Kolossa 2 - De Bibel JHF

Paulus jeft de Jemeent Moot toom fauststonen em Gloowen

¹ Ekj well nämlich, daut jie weeten, waut fa eenen groote Kaumf ekj fa junt ha un dee en Laodizea un aule, dee mien Aunjesecht em Fleesch nich jeseenen ha,

² doamet äare Hoaten jetreest woaren, toopjehoolen (toopjeschloten) en Leew un to aulen Rikjtum de volle Jewesheit von Vestentnis (Ensecht), to Erkjantnis von de Jeheemnisen Gottes, daut es Christus,

³ en däm sent aule Schaza de Weisheit un Erkjantnis veborjen.

⁴ Dit saj ekj, doamet junt kjeena bedrieecht met de Konst junt to äwaräden (met schmeichelnde Wieed).

⁵ Dan wan ekj uk nom Fleesch nu nich bie junt sie, soo sie ekj doch em Jeist bie junt, mie freit daut un see june Ordninj un june Staunthauftichkjeit em Gloowen aun Christus.

⁶ Aulsoo, aus jie Christus Jesus, dän Harn, aunjenomen ha, soo waundelt uk en am,

⁷ jewartelt un oppjebut en am un faust jeworden em Gloowen, soo aus jie sent jelieet worden, äwaflissich em Dank sajen (dankboa sennen).

Blieft wajch von jieda faulsche Lia

⁸ Paust opp, daut nich wäa es, dee junt aus Raup wajch fieet derch de weltliche Wissenschoft (Filosofie) un derch ladjet teischen, no Äwaleewrunk von Menschen, no de Dinj de Welt (weltliche Dinj), un nich no Christus.

⁹ Dan en am wont de gaunze volle Gottheit kjarpalich (läwendich);

¹⁰ un jie sent en am erfelt, dee daut Haupt von jiedre Harschoft un Jewault es;

¹¹ en disem sent jie uk beschnäden worden nich met eene von Henj jemoakte Beschniedinj, derch daut auflajen vom fleeschlichen Lief, en de Beschniedinj dee derch Christus es;

¹² met am begroft derch de Doop (Deepen), derch disen sent jie uk met oppjewakjt worden derch dän Gloowen aun de wirkjsome Krauft Gottes, dee am vonne Doodje oppjewakjt haft.

¹³ Uk junt, aus jie doot wieren en de Äwaträdungen un Onbeschnäden en junem Fleesch, haft hee junt (ons) met am läwendich jemoakt, endäm hee ons aule Äwaträdungen vejäft haft;

¹⁴ un hee haft utjelascht de Schult Hauntschreft (Schultbreef), dee derch de Väaschreften jäajen ons wia, dee haft hee ute Medd wajch jenomen, endäm hee dee aun daut Kjriez noageld;

¹⁵ aus hee de Harschoften un de Jewaultje utjetrocken haud, hee stald dee noaktich enne Effentlichkjeit, endäm hee derch daut selje äwa an een Triumf (Siech) hilt.

¹⁶ Aulsoo, recht junt kjeena wäajen Moltiet ooda wäajen Drinkjen, ooda wäajen (betrafs) een Fast ooda Nielicht (Niemon) ooda Sabaten,

¹⁷ dee een Schauten de tookjinftje Dinj sent, oba de Lief däm Christus.

¹⁸ Kjeena saul junt om däm Kaumfpries brinjen, dee sienen ieejnen Wellen deit, en Deemoot un veieet de Enjel, endäm hee en Dinj nenjeit, de hee nich jeseenen haft, gruntloos oppjeblost von sien fleeschlichen Senn,

¹⁹ un nich faust helt aum Haupt, von (ut) däm de gaunze Lief, derch de Jelenkja un Sänen unjastett un toopjehoolen woaren, waust en däm waussen Gottes.

²⁰ Wan jie met Christus von de Dinj de Welt jestorwen sent, wuarom lot jie junt Väaschreften opplajen, aus läw jie noch en de Welt?

²¹ Fot nich aun un schmakj nich un ria nich aun!

²² (Waut aules derch dän Jebruck toom Venichten bestemt es), nodäm Jeboot un Lia de Menschen,

²³ (waut es daut, dee zwoa dän Roop (Schien) von Weisheit ha, derch selfst jemoakten Gottesdeenst un en Deemoot, schoonungsloos un hoat jäajen dän (äa) Lief sent, oba nich en irjent eene Iea), toom tofräd stalen von sien Fleesch.