდილოდ წაყვანილნი და ნუ მიატოვებ სასიკვდილოდ განწირულთ;

¹² თუ იტყვი: „ჩვენ ხომ არ ვიცოდით,“ – განა გულთამხილავი ვერ გაიგებს? შენი სულის მფარველმა განა არ იცის და არ მიუზღავს ადამიანებს მათი საქმისამებრ?

¹³ ჭამე, შვილო, თაფლი, რადგან კარგია იგი და გოლეულიც ეტკბობა შენს სასას.

¹⁴ ასეთივეა ცოდნა და სიბრძნე შენი სულისათვის: თუ იპოვი, მომავალი გექნება და შენი იმედი არ გაწბილდება.

¹⁵ ნუ ჩაუსაფრდები, უკეთურო, მართლის სახლს, თავს ნუ დაესხმი მის სამყოფელს,

¹⁶ რადგან შვიდჯერაც რომ დაეცეს მართალი, მაინც ადგება, უკეთურნი კი დაიღუპებიან.

¹⁷ შენი მტრის დაცემისას ნუ გაიხარებ, და ფეხს რომ წაიტეხავს, ნუ გაიხარებს შენი გული,

¹⁸ თორემ იხილავს უფალი და ცუდად გამოჩნდება მის თვალში, და მოაქცევს მისგან თავის რისხვას.

¹⁹ ნუ გაეჯიბრები ბოროტმოქმედთ და ნუ შეგშურდება უკეთურთა,

²⁰ რადგან მომავალი არა აქვს ბოროტებას; უკეთურთა სანთელი ჩაქრება.

²¹ გეშინოდეს, შვილო, უფლისა და მეფისა, და მეამბოხეებში ნუ გაერევი,

²² რადგან უცაბედად მოვა მათგან დაღუპვა, და ვინ იცის, რა უბედურებას დაგატეხენ?

²³ ესეც ბრძენთა ნათქვამია: მიკერძოებით განსჯა ცუდია.

²⁴ ვინც დამნაშავეს ამართლებს, ხალხი დასწყევლის და ერი შეაჩვენებს;

²⁵ ხოლო დამნაშავეთა განმსჯელნი სათნო იქნებიან და მათზე კეთილი კურთხევა გადმოვა.

²⁶ ვინც მართალ სიტყვას ამბობს, ის პირზე კოცნის.

²⁷ ჯერ გარეთ მოათავე შენი საქმე, მინდვრად ხვნა-თესვას მორჩი და მერე ააშენე სახლი.

²⁸ ნუ დადგები შენი მოძმის წინააღმდეგ ცრუ მოწმედ, შენი ენა ნუ იტყვის სიცრუეს.

²⁹ ნუ იტყვი: „როგორც ის მომექცა, მეც ისე მოვექცევი, რაც გამიკეთა, იმას გავუკეთებ.“

³⁰ ზარმაცი კაცის ყანასთან გავიარე და მცონარას ვენახთან,

³¹ და აჰა, მთლად ღვარძლით იყო სავსე, ეკალ-ბარდებს დაეფარა მთლიანად და ღობე მორღვეულიყო.

³² და ეს რომ ვნახე, ჩავფიქრდი და ჭკუა ვისწავლე:

³³ ცოტას წაუძინებ, ცოტას წასთვლემ, თავქვეშ ამოიწყობ ხელებს,

³⁴ და სიღატაკე ყაჩაღივით დაგადგება თავს და სიღარიბე – იარაღასხმული მეომარივით.