Proverbs 23 - ბიბლია

¹ თუ მთავართან დაჯდები პურის საჭმელად, კარგად დააკვირდი, რა გიდევს წინ;

² თავი შეიკავე, თუ მსუნაგი ხარ.

³ ნუ მიეძალები მასპინძლის ნუგბარს, რადგან მაცდური პურია.

⁴ ძალ-ღონეს ნუ შეალევ გამდიდრებას, მოიშორე ამაზე ფიქრი.

⁵ გაიხედავ და აღარ არის, რადგან არწივივით ფრთებს შეისხამს და ზეცაში აფრინდება.

⁶ ნუ შეჭამ მოშურნესთან პურს, და გულით ნუ ისურვებ მის საჭმელებს,

⁷ რადგან რასაც ამბობს, იმას არ ფიქრობს: ჭამე და სვიო, გეუბნება, მისი გული კი სხვას ამბობს.

⁸ რაც ჭამე, უკან ამოარწყევ და ფუჭად დახარჯავ თავაზიან სიტყვებს.

⁹ ბრიყვის გასაგონად ნუ ილაპარაკებ, რადგან აბუჩად აიგდებს შენს გონივრულ სიტყვებს.

¹⁰ ნუ შეცვლი ძველ საზღვრებს და ობოლთა ყანებში ნუ შეხვალ,

¹¹ რადგან მათი გამომსყიდველი ძლიერია, ის იდავებს მათ დავას შენთან.

¹² გული მიაპყარ დარიგებას და ყური – ცოდნის სიტყვებს.

¹³ ნუ მოაკლებ წვრთნას შენს შვილებს; წკეპლა არ მოკლავს მათ.

¹⁴ წკეპლის ცემით შენ მის სულს სიკვდილისაგან იხსნი.

¹⁵ შვილო, თუ დაბრძენდება შენი გული, ჩემი გულიც გაიხარებს,

¹⁶ ჩემი გული გაიხარებს, როდესაც შენი პირიდან სიმართლეს გავიგებ.

¹⁷ ნუ შეშურდება შენს გულს ცოდვილისა, არამედ უფლის შიში გქონდეს მუდამ,

¹⁸ რადგან არის მომავალი და შენი იმედი არ მოისპობა.

¹⁹ ისმინე, შვილო, და იყავი ბრძენი, და მიმართე შენი გული სარწმუნო გზაზე.

²⁰ ნუ იქნები მემთვრალეთა და ხორცით გაუმაძღართა შორის,

²¹ რადგან ლოთი და მსუნაგი გაღატაკდება და ძილის მოყვარული ჩაიცვამს ძონძებს.

²² უსმინე შენს მამას, მან გშობა შენ და ნუ მოიძულებ შენს დედას, როდესაც მოხუცდება.

²³ სიმართლე შეიძინე და აღარ გაყიდო; შეიძინე სიბრძნე, შეგონება და გონიერება.

²⁴ ლხენით ილხენს მართლის მამა და ბრძენის მშობელი იხარებს მისით.

²⁵ გაიხარონ შენმა მამამ და დედამ – შენმა მშობელმა.

²⁶ მომეცი, შვილო, შენი გული და შენმა თვალებმა დაიცვან ჩემი გზა.

²⁷ მეძავი ქალი ღრმა ორმოა და ვიწრო ჭაა სხვისი ცოლი.

²⁸ ყაჩაღივით გისაფრდება და მოღალატეებს ამრავლებს ხალხში.

²⁹ ვინ გმინავს? ვინ დაობს? ვინ ჩივის? ვისა აქვს უდანაშაულო ჭრილობები? ვისა აქვს ჩაწითლებული თვალები?

³⁰ ვინც ღვინოს გვიანამდე უზის, ვინც განზავებული ღვინის საჭაშნიკოდ დადის.

³¹ ნუ დახარბდები ღვინის სიწითლეს, აზარფეშაში ნაპერწკლებს რომ ისვრის და მორაკრაკებს;

³² შემდეგ კი გველივით გიკბენს და ასპიტივით გიჩხვლეტს.

³³ შენს თვალებს უცნაურობანი მოელანდება და შენი გული უკუღმართად ილაპარაკებს;

³⁴ შუაგულ ზღვაში მძინარესავით იქნები, ანძის წვერზე მძინარესავით.

³⁵ იტყვი: „მცემდნენ და არ მტკიოდა, მირტყამდნენ და ვერ ვიგებდი; გამოვიღვიძებ და ისევ ძებნას დავუწყებ სასმელს.“